دوره 56، شماره 2 - ( 2-1377 )                   جلد 56 شماره 2 صفحات 43-48 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Karkhane R. Grid pattern Argon Laser photocoagulation for diabetic diffuse macular edema. Tehran Univ Med J. 1998; 56 (2) :43-48
URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-1574-fa.html
کارخانه رضا. بررسی تاثیر لیزر فتوکواگولاسیون با آرگون سبز به روش Grid در ادم ماکولای منتشر ناشی از دیابت. مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. 1377; 56 (2) :43-48

URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-1574-fa.html


چکیده:   (4728 مشاهده)

هدف: بررسی تاثیر لیزر آرگون سبز به روش Grid در بیماران مبتلا به ادم ماکولای منتشر ناشی از دیابت بر نتیجه بینایی و از بین رفتن ادم در ناحیه ماکولا. مواد و روش: در این مطالعه براساس اطلاعات موجود (Existing data) پرونده 84 چشم از 62 بیمار با ادم منتشر ماکولا ناشی از دیابت که رتینوپاتی آنها در مرحله غیر پرولیفراتیو بوده است و بین سالهای 1371 تا 1374 در بیمارستان فارابی تهران درمان شده بودند مورد بررسی قرار گرفت. تشخیص ادم قابل ملاحظه کلینیکی با استفاده از لنز تماسی گلدمن و بیومیکروسکوپ اسلیت لامپ صورت گرفت. تمامی بیماران مورد مطالعه در ناحیه ماکولا ضخیم شدن رتین به اندازه مساحت دو دیسک و یا بیشتر داشتند، و بخشی از (Fovea-Avascular-Zone (FAZ نیز گرفتار بود. در تمام بیماران آنژیوگرافی فلورسینی با استفاده از فلورسئین سدیم 10% انجام شده بود. این بیماران با روش Grid تحت درمان با لیزر آرگون سبز قرار گرفته بودند. در تمام مناطقی که رتین ضخیم شدگی نشان می داد و نیز مناطق بدون جریان خون و مناطق دارای Leakage واضح داخل رتین از فاصله 500 میکرون از مرکز FAZ تا شعاعی برابر با دو قطر دیسک درمان با لیزر شده بودند اسپات های 100 میکرون جدا از هم به فاصله یک اسپات در تمام منطقه درمان گذاشته می شد. بیماران به فاصله 4 ماه بعد از اتمام اولین لیزر و سپس به صورت مرتب هر 4 ماه یکبار معاینه می شدند. در صورتی که در معاینه ماکولا با لنز تماسی و بیومیکروسکوپ و نیز در آنژیوگرافی، ادم قسمت مرکزی (FAZ) مشاهده می شد، درمان اضافی انجام می شد دید بیماران قبل و بعد از درمان و نیز وضعیت ادم ماکولا بعد از درمان ثبت می گردید. مدت پیگیری از حداقل 16 تا 48 ماه و بطور متوسط 6.42±24.5 ماه بود. نتایج: 84 چشم از 62 بیمار با ادم منتشر ماکولا ناشی از دیابت مورد بررسی قرار گرفت. سن بیماران از 32 تا 78 سال و متوسط 11.44±56.26 سال بود. 34 مورد مرد (54/8 درصد) و 28 مورد (45/2 درصد) بودند. 12 بیمار (14/2 درصد) دیابت نوع I و 50 بیمار (85/5 درصد) دیابت نوع II داشتند. دوره دیابت از 2 سال تا 28 سال و بطور متوسط 43 مورد چشم راست و 41 مورد چشم چپ درمان شده بود. در 15 چشم (11/9%) افزایش دید داشتیم. در 55 چشم (65/4 درصد) دید، ثابت ماند که این عدم تغییر دید، به لحاظ آماری معنی دار بود (P<0.0005) و در 19 چشم (22/7 درصد) کاهش دید داشتیم. از بین رفتن ادم در ناحیه FAZ همراه با از بین رفتن ادم ماکولا در قسمت پریفری، در 38 چشم (45/2 درصد) مشاهده شد. از بین رفتن ادم در ناحیه FAZ همراه با باقی ماندن ادم به صورت دائمی در پریفری ماکولا در 22 چشم (26/2 درصد) و باقی ماندن ادم به صورت دائمی در ناحیه FAZ در 24 چشم (28/5 درصد) مشاهده شد. بطور کلی در 71/4 درصد چشم ها ادم در قسمت FAZ از بین رفت که به لحاظ آماری معنی دار بود (P<0.0005). استنتاج: انجام لیزر به روش Grid یک روش درمانی موثر در ثابت نگه داشتن و یا بهبودی دید چشم در بیماران مبتلا به ادم منتشر ماکولا ناشی از دیابت می باشد و نیز منجر به کاهش ادم کلینیکی قابل ملاحظه در این بیماران می گردد.

متن کامل [PDF 1319 kb]   (927 دریافت)    

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Tehran University Medical Journal TUMS Publications

Designed & Developed by : Yektaweb