دوره 70، شماره 8 - ( 8-1391 )                   جلد 70 شماره 8 صفحات 488-493 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

H J F, FS N, P A A, E A, M S. Different doses of ibuprofen in the treatment of patent ductus arteriosus: a randomized clinical trial. Tehran Univ Med J. 2012; 70 (8) :488-493
URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-85-fa.html
جعفری فشارکی حجت ا...، نیری فاطمه‌السادات، اکبری اسبق پروین، امینی الهه، صداقت مجتبی. تأثیر دوزهای مختلف ایبوپروفن در درمان مجرای شریانی باز در نوزادان نارس. مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. 1391; 70 (8) :488-493

URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-85-fa.html


1- گروه کودکان دانشگاه علوم پزشکی تهران
2- مرکز تحقیقات مادر، جنین و نوزاد دانشگاه علوم پزشکی تهران ، fnayeri@tums.ac.ir
3- مرکز تحقیقات مادر، جنین و نوزاد دانشگاه علوم پزشکی تهران
4- مرکز تحقیقات مادر، جنین و نوزاد دانشگاه علوم پزشکی تهران
چکیده:   (3626 مشاهده)
زمینه و هدف: در حال حاضر به‌طور عمده از ایبوپروفن برای بستن مجرای شریانی باز (PDA) استفاده می‌‌شود ولی، مطالعات اندکی در پیدا کردن دوزهای مؤثرتری از ایبوپروفن انجام شده است. به همین دلیل بر آن شدیم تا با انجام یک مطالعه مداخله‌ای با مقایسه ‌دوز معمول ایبوپروفن با دوز جدیدی از آن، به دوز موثرتری دست پیدا کنیم.
روش بررسی: در این مطالعه کارآزمایی شاهددار تصادفی شده، 60 نوزاد مبتلا به PDA تأیید شده با اکوکاردیوگرافی از طریق تصادفی‌سازی در دو گروه 30 نفری تقسیم و بررسی شدند. به یک گروهmg/kg 10 ایبوپروفن به عنوان دوز اولیه در روز اول و دو دوز mg/kg5 در دو روز متوالی و به گروه دیگر دوزmg/kg 15 به عنوان دوز اولیه در روز اول و دو دوزmg/kg 5/7 در دو روز متوالی تجویز گردید و میزان بسته شدن PDA و عوارض درمانی در دو گروه مقایسه شد.
یافته‌ها: 30 نفر (100 درصد) از نوزادان در گروه 15 میلی‌گرم و 23 نفر (7/76 درصد) در گروه 10 میلی‌گرم دارای پاسخ درمانی بودند و نیاز به انجام مداخله جراحی پیدا ننمودند که اختلاف آماری معنی‌داری را بین دو گروه نشان می‌داد (011/0P=) و بیش‌ترین پاسخ به درمان در دو گروه مورد بررسی بعد از 24 ساعت از تجویز دوز اول دارو بود.
نتیجه‌گیری: استفاده از دوز بالاتر ایبوپروفن اثربخشی موثرتری در درمان باز ماندن مجرای شریانی در نوزادان دارد و سبب کاهش معنی‌داری در میزان فراوانی موارد نیازمند جراحی می‌شود، ولی عوارض دارویی چندانی را در قیاس با دوز معمول این دارو ایجاد نمی‌نماید.

متن کامل [PDF 205 kb]   (1171 دریافت)    

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2017 All Rights Reserved | Tehran University Medical Journal TUMS Publications

Designed & Developed by : Yektaweb