دوره 68، شماره 3 - ( 3-1389 )                   جلد 68 شماره 3 صفحات 162-167 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

MA B, M A, SM M, A S, M A, M A, et al . Radiosurgery for skull base meningiomas: a study on 230 cases in Iranian Gamma Knife Center. Tehran Univ Med J. 2010; 68 (3) :162-167
URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-360-fa.html
بیطرف محمد علی، اذر مازیار، میری مجتبی، شیخ رضایی عبدالرضا، عالیخانی مزدک، الله وردی محمود‌، و همکاران.. نتایج درمانی 230 مورد مننژیوم قاعده جمجمه با گامانایف رادیوسرجری در ایران. مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. 1389; 68 (3) :162-167

URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-360-fa.html


1- گروه جراحی اعصاب، بیمارستان امام خمینی، دانشگاه علوم پزشکی تهران ، mbitaraf@sina.tums.ac.ir
2- مرکز گاما نایف ایران
3- گروه جراحی اعصاب، بیمارستان امام خمینی، دانشگاه علوم پزشکی تهران
چکیده:   (7494 مشاهده)

زمینه و هدف: مننژیوم‌های قاعده جمجمه درصد عمده‌ای از مننژیوم‌های مغز را تشکیل می‌دهند. درمان مننژیوم‌های قاعده جمجمه دشوار بوده و امکانات مفصلی را نیاز دارد زیرا این تومورها در مجاورت عناصر متعدد حیاتی مغز قرار دارند. رادیوسرجری در حال حاضر به‌عنوان یک راه درمانی موثر در این تومورها مطرح می‌باشد. در این مطالعه به اثربخشی این روش در درمان این تومورها می‌پردازیم.

روش بررسی: برای نخستین بار 230 مورد مننژیوما را در یک مطالعه بررسی موارد، گزارش می‌کنیم که در ایران با استفاده از گامانایف مدل C تحت رادیوسرجری قرار گرفته‌اند. گامانایف رادیوسرجری با متوسط دوز 15 گری و ایزودوز 50% صورت گرفت.

یافته‌ها: از 230 مورد مننژیوم قاعده جمجمه ارجاعی به مرکز گامانایف ایران، 80 (35%) بیمار موارد جدید بودند و بقیه یک یا چند مرتبه تحت درمان با روش جراحی قرار گرفته بودند. هیچ‌کدام از بیماران بعد از این درمان دچار مرگ و میر نشدند. شایع‌ترین عوارض، سردرد شدید (30 بیمار) و ادم دور تومور (12 بیمار) بود.

نتیجه‌گیری: بر طبق تعریف انجام گرفته از کنترل تومور، که به‌صورت حجم ثابت و یا کاهش‌یافته تومور بود در 219 (95%) بیمار تومور کنترل شد. در بیمارانی که قبلاً تحت درمان با روش جراحی قرار نگرفته بودند، بهبود بالینی بیشتری مشاهده گردید. در صورت حضور شرایط لازم از نظر حجم تومور و عدم وجود نقص پیشرونده عصبی بیمار می‌تواند به‌صورت اولیه تحت درمان با گامانایف قرار گیرد، و در غیر این موارد رادیوسرجری به‌عنوان درمان تکمیلی مفید خواهد بود.

متن کامل [PDF 794 kb]   (25437 دریافت)    

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Tehran University Medical Journal TUMS Publications

Designed & Developed by : Yektaweb