other مقایسه‌ی نتایج درمانی و عوارض ایبوپروفن خوراکی و استامینوفن داخل وریدی در بسته‌شدن مجرای سرخرگی بازمانده در نوزادان نارس مقاله اصیل Original Article <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong><span style="font-size:10.0pt;"> مجرای شریانی باز یک یافته‌ی شایع در نوزادان نارس است که می‌تواند باعث ایجاد عوارض خطیری مانند خونریزی داخل مغزی، انتروکولیت نکروزان و دیسپلازی ریوی شود. هدف از انجام این مطالعه، مقایسه‌ی اثربخشی ایبوپروفن خوراکی و استامینوفن داخل وریدی در بسته‌شدن مجرای سرخرگی بازمانده‌ی نوزادان نارس بود.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه‌ی تحلیلی- مقطعی که در بیمارستان امیرالمومنین (ع) سمنان از اردیبهشت ۱۳۹۱ تا دی ۱۳۹۵ انجام شد، تمامی نوزادان نارس مبتلا به مجرای سرخرگی بازمانده که تحت درمان با یکی از دو داروی استامینوفن تزریقی و ایبوپروفن خوراکی قرار گرفته بودند، به روش تمام‌شماری انتخاب شدند. یافته‌های اکوکاردیوگرافی قلب و نیز عوارض ناشی از این دو دارو پیش و پس از انجام درمان در دو گروه مورد بررسی قرار گرفت.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته‌ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">۲۴ نوزاد (۶۲/۵%) با سن حاملگی ۳/۴۳</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;">۳۱/۴۶ هفته مورد بررسی قرارگرفتند. هیچیک از خصوصیات مربوط به اکوکاردیوگرافی در دو گروه درمان در زمان‌های پیش و پس از درمان و نیز عوارض ناشی از داروها، تفاوت معناداری با هم نداشت. متوسط تعداد دوره‌های درمانی در نوزادان تحت درمان با ایبوپروفن خوراکی (۰/۲۵</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;">۱/۰۶)، تفاوت معناداری با نوزادان تحت درمان با استامینوفن وریدی (۰/۴۶</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;">۱/۲۵) نداشت (۰/۱۹۰=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). وضعیت بسته‌شدن مجرای سرخرگی بازمانده در دو گروه درمان در پایان دوره‌ی اول (۰/۱۱۲=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span data-select-like-a-boss="1" style="font-size:10.0pt;">) و دوم درمانی (۰/۳۸۶=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، تفاوت معناداری با هم نداشت.</span><br> <strong><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه‌گیری:</span></span></strong> <span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;">اثربخشی ایبوپروفن خوراکی و استامینوفن داخل وریدی در بسته شدن مجرای سرخرگی بازمانده یکسان بوده و میزان بروز عوارض ناشی از دارو نیز در دو گروه تفاوتی نداشت.</span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><strong>Background</strong>: Previous studies have considered patent ductus arteriosus (PDA) a common finding in premature infants, leading to complications such as intracranial hemorrhage, necrotizing enterocolitis and pulmonary dysplasia. The aim of this study was to assess and compare the efficacy of oral ibuprofen and intravenous acetaminophen in the closure of arterial duct in premature newborns. We also evaluated the complications of each drug.<br> <strong>Methods</strong>: A cross-sectional and analytical study was conducted at Amiralmomenin Hospital, Semnan City in Iran from April 2012 to December 2017. Subjects were selected through convenient sampling and consisted of all premature infants with patent arterial duct. All of the infants with the diagnosis of PDA were treated with either intravenous acetaminophen or oral ibuprofen. Cardiac echocardiographic findings were assessed in two study groups before and after each treatment course. The complications associated with the two treatment approaches were evaluated in two groups after treatment of each drug.<br> <strong>Results</strong>: In general, twenty-four neonates (62.5% females) with the average gestational age of 31.46&plusmn;3.43 weeks were studied. There was no significant difference in the echocardiographic characteristics in the two treatment groups at the pre and post-treatment periods as well as the side effects of the medications. The average number of treatment cycles in newborns treated with oral ibuprofen (1.06&plusmn;0.25) was not significantly different compared to those with intravenous acetaminophen (1.25&plusmn;0.46) (P=0.190). There was no significant difference concerning closure status of the arterial duct in the two treatment groups at the end of the first period (P=0.112) as well as after the second period of treatment (P=0.386).<br> <strong>Conclusion</strong>: Our study indicated similar efficacy of oral ibuprofen and intravenous acetaminophen in the closure of the arterial duct. The incidence of complications was not significantly different between the two groups. The results of this study suggest the use of intravenous acetaminophen as a suitable drug for PDA closure, particularly in cases of ibuprofen contraindications.</div> استامینوفن, ایبوپروفن, تزریق داخل وریدی, مجرای سرخرگی بازمانده, نوزاد نارس acetaminophen, ibuprofen, intravenous infusions, patent ductus arteriosus, premature infant 491 497 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3666-189&slc_lang=other&sid=1 Semira Mehralizadeh سمیرا مهرعلی‌زاده mehralizadehmd@yahoo.com Yes Department of Pediatrics Cardiology, Ali Asghr Hospital, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه قلب کودکان، بیمارستان حضرت علی اصغر (ع)، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Majid Mirmohammmadkhani مجید میرمحمدخانی No Social Determinants of Health Research Center, Department of Community Medicine, School of Medicine, Semnan University of Medical Sciences, Semnan, Iran. مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، گروه پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران. Aylin Kalantarzade آیلین کلانترزاده No General Practitioner, Tehran, Iran. پزشک عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران.