دوره 74، شماره 9 - ( آذر 1395 )                   جلد 74 شماره 9 صفحات 640-644 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Alizadeh M, Mousavi Movahed M, Sadredini S, Mostafavi A, Fathi M. The evaluation of the resuscitation results and its associated factors. Tehran Univ Med J. 2016; 74 (9) :640-644
URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-7807-fa.html
علیزاده محبوبه، موسوی موحد مجید، صدرالدینی شکراله، مصطفوی اشرف‌السادات، فتحی محسن. بررسی نتایج احیا قلبی-ریوی و عوامل مؤثر بر آن. مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. 1395; 74 (9) :640-644

URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-7807-fa.html


1- گروه عفونی، بیمارستان بهارلو، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
2- گروه نفرولوژی، بیمارستان بهارلو، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
3- گروه مراقبت‌های ویژه، بیمارستان بهارلو، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. ، s.sadredini@gmail.com
4- گروه داخلی- جراحی، بیمارستان بهارلو، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
5- گروه مراقبت‌های ویژه، بیمارستان بهارلو، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
چکیده:   (2453 مشاهده)

زمینه و هدف: پژوهش‌ها نشان می‌دهد که عوامل مختلفی بر نتایج احیا قلبی-ریوی مؤثرند. این مطالعه با هدف بررسی نتایج احیا قلبی-ریوی و عوامل مؤثر بر آن انجام شد.

روش بررسی: این مطالعه به‌صورت توصیفی- تحلیلی گذشته‌نگر در طول سال 1393 در بیمارستان بهارلو تهران انجام گرفت. نمونه‌گیری در این مطالعه به‌صورت سرشماری بوده و معیار ورود تمامی بیمارانی بودند که احیا قلبی-ریوی بر روی آن‌ها انجام گرفته بود و بیمارانی که ثبت داده‌ها در آن‌ها ناقص انجام گرفته و یا با علایم مرگ وارد اورژانس شده بودند، از مطالعه خارج شدند. همچنین روش دسترسی به داده‌ها از طریق واحدهای آمار، مدارک پزشکی و دفتر بهبود کیفیت بود.

یافته‌ها: در این مطالعه، از تعداد 891 پرونده مورد بررسی، 78 پرونده به‌علت عدم ثبت کامل داده‌ها و فوت بیماران پیش از ورود به بخش اورژانس از مطالعه خارج و 813 مورد وارد این مطالعه شدند که از این بین، 498 مورد مرد (3/%61) و 315 مورد زن (7/%38) بودند. 334 مورد احیا موفق (1/%41) و 479 مورد احیا ناموفق (9/58%) بود. میانگین و انحراف‌معیار زمانی احیا به‌ترتیب 80/28 و 06/12 دقیقه و بیشترین فراوانی در تشخیص اولیه مربوط به بیماری‌های قلبی-عروقی بود. در این مطالعه ارتباط معناداری بین سن بیمار و مدت زمان احیا با احیای موفق وجود داشت (02/0P=) و همچنین اختلاف معناداری بین بخش بستری و تیم احیا با احیای موفق وجود نداشت (05/0P>).

نتیجه‌گیری: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که هر چه سن بیمار و مدت زمان احیای قلبی کمتر باشد و احیای قلبی-ریوی با علت زمینه‌ای غیرقلبی باشد، احتمال موفقیت بیشتر است.

متن کامل [PDF 280 kb]   (2154 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله اصیل |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Tehran University Medical Journal TUMS Publications

Designed & Developed by : Yektaweb