Ehsani A, Fakour Y, Gholamali F, Mokhtari L, Hosseini M S, Khosrovanmehr N et al . Prevalence of body dysmorphic disorder in patients referred to Razi hospital cosmetic clinic with complaints of cosmetic disorders. Tehran Univ Med J 2013; 71 (3) :164-170
URL:
http://tumj.tums.ac.ir/article-1-5253-fa.html
احسانی امیرهوشنگ، فکور یوسف، غلامعلی فاطمه، مختاری لیلا، حسینی محبوبه سادات، خسروانمهر نجمه و همکاران.. شیوع اختلال بدشکلی بدنی در بیماران مراجعهکننده با شکایات زیبایی به بیمارستان پوست رازی. مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. 1392; 71 (3) :164-170
URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-5253-fa.html
1- گروه پوست دانشگاه علوم پزشکی تهران بیمارستان رازی
2- وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی تهران
3- گروه پوست دانشگاه علوم پزشکی تهران بیمارستان رازی ، fatemehgholamali@ymail.com
4- کارشناس آمار تهران
5- گروه غدد دانشگاه علوم پزشکی بقییه الله تهران
چکیده: (8386 مشاهده)
زمینه و هدف: اختلال بدشکلی بدنی (Body Dismorphic Disorder, BDD) با اشتغال ذهنی درباره یک نقص جسمی اغراق شده مشخص میشود. در این بیماری هر جنبهای از ظاهر میتواند سبب نگرانی باشد. در نتیجه اشتغال ذهنی با ظاهر به تخریب عملکرد اجتماعی و شغلی منجر میشود. هدف این پژوهش، تعیین شیوع BDD در بیماران مراجعهکننده به درمانگاه زیبایی است.
روش بررسی: مراجعهکنندگان به درمانگاه زیبایی در صورت رضایت، وارد مطالعه شدند. پرسشنامه دموگرافیک ویژگیهای بیماران شامل جنسیت، تأهل، تحصیلات، سابقه مراجعه به روانپزشک یا روانشناس، مصرف دارو، سابقه جراحی زیبایی و رضایت از جراحی و پرسشنامه ییلبراون برای سنجش اختلال BDD تکمیل گردید.
یافتهها: 174 بیمار (144 زن و 30 مرد) وارد مطالعه شدند. شیوع BDD بر اساس مقیاس ییلبراون در بین بیماران مراجعهکننده به درمانگاه زیبایی 3/33% بود. شایعترین گروه سنی 20 تا 50 سال بوده است. 7/20 درصد مبتلایان سابقه مراجعه به روانپزشک یا روانشناس داشتند. 2/17 درصد از مبتلایان، جراحی زیبایی انجام داده بودند که از بین این دسته اخیر، 20% ناراضی و 80% بهنسبت راضی بودند.
نتیجهگیری: اختلال بدشکلی بدنی در بین مراجعهکنندگان به درمانگاه زیبایی بیمارستان رازی شیوع بالایی (از هر سه بیمار یک نفر) دارد. این مسأله ضرورت تشخیص اختلال BDD در بیماران زیبایی و ارجاع آنها به روانپزشکان را نشان میدهد. تشخیص بهموقع این بیماران، افتادن درمانگر در دام اقدام درمانی برای این بیماران و بروز مسایل بعدی را بهحداقل میرساند.