دوره 72، شماره 12 - ( اسفند 1393 )                   جلد 72 شماره 12 صفحات 831-837 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Aminolsharieh Najafi S A N, Nomali M, Goudarzi Z, Maslahati A, Mobasheri E. Relationship between body mass index of third trimester of pregnancy and type of delivery. Tehran Univ Med J. 2015; 72 (12) :831-837
URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-6534-fa.html
امین الشریعه نجفی سروش، نوملی مهین، گودرزی زهرا، مصلحتی آزیتا، مبشری الهام. رابطه شاخص توده بدنی سه ماهه سوم بارداری با نوع زایمان . مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. 1393; 72 (12) :831-837

URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-6534-fa.html


1- پزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی گستان
2- پرستار، معاونت تحقیقات و فناوری، دانشگاه علوم پزشکی گلستان
3- گروه زنان و زایمان، دانشگاه علوم پزشکی گستان
4- گروه زنان و زایمان، مرکز تحقیقات ناهنجاری‌های مادرزادی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان ، elmobasheri@yahoo.com
چکیده:   (5522 مشاهده)
زمینه و هدف: شاخص توده بدنی مادر به عنوان یک عامل موثر در تعیین نوع زایمان مطرح است، با افزایش این شاخص، ریسک زایمان سزارین، به‌عنوان یک پیامد بارداری، افزایش می‌یابد. با توجه به شیوع بالای چاقی در زنان، این مطالعه با هدف تعیین ارتباط شاخص توده بدنی مادران باردار در حین پذیرش با نوع زایمان صورت گرفت. روش بررسی: 540 زن باردار در سه ماهه سوم (≥ 37 هفته) طی یک مطالعه مقطعی از نوع تحلیلی طی مدت یک‌سال از خرداد 1391 تا خرداد 1392 در بیمارستان صیاد شیرازی شهر گرگان مورد بررسی قرار گرفتند. شاخص توده بدنی مادران در زمان پذیرش محاسبه و به گروه‌های لاغر و وزن نرمال (25BMI<)، دارای اضافه وزن (9/29-25BMI:) و چاق (30BMI≥) تقسیم شد. در هر گروه نوع زایمان ارزیابی شد. زنان با سابقه‌ی زایمان سزارین، ابتلا به دیابت نوع 1 و 2، دیابت بارداری و هیپرتانسیون و بارداری دو قلویی از مطالعه حذف شدند. یافته‌ها: میانگین سنی 4/5±8/25 سال و سن حاملگی 6/2±2/38 هفته بود. 6/50% از مادران تحت زایمان سزارین قرار گرفتند. بین شاخص توده بدنی با نوع زایمان ارتباط آماری معنادار شد (0001/0P<). به ازای هر واحد افزایش این شاخص، ریسک سزارین 08/1 برابر (0001/0P<) افزایش یافت. ریسک سزارین در مادران چاق 8/2 برابر (0001/0P<) بیشتر از مادران لاغر و دارای وزن نرمال بود. نتیجه‌گیری: شاخص توده بدنی حین پذیرش مادران باردار با نوع زایمان ارتباط دارد و افزایش آن با افزایش موارد زایمان سزارین همراه می‌باشد. بنابراین حفظ این شاخص در حد طبیعی جهت کاهش پیامدهای بارداری به مادران باردار توصیه می‌شود.
متن کامل [PDF 276 kb]   (1822 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله اصیل |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Tehran University Medical Journal TUMS Publications

Designed & Developed by : Yektaweb