M G, M R. The relationship between choline plus creatine- to-citrate ratio in magnetic resonance spectroscopy with the invasion of prostate cancer. Tehran Univ Med J 2012; 70 (9) :571-576
URL:
http://tumj.tums.ac.ir/article-1-77-fa.html
غفوری مهیار، راسته مهرناز. بررسی ارتباط نسبت مجموع کولین و کراتین به سیترات در Magnetic resonance spectroscopy با میزان تهاجم تومور در سرطان پروستات. مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. 1391; 70 (9) :571-576
URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-77-fa.html
1- گروه رادیولوژی، بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص) ، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ، mahyarghafoori@gmail.com
2- گروه رادیولوژی، بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص) ، دانشگاه علوم پزشکی تهران،
چکیده: (7576 مشاهده)
زمینه و هدف: سرطان پروستات شایعترین سرطان در میان مردان و پس از سرطان ریه شایعترین عامل مرگ و میر ناشی از سرطان در جنس مذکر است. بررسی هیستوپاتولوژیک برای تشخیص بیماری سرطان پروستات استاندارد طلایی است، لیکن به جهت تهاجمی بودن بیوپسی، تمایل به انجام روشهای کمتر تهاجمی بیشتر است. بدین علت روشهای تصویربرداری کمتر تهاجمی در سالهای اخیر مورد توجه قرار گرفته است. هدف اصلی از انجام این مطالعه تعیین ارتباط نسبت مجموع کولین و کراتین به سیترات در ماگنتیک رزونانس اسپکتروسکوپی با میزان تهاجم تومور (نمره گلیسون) در بیماران مبتلا به سرطان پروستات بر اساس مدارک پاتولوژی آنان میباشد.
روش بررسی: 200 بیمار که دارای نتایج پاتولوژی سرطان پروستات بودند وارد یک مطالعه مقطعی شدند. بیماران بهصورت غیر تصادفی در دسترس انتخاب شدند. تمام بیماران تحت Magnetic Resonance Spectroscopy (MRS) قرار گرفتند و نتایج بهدست آمده در خصوص نسبت مجموع کولین و کراتین به سیترات با نتایج پاتولوژی بیماران مقایسه شد.
یافتهها: در بیماران دارای نمره گلیسون کمتر از سه، میانگین مجموع کولین و کراتین به سیترات 9/146±8/245، در بیماران با نمره سه الی چهار، 6/173±1/427 و در بیماران با نمره بیش از چهار، 3/218±3/587 بود (001/0P<). در بیماران با Prostate Specific Antigen (PSA) کمتر از چهار میانگین مجموع کولین و کراتین به سیترات 3/58±7/180، در گروه PSA چهار الی 10، 5/93±247 و در گروه PSA بیش از 10، 6/107±1/385 بود (001/0P<).
نتیجهگیری: نسبت مجموع کولین و کراتین به سیترات در بیماران با تهاجم کانسر پروستات دارای رابطه معنیداری میباشد و از آن میتوان در مرحلهبندی کانسر پروستات در بیماران استفاده نمود.