دوره 67، شماره 10 - ( 10-1388 )                   جلد 67 شماره 10 صفحات 718-723 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Dabirmoghadam P, Sharifi M, Banihashem S M, Mokhtari Z. Topical mitomycin-C for treatment of laryngotracheal stenosis after the treatment with laser and dilatation. Tehran Univ Med J. 2010; 67 (10) :718-723
URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-5595-fa.html
دبیرمقدم پیمان، شریفی محسن، بنی‌هاشم سیدمسیح، مختاری زهرا. تأثیر میتومایسین-‏C‏ موضعی در درمان ‏تنگی‌های لارنگوتراکئال پس از لیزر و دیلاتاسیون . مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. 1388; 67 (10) :718-723

URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-5595-fa.html


1- مرکز تحقیقات گوش و حلق و بینی، دانشگاه علوم پزشکی تهران
2- مرکز تحقیقات گوش و حلق و بینی، دانشگاه علوم پزشکی تهران ، zmokhtari@razi.tums.ac.ir
چکیده:   (2820 مشاهده)
زمینه و هدف: تنگی‌های لارنگوتراکئال یکی از مشکلات عمده در تخصص گوش و حلق و بینی می‌باشد. میزان عود تنگی پس از جراحی بالا است و اغلب بیماران متحمل جراحی‌های متعدد جهت رفع تنگی می‌شوند. در این مطالعه تاثیر میتومایسین-C موضعی پس از پروسه‌های درمانی لیزر و دیلاتاسیون در جلوگیری از ایجاد تنگی لارنگوتراکئال بررسی شده است. روش بررسی: در این مطالعه کارآزمایی بالینی، 23 نفر از بیمارانی که دچار تنگی لارنگوتراکئال بودند به دو گروه تقسیم شده که 12 نفر در محل تنگی محلول میتومایسین-C آغشته گردید و در 11 نفر دیگر از این محلول استفاده نگردید. سپس بیماران به فاصله یک و سه ماه پس از این اعمال تحت آندوسکوپی قرار گرفته و پس از آن نیز به فواصل منظم پی‌گیری شدند. نتایج حاصل از این روشهای درمانی تحت مقایسه آماری قرار گرفت. یافته‌ها: در گروه شاهد متوسط تغییرات طول عمودی و طول افقی سطح مقطع تنگی پس از اقدام درمانی به ترتیب 77/0±47/0 میلی‌متر و 60/0±50/0 میلی‌متر بوده است ولی در گروه مداخله این تغییرات پس از اقدام درمانی به ترتیب 15/1±28/2 میلی‌متر و 03/1±23/2 میلی‌متر بوده است. این مقادیر با هم تفاوت آماری معنی‌دار دارند (0001/0p<). دو گروه از نظر متوسط تغییرات سطح مقطع تنگی نیز با هم تفاوت معنی‌دار داشتند (0001/0p<). نتیجه‌گیری: استفاده از میتومایسین-C موضعی در محل تنگی‌های لارنگوتراکئال پس از جراحی دیلاتاسیون و لیزر سبب کاهش ایجاد تنگی مجدد می‌شود و نیاز به انجام پروسه‌های درمانی مجدد را کاهش می‌دهد.
متن کامل [PDF 146 kb]   (1011 دریافت)    

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Tehran University Medical Journal TUMS Publications

Designed & Developed by : Yektaweb