Tehran University Medical Journal

other مقایسه روش تزریق هپارین زیر جلدی و داخل وریدی در پیشگیری از ترومبوآمبولی وریدی در بخش مراقبت‌های ویژه: یک کارآزمایی بالینی دوسویه‌کور heparin, intensive care unit, intravenous injection, subcutaneous injection, venous thromboembolism. مقاله اصیل Original Article زمینه و هدف: بیماران بستری در بخش‌های مراقبت‌های ویژه به‌دلیل وضعیت بحرانی بیماری، بی‌حرکتی طولانی‌مدت و تهویه مکانیکی در معرض خطر بالای ترومبوآمبولی وریدی قرار دارند. هپارین نافراکسیونه به‌عنوان داروی استاندارد پیشگیری استفاده می‌شود، اما روش بهینه تجویز آن (زیرجلدی یا داخل‌وریدی) هنوز مورد بحث است. تزریق زیرجلدی ساده و بدون نیاز به مانیتورینگ مداوم است، اما در بیماران بدحال ممکن است جذب ضعیف داشته باشد. تزریق داخل‌وریدی مداوم اثربخشی بهتری دارد اما نیازمند نظارت دقیق‌تر است. هدف این مطالعه مقایسه اثربخشی و ایمنی دو روش تزریق هپارین زیرجلدی و داخل‌وریدی در پیشگیری از ترومبوآمبولی وریدی بود. روش بررسی: این کارآزمایی بالینی دوسوکور در آبان تا اسفند 1402 بر روی 112 بیمار بستری در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان شهید محمدی بندرعباس انجام شد. بیماران به‌صورت تصادفی به دو گروه 56 نفره تزریق زیرجلدی (5000 واحد دو بار در روز) و داخل‌وریدی (5000 واحد دو بار در روز) تقسیم شدند. پارامترهای انعقادی، شمارش پلاکتی، سایز اندام تحتانی و یافته‌های سونوگرافی به‌صورت روزانه ارزیابی شدند. یافته‌ها: میانگین شمارش پلاکتی در گروه زیرجلدی (14/248×1000/μL) به‌طور معناداری بالاتر از گروه داخل‌وریدی (23/144×1000/μL) بود (001/0P<). زمان پروترومبین نیز در گروه زیرجلدی بیشتر بود (004/0P=). بروز ترومبوآمبولی وریدی تفاوت معناداری بین دو گروه نداشت. تفاوت سایز اندام تحتانی به‌عنوان عامل پیش‌بینی‌کننده معنادار شناسایی شد. نتیجه‌گیری: تزریق زیرجلدی با حفظ شمارش پلاکتی بالاتر و کاهش خطر عوارض خونریزی همراه است و برای بیماران پایدار مناسب‌تر است، در حالی که تزریق داخل‌وریدی برای شرایط حاد ارجحیت دارد. <div>Background: Critical illness, extended immobility, mechanical ventilation, and major surgery make ICU patients susceptible to VTE. Unfractionated heparin is the usual preventative, but its subcutaneous or intravenous administration is disputed. Subcutaneous injections eliminate the need for patient monitoring; however, critically sick patients with unstable hemodynamics, edema, or vasopressors may not absorb the medicine. Continuous intravenous infusion is superior for prophylactic anti-factor Xa levels, especially in obese and critically ill surgical patients, although it might induce bleeding and must be monitored. Many studies have failed to determine the appropriate ICU strategy for all patients. This study evaluated subcutaneous and intravenous heparin for ICU VTE prophylaxis. Methods: This randomized double-blind clinical trial was conducted at Shahid Mohammadi Hospital ICU in Bandar Abbas, Iran, from October 2023 to March 2024. According to ICOPER standards, 112 patients who needed heparin prophylaxis were randomly assigned to receive either subcutaneous or intravenous heparin (5000 units twice daily, n=56). Patients, attending physicians, nurses (except for the nurse who administered the treatment), and outcome assessors were unaware of the treatment allocation. Every day, they measured the circumference of the lower limb (10 cm below the tibial tuberosity), the platelet count, the PT, the PTT, and the INR. Doppler ultrasonography was performed when the difference in limb circumference exceeded 2 cm. We used independent t-tests, Mann-Whitney U tests, chi-square tests, and logistic regression to look at the data. The level of significance was set at P<0.05. Results: The average platelet count in the subcutaneous group (248.14×1000/μL) was much higher than in the intravenous group (144.23×1000/μL) (P<0.001). The subcutaneous group exhibited an extended prothrombin time (P=0.004). The incidence of PTT, INR, and VTE was comparable across groups. Using logistic regression, the only important predictor of VTE in both groups was the difference in size of the lower limbs. Conclusion: A stable ICU Due to its higher platelet counts and decreased bleeding, subcutaneous heparin may be used for long-term prophylaxis. For immediate anticoagulation and precise management, intravenous injection is ideal. The patient's clinical condition, sickness severity, and therapeutic needs should determine treatment.</div> heparin, intensive care unit, intravenous injection, subcutaneous injection, venous thromboembolism. 705 713 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3666-981&slc_lang=other&sid=1 Majid Vatankhah Tarbehbar مجید وطن‌خواه تربه‌بر No Department of Anesthesiology, Critical Care and Pain Management Research Center, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran. مرکز تحقیقات بیهوشی، مراقبت‌های ویژه و کنترل درد، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران. Saeed Kashani سعید کاشانی No Department of Anesthesiology, Critical Care and Pain Management Research Center, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran. مرکز تحقیقات بیهوشی، مراقبت‌های ویژه و کنترل درد، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران. Milad Mohammadi میلاد محمدی No Department of Anesthesiology, Critical Care and Pain Management Research Center, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran. مرکز تحقیقات بیهوشی، مراقبت‌های ویژه و کنترل درد، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران. Masoumeh Mahmoudi معصومه محمودی No Department of Anesthesiology, Critical Care and Pain Management Research Center, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran. مرکز تحقیقات بیهوشی، مراقبت‌های ویژه و کنترل درد، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران. Mohammad Ali Ashena محمد علی آَشنا No Department of Anesthesiology, Critical Care and Pain Management Research Center, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran. مرکز تحقیقات بیهوشی، مراقبت‌های ویژه و کنترل درد، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران. Mehrdad Malekshoar مهرداد ملک شعار mdmalekshoar@gmail.com Yes Department of Anesthesiology, Critical Care and Pain Management Research Center, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran. مرکز تحقیقات بیهوشی، مراقبت‌های ویژه و کنترل درد، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران. Ehsan Ramazanian Nik احسان رمضانیان نیک No Department of Anesthesiology, Critical Care and Pain Management Research Center, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran. مرکز تحقیقات بیهوشی، مراقبت‌های ویژه و کنترل درد، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران.