other بررسی اثرات تزریق سلول‌های بنیادی مزانشیمی مشتق از ژله وارتون بندناف بر ترمیم زخم دیابتی در موش‌های صحرایی نر مقاله اصیل Original Article <span style="font-family:yekanYW;"><strong><em><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">در سال‌های اخیر تعداد بیمارانی که از زخم‌‌های دیابتی رنج می‌برند، افزایش یافته و روش‌های مرسوم درمانی دارای نارسایی‌هایی می‌باشند. هدف از این تحقیق بررسی اثرات سلول‌های بنیادی مزانشیمی ژله وارتون بندناف </span><span style="font-size:8.0pt;">(</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">WJMSCs</span></span><span style="font-size:8.0pt;">)</span> <span style="font-size:10.0pt;">در التیام زخم دیابتی در مدل حیوانی است.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">طی این تحقیق تجربی آزمایشگاهی که در مرکز تحقیقات پوست و سلول‌های بنیادی طی فروردین 1399 تا آذر 1399 انجام گرفت،</span> <span style="font-size:10.0pt;">سلول‌های </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">WJMSC</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> جداسازی شده و توانایی تمایز آن‌ها به سلول‌های استخوان و چربی و نیز بیان مارکرهای اختصاصی ارزیابی شد. استرپتوزوسین جهت القای دیابت در موش‌های صحرایی نر نژاد </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Wistar</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> مورد استفاده گرفت. حیوانات به دو گروه کنترل (تزریق نرمال ‌سالین) و تزریق </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">WJMSCs</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> تقسیم‌بندی گردیدند. زخم‌هایی به قطر 8/0 سانتی‌متر در ناحیه پشت موش‌ها ایجاد شدند. پس از تزریق ساب‌درمال نرمال سالین و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">WJMSCs</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، التیام زخم به روش فتوگرافی در روزهای 7، 14 و 21 ارزیابی شد. داده‌ها با استفاده از آزمون </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">t-test</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و آنالیز واریانس </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">SPSS software, version 16 (IBM SPSS, Armonk, NY, USA)</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">یافته‌ها:</span></em></strong> <span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">WJMSCs</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> مارکرهای تخصصی سلول‌های مزانشیمی را بیان کردند و قابلیت تمایز به سلول‌های استخوان و چربی را داشته و از میزان زنده‌مانی بالایی برخوردار بودند. تزریق سلول‌های </span>&nbsp;<span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">WJMSC</span></span><span style="font-size:10.0pt;">به ناحیه ساب‌درمال در موش‌های دچار زخم دیابتی سبب تسریع التیام زخم نسبت به گروه کنترل شد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه‌گیری: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">تزریق</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">WJMSCs</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">&nbsp;در ناحیه ساب‌درمال زخم دیابتی می‌تواند به‌طور موثری سبب تسریع التیام زخم دیابتی گردد. بر این مبنا استفاده از سلول‌های بنیادی مزانشیمی جدا شده از ژله وارتون بندناف می‌تواند در سلول درمانی به‌ویژه در حیطه ترمیم زخم‌های دیابتی مورد توجه قرار گیرد.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span></span> <strong><em>Background:</em></strong> The number of patients suffering from diabetic ulcers has been increased in recent years and the current therapies have faced failure. This study aimed to investigate the effects of Wharton&rsquo;s jelly stem cells (WJMSCs) on the diabetic wound in an animal mode<span dir="RTL">.</span><br> <strong><em>Methods:</em></strong> During this laboratory experimental study carried out in Skin and Stem Cells Research Center from March 2021 to November 2021, WJMSCs were isolated and their differentiation capability to osteocytes and adipose cells was assessed using the colorimetric method, and the expression of specific markers was evaluated using flow cytometry. 12 male Wistar rats weighing 200 to 250 grams were purchased from the Pasteur Institute and kept in the animal room in standard condition. Streptozotocin was used to induce diabetes in male Wistar rats. Animals were divided to control (normal saline injection: n=6) and WJMSCs injection (n=6) groups. Wounds with 0.8 cm in diameter were made on the back of rats. After subdermal injection of normal saline and WJMSCs, wound healing was evaluated 7, 14 and 21 days using the photography method. Data were analyzed using a t-test and analysis of variance.<br> <strong><em>Results:</em></strong> The results showed that the isolation process should be performed no later than a few hours after the cesarean section. Storing the sample for one day or more caused sample contamination leading to significant failure in cell proliferation and differentiation. WJMSCs were positive for specific mesenchymal stem cell markers (CD44, D73, CD90 and CD 105, and negative for CD45 and CD 34. They were capabale to differentiate into osteocytes and adipose cells and had a high viability rate (83.1%). Subdermal injection of WJMSCs in diabetic rats resulted in acceleration of diabetic wound healing compared with the control group. <table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" hspace="0" vspace="0"> <tbody> <tr> <td align="left"><strong><em>Conclusion:</em></strong> Subdermal injection of WJMSCs can effectively accelerate diabetic wound healing. According to which, applying Wharton&rsquo;s jelly stem cells can be considered in cell therapy particularly in the field of diabetic wound healing.<span dir="RTL"></span></td> </tr> </tbody> </table> <div style="clear:both;"></div> زخم دیابتی, تزریق, سلول‌های بنیادی مزانشیمی, ژله وارتون. diabetic ulcer, injection, mesenchymal stem cells, wharton's jelly. 209 217 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3666-398&slc_lang=other&sid=1 Mohammad Ali Nilforoushzadeh محمد علی نیل‌فروش‌زاده No Skin and Stem Cell Research Center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. مرکز تحقیقات پوست و سلول‌های بنیادی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Sona Zare سونا زارع No Skin and Stem Cell Research Center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. Department of Biology, Faculty of Basic Sciences, Hamedan Branch, Islamic Azad University, Hamedan, Iran. مرکز تحقیقات پوست و سلول‌های بنیادی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم پایه، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران. Rahim Ahmadi رحیم احمدی drrahahmadi@yahoo.com No Department of Biology, Faculty of Basic Sciences, Hamedan Branch, Islamic Azad University, Hamedan, Iran. Avicenna International College, Budapest, Hungary. گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم پایه، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران. گروه بیولوژی، کالج بین‌المللی اویسینا، بوداپست، مجارستان. Nasrin Zoroufi نسرین ظروفی Yes Department of Biology, Faculty of Basic Sciences, Hamedan Branch, Islamic Azad University, Hamedan, Iran. گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم پایه، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران. Mina Mahmoodipour مینا محمودی پور No Department of Biology, Faculty of Basic Sciences, Hamedan Branch, Islamic Azad University, Hamedan, Iran. گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم پایه، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران