زمینه و هدف: عفونت ادراری کودکان منجر به اسکار و صدمه دایمی کلیه میشود. تعیین ارزش تشخیصی ام- آر اوروگرافی دینامیک در آنومالیهای ادراری کودکان مبتلا به عفونت ادراری در مقایسه با روشهای تشخیصی متداول (روتین) هدف مطالعه بود.
روش بررسی: این مطالعه مورد- شاهدی به روی ۱۹۰ بیمار مبتلا به عفونت ادراری بستری در بخش کودکان بیمارستان رسول اکرم (۱۳۸۸ -۱۳۸۶) انجام شد. مقایسه بیماران مبتلا به عفونت ادراری با دو روش تشخیصی تصویربرداری شامل گروه ام- آر (بیمار) و روشهای تصویربرداری متداول (شاهد) انجام شد.
یافتهها: موارد غیرطبیعی به ترتیب برای اولتراسونوگرافی ۳۲%، عکس ساده ۹%، اوروگرافی داخل وریدی ۲۶%، ویسی یوجی ۵۴%، اسکن ۷۶%، ام- آر ۴۳% بود. موارد غیرطبیعی اوروگرافی داخل وریدی بین دو روش اسکن و ام- آر همخوانی و ارتباط قوی داشت. (کاپا=۷۵/۰). عکس ساده و سونوگرافی در موارد غیرطبیعی اسکن و ام- آر نتایج یکسان داشت. (۱۲۱/۰P=) ام- آر با نتایج ویسییوجی و اوروگرافی داخل وریدی ارتباط زیاد اما بدون ارتباط با نتایج سونوگرافی بود.
نتیجهگیری: اسکن غیرطبیعی در ۷۶% (۵/۳ سال) کودکان مبتلا به عفونت ادراری ناشی از موارد غیر انسدادی (ریفلاکس) ام- آر در ۴۳% بیماران کم سنتر و همخوانی قوی با اوروگرافی داخل وریدی و ویسییوجی، که انسداد و اسکار ناشی از آنومالیهای دستگاه ادراری را مطرح میکرد. ضعف تکنیک سونوگرافی در تشخیص آنومالیها در مقایسه با ام- آر محتمل است. استفاده وسیع ام- آر در تشخیص آنومالیهای کلیوی به ویژه در سنین پایین کمک کننده است. هزینه بالا و نیاز به استفاده از داروهای خوابآور هنوز از مشکلات ام- آر است.