Tehran University Medical Journal

other مقایسه دو روش مش پرولن و پرولن فوق سبک در ترمیم فتق کشاله ران: یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل شده دو سویه کور Comparison of two methods prolene and ultralight prolene mesh in inguinal hernia repair: a double-blind randomized controlled clinical trial study مقاله اصیل Original Article زمینه و هدف: استفاده از مش از کارامدترین روش‌ها و به‌عنوان روش انتخابی در ترمیم قابل محسوب می‌شود. مطالعه حاضر به مقایسه نتایج استفاده از مش پرولن فوق سبک با مش پرولن استاندارد در عمل جراحی ترمیم فتق پرداخته شد. روش بررسی: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل شده دو سویه کور بر روی 119 بیمار در بازه زمانی اریبهشت 1394 تا اردیبهشت 1395 در بیمارستان شهید محمدی شهر بندرعباس انجام شد. اطلاعات دموگرافیک شامل سن، جنس، قد، وزن در چک لیست ثبت شد. بیماران به‌صورت تصادفی در دو گروه قرار گرفتند. در گروه اول از مش پرولن و در گروه دوم از مش پرولن فوق سبک جهت ترمیم استفاده شد. ترمیم فتق به روش لبخشتاین توسط جراح انجام شد. یافته‌ها: میزان عود سه ماه پس از عمل در گروه پرولن صفر و در گروه پرولن فوق سبک یک مورد (7/1%) بود (487/0P=). میزان عود ۱۲ ماه پس از عمل در گروه پرولن دو مورد (2/3%) و در گروه پرولن فوق سبک سه مورد (2/5%) بود (6720P=). زمان احساس بهبودی کامل در گروه پرولن 63/1± 94/6 و در گروه پرولن فوق سبک   64/1± 68/6 روز بود (368/0P=). شدت درد در زمان های دو، شش و 24 ساعت پس از عمل اختلاف معناداری بین دو گروه مطالعه مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: هر دو مش پرولن و پرولن فوق سبک در ترمیم هرنی اینوگوئینال کارایی نسبتا یکسانی دارند. هر چند مواردی مانند شدت درد، وجود درد مزمن و شروع سریع‌تر حرکت از مزیت‌هایی بود که با اختلاف اندکی در مش پرولن فوق سبک دیده شد، اما میزان عود هم اندکی در گروه پرولن فوق سبک بالاتر بود.   <div>Background: The use of mesh is considered one of the most effective methods and is considered the method of choice in hernia repair. However, the debate about the choice of mesh type still persists. Therefore, in the present study, the results of using ultra-light Prolene mesh with standard Prolene mesh in hernia repair surgery were compared. Methods: The present study is a double-blind, randomized, controlled clinical trial that was conducted at Shahid Mohammadi Hospital in Bandar Abbas. Demographic information including age, sex, height, and weight were recorded in a checklist. Patients were randomly assigned to two groups. Each group used Prolene mesh in the first group and ultra-light Prolene mesh in the second group for repair. Hernia repair was performed by the surgeon using the Lebakhstein method. Results: 119 patients were included in the study. 70 patients (57.4%) had direct hernia and 52 patients (42.6%) had indirect hernia. The mean age of the Prolene group was 43.8±7.49 and the ultra-light Prolene group was 44.32±8.91 years (P=.713). The mean BMI in the Prolene group was 29.94±3.43 and in the ultra-light Parwan group was 29.66±3.76 (P=.673). Wound infection was not observed in either group. Chronic pain was 14.5 in the Prolene group and 10.3 in the ultra-light Prolene group (P=.490). Administrative retention was 6.3 in the Prolene group and 8.5 in the ultra-light Prolene group (P=.738). The recurrence rate 3 months after surgery was 0 in the Prolene group and 1 case (1.7%) in the ultra-light Prolene group (P=.487). The recurrence rate 12 months after surgery was 2 cases (3.2%) in the Prolene group and 3 cases (5.2%) in the ultralight Prolene group (P=. 672). The time to complete recovery was 6.94±1.63 days in the Prolene group and 6.68±1.64 days in the ultralight Prolene group (P=. 368). There was no significant difference in pain intensity at 2, 6, and 24 hours after surgery between the two study groups. Conclusion:  Both Prolene and ultralight Prolene mesh have relatively similar efficacy in inguinal hernia repair. Although the advantages of ultralight Prolene mesh, such as pain intensity, chronic pain, and faster onset of motion, were slightly different in the ultralight Prolene group, the recurrence rate was slightly higher in the ultralight Prolene group.</div> هرنی, اینوگئینال, مش, پرولن. hernia, inguinal, mesh, prolene. 160 169 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3666-912&slc_lang=other&sid=1 Bibi Mona Razavi بی‌بی منا رضوی No Department of Anesthesiology, Anesthesiology, Critical Care and Pain Management Research Center, Faculty of Medicine, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran گروه بیهوشی، مرکز تحقیقات بیهوشی، مراقبت ویژه و کنترل درد، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران. Tayyebeh Zarei طیبه زارعی No Department of Anesthesiology, Anesthesiology, Critical Care and Pain Management Research Center, Faculty of Medicine, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran گروه بیهوشی، مرکز تحقیقات بیهوشی، مراقبت ویژه و کنترل درد، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران Seyed Mohammad Sadegh Ahmadi Rashti سید محمد صادق احمدی رشتی No Student Research Committee, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran. کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران. Mehrdad Sayadinia مهرداد صیادی‌نیا drsaiiadinia@gmail.com Yes Department of Surgery, Faculty of Medicine, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran. گروه جراحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران