دوره 75، شماره 7 - ( مهر 1396 )                   جلد 75 شماره 7 صفحات 513-520 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Shirvani H, Aslani J. The effects of high-intensity interval training vs. moderate-intensity continuous training on serum irisin and expression of skeletal muscle PGC-1α gene in male rats. Tehran Univ Med J. 2017; 75 (7) :513-520
URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-8337-fa.html
شیروانی حسین، اصلانی جلیل. تاثیر دو مدل تمرین ورزشی تناوبی شدید و تداومی متوسط بر میزان آیریزین سرمی و بیان ژن PGC-1α در عضله موش‌. مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. 1396; 75 (7) :513-520

URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-8337-fa.html


1- مرکز تحقیقات فیزیولوژی ورزشی، پژوهشکده سبک زندگی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌‌الله (عج)، تهران، ایران. ، shirvani.h2006@gmail.com
2- مرکز تحقیقات فیزیولوژی ورزشی، پژوهشکده سبک زندگی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌‌الله (عج)، تهران، ایران.
چکیده:   (150 مشاهده)
زمینه و هدف: مشخص شده که مایوکاین آیریزین (Irisin) در تنظیم تعادل انرژی و وزن بدن نقش دارد. از این‏رو، هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر دو شیوه تمرین ورزشی بر میزان آیریزین سرمی و بیان ژن گیرنده فعال‏شده تکثیری پروکسی‏زومی PGC-1α در بافت عضلانی رت‏های نر بود.
روش بررسی: این پژوهش تجربی در تابستان ۱۳۹۵ در دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌الله انجام شد. به‌این‏ ترتیب که ۳۲ سر رت نر ویستار (‏با سن هشت هفته و میانگین وزن g ۵۵±۲۵۰) به‏طور تصادفی و مساوی در چهار گروه کنترل پایه (CO)، کنترل هشت هفته (CO۸w)، تمرین تداومی متوسط (MICT) و تمرین تناوبی شدید (HIIT) تقسیم شدند. گروه CO در شروع مطالعه کشته و گروه CO8w همزمان با گروه‏های تجربی نگهداری شدند اما در هیچ تمرین ورزشی شرکت نکردند. گروه‏های MICT و HIIT نیز به مدت هشت هفته تحت فعالیت‏های تدوامی متوسط (۶۰-‏۱۵ دقیقه با سرعت m/min ۳۰-۱۵) و تناوبی شدید (۸-۴ تناوب شدید یک دقیقه‏ای با سرعت m/min ۵۵-۲۸ به‌همراه ۷-۳ تناوب آهسته یک دقیقه‏ای با سرعت m/min ۳۰-۱۲) قرار گرفتند. جهت اندازه‏گیری مقادیر آیریزین سرم از روش ELISA و برای بررسی بیان نسبی mRNA ژن PGC-1α از روش Real-time PCR استفاده شد.
یافته‌ها: میزان بیان mRNA ژن PGC-1α در هر دو گروه تناوبی شدید و تدوامی متوسط نسبت به گروه‏های کنترل افزایش معنا‏دار پیدا کرده است (۰/۰۰۱P=). در حالی‏که سطوح سرمی آیریزین تفاوت معنا‏داری نداشت (۰/۲۰P=).
نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که این دو شیوه تمرین ورزشی احتمالاً با فعال‏سازی مسیرهای بالا دستی توانستند رونویسی از ژن PGC-1α (‏تنظیم‏کننده اصلی متابولیسم انرژی‏) در عضله اسکلتی را افزایش دهند، اما تغییر قابل ملاحظه‏ای در سطوح آیریزین سرمی ایجاد نکردند.

 
واژه‌های کلیدی: تمرین تناوبی شدید، آیریزین، PGC-1α
متن کامل [PDF 353 kb]   (88 دریافت)    

نوع مطالعه: مقاله اصیل |

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2017 All Rights Reserved | Tehran University Medical Journal TUMS Publications

Designed & Developed by : Yektaweb