other تاریخچه پیوند قلب: یک نامه به سردبیر نامه به سردبیر Letter to Editor <span style="font-family:yekanYW;"><span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span style="letter-spacing:-.2pt">سردبیر محترم</span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:9.0pt"><span style="letter-spacing:-.2pt"></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:95%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">پیوند قلب یکی از بزرگترین دستاوردهای دانش پزشکی است. بیشتر از 55 سال از اولین پیوند قلب موفق در انسان می‌گذرد و علیرغم پیشرفت‌های چشمگیر در دانش پزشکی، همچنان به‌عنوان روش استاندارد درمان برای بیماران با نارسایی قلبی پیشرفته است. بنیانگذار پیوند قلب درجهان، دکتر نورمن ادوارد شاموی </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">(Dr.Norman Edward Shumway)</span></span></span><span style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt"> است.</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:95%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">شاموی در 9 فوریه سال 1923 در کالامازو </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">(Kalamazoo)</span></span></span> <span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">در میشیگان آمریکا متولد شد. مدرک پزشکی خود را در سال 1949 دریافت کرد و پس از گذراندن دوره جراحی قلب در دانشگاه مینه‌سوتا </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">(Minnessota)</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">، از سال 1958 به بیمارستان دانشگاه استانفورد </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">(Stanford)</span></span></span><span style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt"> رفت و مشغول‌به‌ کار شد. در طول سال‌هایی که شاموی در استانفورد بود، بسیاری از دستیاران جوان و آینده‌دار</span></span></span> <span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">جراحی قلب را آموزش داد. بسیاری از این دستیاران بعدها به‌سمت ریاست بخش‌های خود در بیمارستان‌های دیگر انتخاب شدند. او یک معلم باهوش بود و رویکرد آموزشی او این‌گونه بود که در اتاق عمل مسئولیت اصلی عمل جراحی را به دستیاران واگذار می‌کرد. وی روی آموزش بر روی حیوانات مخصوصا سگ‌ها تاکید داشت و معتقد بود بهترین عرصه برای آموزش جراحان خوب آزمایشگاه حیوانات و کار روی آنها است.^3-1</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:95%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">در آن سالها انجام پیوند قلب در انسان شبیه یک رویا بود. برخی اقدامات اولیه در زمینه پیوند قلب توسط برخی محققان در سال</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">‌</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">های قبل بر روی حیوانات انجام شده بود. در اواخر دهه 1950 دکتر شاموی و همکاران در استانفورد شروع‌به تحقیقات و انجام پیوند قلب در سگ‌ها کردند. در سال 1959 شاموی با همکاری دکتر ریچارد لاور </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">(Richard Lower)</span></span></span><span style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt"> قلب یک سگ را به سگ دیگر پیوند زد و این سگ به‌مدت هشت روز زنده ماند. شاموی و همکاران به‌مدت هشت سال در تکمیل تکنیک‌های پیوند قلب روی سگ‌ها کار کردند. پس از اینکه سگ‌های پیوند قلب شده توانستند به‌مدت یک سال زنده بمانند، در20 نوامبر 1967 شاموی و همکاران در استانفورد، اعلام کردند آماده انجام پیوند قلب در انسان هستند.^1و3</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:95%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">زمانی‌که آنها منتظر پیداکردن فرد مناسب دهنده قلب بودند، دکتر کریستین بارنارد </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">(Christian Barnard)</span></span></span><span style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt"> که تکنیک جراحی پیوند قلب را از شاموی و لاور آموخته بود، در بیمارستان گروت شور </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">(Groote Shur)</span></span></span><span style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt"> شهر کیپ تاون </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">(Cape town)</span></span></span><span style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt"> آفریقای جنوبی و با استفاده از تکنیک شاموی، در</span></span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">سوم </span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">دسامبر 1967 اولین پیوند قلب را بر روی لوییس واشکانسکی </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">(Louis Washkansky)</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">، کارگر 54 ساله‌ای که از نارسایی شدید قلبی رنج می‌برد، انجام داد. دهنده قلب، یک دختر 25 ساله به‌نام دنیس داروال </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">(Denise Darvall)</span></span></span><span style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt"> بود که بر اثر تصادف دچار مرگ مغزی شده بود. واشکانسکی 18 روز پس از پیوند زنده ماند و سپس بر اثر عفونت شدید ریه فوت شد. این خبر به‌سرعت در سراسر جهان به‌عنوان یک انقلاب بزرگ در پزشکی پخش شد، &quot;مردی با یک قلب جدید&quot;.