دوره 74، شماره 5 - ( مرداد 1395 ) | جلد 74 شماره 5 صفحات 314-320 | برگشت به فهرست نشریات


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Abassi F, Sattari M, Jalayer Naderi N, Sorooshzadeh M. Cytotoxicity of nano-hydroxyapatite on human-derived oral epithelium cell line: an in vitro study. Tehran Univ Med J. 2016; 74 (5) :314-320
URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-7574-fa.html
عباسی فرید، ستاری ماندانا، جلایرنادری نوشین، سروش‌زاده مرضیه. بررسی سمیت سلولی نانوهیدروکسی آپاتیت بر رده سلولی اپی‌تلیوم دهان انسان: یک مطالعه آزمایشگاهی. مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. 1395; 74 (5) :314-320

URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-7574-fa.html


1- گروه بیماری‌های دهان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.
2- گروه ایمونولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
3- گروه آسیب‌شناسی فک و دهان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران. ، jalayer@shahed.ac.ir
4- دندانپزشک، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.
چکیده:   (1686 مشاهده)

زمینه و هدف: ذرات نانوهیدروکسی آپاتیت با داشتن سطح تماس بیشتر وحلالیت بالاتر نسبت به هیدروکسی آپاتیت معمولی، مورد توجه پژوهشگران به‌عنوان یک پیوند موثر و جدید استخوانی قرار گرفته‌اند. مطالعات نشان داده‌اند که تناقض‌هایی در زمینه سازگاری زیستی این ذرات وجود دارد. هدف از مطالعه بررسی فعالیت حیاتی سلول اپی‌تلیوم دهان انسان در مجاورت با ذرات نانوهیدروکسی آپاتیت بود.

روش بررسی: مطالعه به‌صورت تجربی در آبان 1392 انجام شد. غلظت‌های مختلف نانوهیدروکسی آپاتیت از 01/0 تا mg/ml 5 در 24، 48 و 72 ساعت بر سلول‌های اپی‌تلیال دهان انسان رده KB در محیط کشت تاثیر داده شد. میزان سمیت سلولی این ماده با روش متیل تیازول تترازولیوم بروماید و به‌وسیله دستگاه الیزا ریدر (Falcon, Becton-Dickinson, USA) بررسی شد.

یافته‌ها: سمیت سلولی غلظت‌های مختلف نانوهیدروکسی آپاتیت در 24 ساعت (001/0P<)، 48 ساعت (001/0P<) و 72 ساعت (001/0P<) بر سلول‌های اپی‌تلیال دهان انسان، اختلاف معنادار داشت. ذرات نانوهیدروکسی آپاتیت در غلظت 5/0 تا mg/ml 1 در زمان‌های 24، 48 و 72 ساعت بیشترین سمیت سلولی را بر سلول‌های اپی‌تلیوم دهان انسان داشتند. در تمامی زمان‌ها، غلظت‌های کمتر از mg/ml 05/0 بهترین سازگاری زیستی را داشتند.

نتیجه‌گیری: نانوهیدروکسی آپاتیت سازگاری زیستی خوبی دارد و به دوز و زمان وابسته است. غلظت‌های کمتر از mg/ml 05/0 از نانوهیدروکسی آپاتیت بهترین سازگاری زیستی را با گذشت زمان دارند.

متن کامل [PDF 1137 kb]   (502 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله اصیل |

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Tehran University Medical Journal TUMS Publications

Designed & Developed by : Yektaweb