دوره 70، شماره 2 - ( 2-1391 )                   جلد 70 شماره 2 صفحات 130-135 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- گروه بیمار یهای عفونی و گرمسیری، دانشگاه علوم پزشکی همدان
2- گروه پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی همدان
3- گروه بیمار یهای عفونی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان ، amobaien@yahoo.com
4- مرکز توسعه تحقیقات بالینی فرشچیان، دانشگاه علوم پزشکی همدان
چکیده:   (3997 مشاهده)

زمینه و هدف: بروسلوز بیماری‌ شایع عفونی در ایران با تظاهرات بالینی متنوع است که در تشخیص افتراقی بسیاری از بیماری‌ها قرار می‌گیرد.

روش بررسی: کلیه بیماران بستریِ مبتلا به بروسلوز طی سال‌های 88-1384 در بیمارستان فرشچیان همدان بررسی شدند. اطلاعات از پرونده‌ها استخراج و در فرم‌های جمع‌آوری ثبت و بررسی آماری شد.

یافته‌ها: تعداد 230 بیمار [(5/56%)130 مرد و (5/43%)100 زن] با میانگین سنی 29/29±84/40 که اکثراً روستایی [(6/72%)167] بودند وارد مطالعه شدند. بیش‌ترین ابتلا در فصل بهار بود. شایع‌ترین راه انتقال (3/60%) مصرف مواد لبنی غیر پاستوریزه بود. نشانه‌های بالینی به ترتیب شامل: تب، درد مفاصل، تعریق و ضعف و بی‌حالی بود. آرتریت و اپیدیدیموارکیت بروسلایی در (5/26%)61 و (1/9%)21 بیماران بود. افزایش ESR در (5/59%)137 بیمار و افزایش CRP و لکوسیتوز به ترتیب در (9/52%)121 و (8/20%)48 بیماران وجود داشت.

نتیجه‌گیری: با توجه به تنوع علایم بالینی بروسلوز به نظر می‌رسد در بیماران تب‌دار با سیر طولانی یا همراه درگیری ارگان‌ها، بروسلوزیس در تشخیص‌های افتراقی قرار گیرد.    

 

متن کامل [PDF 292 kb]   (2010 دریافت)