¹</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:95%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">سه روز بعد در ششم دسامبر 1967 دکتر آدریان کانتروویتز </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">(Adrian Kantriwitz)</span></span></span><span style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt"> باز با همان تکنیک شاموی، دومین پیوند قلب را در مرکز پزشکی مایمونیدز </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">(Maimonides)</span></span></span><span style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt"> در بروکلین نیویورک در آمریکا بر روی یک نوزاد انجام داد که حدود شش ساعت زنده ماند. گیرنده یک نوزاد&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;17 روزه با آنومالی قلبی ابشتاین </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">(Ebstein)</span></span></span><span style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt"> شدید بود و قلب دهنده از یک نوزاد انانسفال </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">(Anancephalic)</span></span></span><span style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt"> بود. در دوم ژانویه 1968 بارنارد دومین پیوند قلب خود را بر روی یک دکتر دندانپزشک، فیلیپ بلیبرگ </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">(Dr. Philip Blaiberg)</span></span></span><span style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt"> انجام داد که 19 ماه زنده ماند. سرانجام شاموی اولین پیوند قلب خود را در ششم ژانویه 1968 بر روی یک کارگر 43 ساله به‌نام مایکل کاسپراک </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">(Michael Kasperak)</span></span></span><span style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt"> انجام داد که 14 روز زنده ماند. اولین پیوند قلب شاموی در واقع چهارمین پیوند قلب در جهان بود.^1و5</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:95%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">شور و شوق و هیجان بسیار زیادی که از انجام پیوند قلب در سراسر جهان به‌وجود آمد باعث شد جراحان کشورهای مختلف که زمان کمی را صرف یادگیری این تکنیک جراحی کرده بودند فقط برای انجام هرچه سریع‌تر پیوند قلب به‌نام خود، در طی یک سال یعنی در طی سال 1968 بیش از 100 پیوند قلب در نقاط مختلف جهان انجام دهند، ولی متاسفانه نتایج اولیه بسیار ناگوار بود. از 60 بیمار پیوند قلب شده، فقط 81% بیش از یک روز زنده ماندند و میزان بقای یک ماهه فقط 50% &nbsp;بود و فقط حدود 18% از آنها یعنی 11 نفر پس از یک سال توانستند زنده بمانند. دو علت اصلی مرگ‌ومیر بیماران، رد پیوند حاد و عفونت بود. میزان بالای مرگ‌ومیر بیماران پیوند شده باعث شد خیلی زود آتش این شور و هیجان سرد شود، به‌طوری‌که در سال 1969 فقط 48 مورد پیوند قلب در جهان انجام شد و در سال بعد یعنی 1970 تنها 16 مورد پیوند قلب در جهان انجام شد و خیلی زود بسیاری از جراحان و جوامع خواستار توقف انجام پیوند قلب شدند.^1و5</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:95%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">پس از نتایج ناامیدکننده پیوند قلب، خیلی زود دکتر بارنارد و بسیاری از جراحان دیگر که خود را پیشگام و اولین در پیوند قلب می‌دانستند، این جراحی را رها کردند ولی شاموی هرگز این کار را رها نکرد و تسلیم نشد. او به آزمایشگاه خود بازگشت و نزدیک به دو دهه با کار و تلاش شبانه‌روزی به تکمیل تکنیک‌های پیوند قلب پرداخت. از نظر وی انجام جراحی پیوند قلب آسان بود، اما آن چیزی که برای موفقیت لازم بود، جلوگیری از رد و پس‌زدگی زود هنگام عضو پیوندی بود. این تفاوت واقعی موفقیت و عدم‌موفقیت در پیوند قلب بود. او پیوند قلب را که به شکست انجامیده بود، پس از 20 سال و با تلاش و کار زیاد و به‌قول خودش با یک &quot;استقامت رادیکال&quot;، نجات داد. بازبینی و اصلاح پروتکل‌های پیوند قلب و توسعه انجام تکنیک بیوپسی قلب، بخشی از اقدامات او بود. اما پیشرفت اصلی در بقای بیماران پیوند شده، کشف و ساخت داروی جدید مهارکننده ایمنی بدن، به نام سیکلوسپورین بود.</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:95%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">ابتدا محققان آزمایشگاه میکروبیولوژی شرکت دارویی ساندوز </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">(Sandoz)</span></span></span><span style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt"> در بازل سوییس، قارچ </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">Tolypocladium inflatum</span></span></span><span style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt"> را در سال 1971 از نمونه‌های خاک نروژ جدا کردند و متعاقباً داروی سیکلوسپورین را تولید کردند. در سال 1976 دکتر جین فرانکویز بورل </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">(Jean Francois Borel)</span></span></span><span style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt"> اثر مهارکننده ایمنی این دارو را کشف کرد. این دارو به‌صورت اختصاصی ایمنی وابسته به لنفوسیت را مهار می‌کرد و عوارض سمی و مخرب دیگر داروها را کمتر داشت.