Tehran University Medical Journal

other مقایسه روند تغییرات نرخ فیلتراسیون گلومرولی برآورد شده در بیماران مبتلابه دیابت نوع دو با و بدون آلبومینوری A comparative study of egfr changes in patients with type 2 diabetes mellitus with and without albuminuria مقاله اصیل Original Article زمینه و هدف: دیابت نوع دو طیف گسترده‌ای از آسیب‌های کلیوی را نشان می‌دهد که معمولا با آلبومینوری و کاهش نرخ فیلتراسیون گلومرولی برآورد شده (Estimated glumerolar filtration rate, eGFR) همراه است. برخی بیماران تنها آلبومینوری با eGFR طبیعی دارند و برخی دیگر حتی در مراحل پیشرفته بیماری مزمن کلیوی نورموآلبومینوریک هستند. این مطالعه روند پیشرفت نفروپاتی دیابتی را بررسی و پیگیری کرده است. روش بررسی: ۱۱۰۷ بیمار مبتلابه دیابت نوع دو در این مطالعه شرکت کردند. در اولین ویزیت و ویزیت‌های پیگیری، شرح حال کامل، فشارخون و داده‌های آزمایشگاهی ثبت شد. پیگیری هر سه تا شش ماه به مدت ۳۰ ماه انجام شد. سالیانه، دفع آلبومین ادراری ۲۴ ساعته اندازه‌گیری شد و eGFR براساس فرمول Cockcroft-Gault محاسبه شد. یافته‌ها: جنسیت مرد، سن، مدت بیماری، وزن، فشارخون سیستولیک، قند خون دو ساعت پس از صرف غذا، تری‌گلیسرید و اسید اوریک ارتباط معناداری با آلبومینوری داشتند. در ابتدای مطالعه، بالاترین eGFR در بیماران مبتلابه میکروآلبومینوری مشاهده شد که پس از آن با کاهش شدید همراه بود. در بیشتر بیماران، ارتباط معناداری بین eGFR و آلبومینوری مشاهده نشد و بیش از نیمی از بیماران با eGFR کمتر از ml/min/m2 ۶۰ همچنان نورموآلبومینوریک بودند. نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان داد که بیماران مبتلابه میکروآلبومینوری و نورموآلبومینوری بالاترین eGFR را داشتند و پس از آن ماکروآلبومینوری قرار داشت. بیماران نورموآلبومینوریک و میکروآلبومینوریک افزایش اولیه‌ای در eGFR داشتند و سپس دچار کاهش شدند و گروه ماکروآلبومینوری کاهش مداوم و بیشتری را در طول دوره پیگیری نشان دادند. پایش مکرر هر دو شاخص آلبومینوری و eGFR در این بیماران ضروری است.   <div>Background: Patients with type 2 diabetes mellitus (T2DM) are diagnosed with a wide range of renal damage, usually presenting with albuminuria and decreased estimated Glomerular Filtration Rate (eGFR). Some patients have only albuminuria and normal eGFR, while others have normoalbuminuria even in advanced stages of chronic kidney disease. This study investigated and followed the course of diabetic nephropathy in patients with T2DM. Methods: 1107 patients with T2DM were enrolled in the study. This historical cohort was conducted between the years 2017 and 2022. Patients with confirmed type 2 DM, referred to the diabetes clinic of Vali-Asr Hospital, affiliated with the Tehran University of Medical Science. Complete medical history, blood pressure, and laboratory data were obtained in the first and follow-up visits. Follow-up was every 3 to 6 months for 30 months. Every year, 24-hour urinary albumin was measured, and eGFR was estimated based on the Cockcroft-Gault formula. Results: Male sex, age, disease duration, weight, systolic blood pressure, 2 hours postprandial (2hpp) glucose, serum triglyceride, and uric acid significantly correlated with albuminuria. At the initiation of the study, the highest eGFR values occurred in microalbuminuric patients, followed by a sharp decrease. No significant correlation was found between eGFR and albuminuria in most patients, and more than half of them with eGFR of less than 60 ml/min/m2 still had normal albuminuria Conclusion: This study showed that patients with microalbuminuria and normoalbuminuria had the highest eGFR values followed by macroalbuminuria, but patients with normoalbuminuria and microalbuminuria had an initial increase and then a decrease, and the macroalbuminuria group showed the sustained and greatest decrease during the follow-up period. Serial surveillance of both albuminuria and GFR is crucial in T2DM.</div> آلبومینوری, نفروپاتی دیابتی, نرخ فیلتراسیون گلومرولی برآورد شده, ماکروآلبومینوری, میکروآلبومینوری, نورموآلبومینوری. albuminuria, diabetic nephropathy, estimated glomerular filtration, macroalbuminuria, microalbuminuria, normoalbuminuria. 202 210 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3666-916&slc_lang=other&sid=1 Nooshin Shirzad نوشین شیرزاد No Department of Endocrinology, Valiasr Hospital, Endocrinology, and Metabolism Research Center, Imam Khomeini Complex Hospital, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran.| Endocrinology and Metabolism Research Center, Endocrinology and Metabolism Clinical Sciences Institute, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه غدد، بیمارستان ولیعصر، مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم، مجتمع بیمارستانی امام خمینی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.| مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم، پژوهشکده علوم غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. Fateme Ziamanesh فاطمه ضیامنش No Endocrinology and Metabolism Research Center, Endocrinology and Metabolism Clinical Sciences Institute, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم، پژوهشکده علوم غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. SeyedAhmad SeyedAlinaghi سیداحمد سیدعلینقی No Iranian Research Center for HIV/AIDS (IRCH), Iranian institute for Reduction of High Risk Behaviors, Imam Khomeini Complex Hospital, School of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. مرکز تحقیقات اچ‌آی‌وی/ایدز ایران (IRCH)، پژوهشکده کاهش رفتارهای پرخطر، مجتمع بیمارستانی امام خمینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. Alireza Esteghamati علیرضا استقامتی No Department of Endocrinology, Valiasr Hospital, Endocrinology, and Metabolism Research Center, Imam Khomeini Complex Hospital, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه غدد، بیمارستان ولیعصر، مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم، مجتمع بیمارستانی امام خمینی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.| مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم، پژوهشکده علوم غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. Mahboobeh Hemmatabadi محبوبه همت‌آبادی hemmatabadi55@yahoo.com Yes Department of Endocrinology, Valiasr Hospital, Endocrinology, and Metabolism Research Center, Imam Khomeini Complex Hospital, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم، پژوهشکده علوم غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.