</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:95%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">در دهه 1980 شاموی و همکاران این دارو را در پیوند قلب به‌کار بردند و میزان بقای یک ساله بیماران پیوند قلب به 80% رسید. این تحولی عظیم در پیوند قلب بود و سرانجام در اواخر دهه 1980 پیوند قلب وارد مرحله جدیدی شد و با پیشرفت‌های ایجاد شده، پیوند قلب دوباره به‌سرعت در جهان گسترش یافت و از 322 مورد در سال 1983 به 5000 مورد در سال 1993 رسید.^1و6-3</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:95%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">در 9 مارس 1981 شاموی و دکتر بروس ریتز </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">(Bruce Reitz)</span></span></span> <span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">اولین پیوند موفقیت‌آمیز همزمان قلب و ریه در انسان را انجام دادند. در 9 ژوئن 1984، اولین پیوند موفقیت‌آمیز قلب کودکان در جهان توسط دکتر اریک رز</span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">(Eric Rose)</span></span></span><span style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt"> در دانشگاه کلمبیا در نیویورک، بر روی جیمز لاوت </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">(James Lovette)</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">، پسری چهار ساله با بیماری قلبی مادرزادی بطن منفرد </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">(Single ventricle)</span></span></span><span style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt"> انجام شد. لاوت چندین سال به زندگی ادامه داد و از بیماری لنفوم هوچکین هم جان سالم به‌در برد و تحت دومین پیوند قلب در سال 1989 قرار گرفت. او توانست تا بزرگسالی زنده بماند و موفق شد پس از دریافت مدرک لیسانس وارد دانشکده پزشکی شود ولی متاسفانه در هفته اول دانشکده پزشکی در سال 2006 در خواب از دنیا رفت.⁶</span></span></span> <span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">شاموی تا سال 1988 که بازنشسته شد، 800 پیوند قلب در انسان را به‌صورت مستقیم و یا غیرمستقیم سرپرستی کرد. شاموی درزمینه پیوند اعضا انقلابی بزرگ ایجاد کرد که جنبه‌های زیادی از آن فراتر از علم پزشکی گسترش یافت. کار وی، تعریف سنتی مرگ را که لحظه توقف قلب از تپش بود عوض کرد و امروزه مرگ لحظه‌ای است که فعالیت مغز به‌طور کامل و غیرقابل بازگشت متوقف شود. با این تعریف جدید از مرگ، بسیاری از اعضای بدن را می‌توان به بیماران نیازمند برای زندگی دوباره اهدا کرد.^3،1و4</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:95%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">این پیشرفت‌ها باعث شدند طی سال‌های 2017-1982 حداقل 64000 پیوند قلب در بیش از 250 بیمارستان در سراسر جهان انجام شود. درحال‌حاضر میزان بقای 10 ساله بیماران به بیش از 75% رسیده است. همچنین درحال‌حاضر سالانه بیشتر از 700 مورد پیوند قلب در کودکان (سن زیر 18 سال) در بیش از 120 مرکز در سراسر جهان به‌طور فعال انجام می‌شود. برطبق آخرین آمار جهانی میانگین بقای یک، پنج و 10 ساله پیوند قلب در کودکان، به‌ترتیب 85%، 74% و 63% بوده است.⁶</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:95%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">دکتر نورمن ادوارد شاموی </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">(Dr. Norman Edward Shumway)</span></span></span><span style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt"> جراح قلب برجسته دانشگاه استانفورد </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">(Stanford)</span></span></span><span style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt"> آمریکا و بنیانگذار و پدر پیوند قلب در جهان، در 10 فوریه 2006 و یک روز پس از تولد 83 سالگی‌اش در خانه خود در شهر پالوآلتو </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">(Palo alto)</span></span></span><span style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt"> در کالیفرنیا بر اثر کانسر ریه، درگذشت.²</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:95%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:95%"><span style="letter-spacing:-.4pt">با تلاش و کوشش دانشمندان و پزشکان بزرگی در سال‌های قبل و در راس آنها دکتر نورمن ادوارد شاموی، امروزه پیوند قلب تنها امید و دریچه‌ای برای زنده ماندن بیماران با نارسایی قلبی شدید است. باشد که سپاسگزار همه آنها باشیم.</span><span style="font-family:"B Lotus""></span></span></span></span></span></span></span></span><br> &nbsp; 409 411 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3666-674&slc_lang=other&sid=1 Hossein Shahzadi حسین شهزادی hossein.shahzadi@yahoo.com Yes Rajaie Cardiovascular Medical and Research Center, Iran Uni-versity of Medical Sciences, Tehran, Iran. ﻣﺮﻛﺰ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻗﻠﺐ و ﻋﺮوق ﺷﮭﯿﺪ رﺟﺎیﻲ، مرکز آموزشی، تحقیقاتی و درمانی قلب و عروق شهید رجایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.