fa مطالعه بالینی و مانومتریک بیماران آشالازی اولیه در ایران <p dir="rtl" align="right"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">71 بیمار با آشالازی اولیه مورد بررسی قرار گرفتند. بیماران از 2 تا 92 سال سن داشتند. دیسفاژی به جامدات علت اصلی مراجعه بوده است (صد در صد موارد). مهمترین یافته مانومتری، عدم وجود امواج طبیعی و عدم وجود امواج همزمان با دامنه کوتاه بوده است (صد درصد موارد). گروه آشالازی Vigorous از نظر کاهش وزن (P=0.001)، مدت زمان دیسفاژی (P=0.012) و فشار (LES (P=0.01 با گروه کلاسیک از نظر آماری اختلاف معنی داری داشتند. در هیجده بیمار، مانومتری بعد از دیلاتاسیون با بالون انجام شد. افت فشار (LES (P=0.003 و افت فشار مری در حالت استراحت (P=0.01) نسبت به بعد از درمان، از نظر آماری معنی دار بوده است. برگشت امواج طبیعی بعد از معالجه در هیچ یک از موارد مشاهده نشد. </font></p> Seventy-one patients with achalasia were studied. They were 2-29 years old. Dysphagia to solid food was the main presenting symptom (100 percent). Reliable and persistent manometric findings were absence of normal contraction waves in association with the presence of low amplitudes simultaneous waves in all cases. In vigorous achalasia, weight loss (P=0.001), dysphagia (P=0.012) and LES pressures (P=0.01) were significantly different in comparison to classic achalasia. Manometry was done in 18 patients who were treated with pneumatic dilation. LES pressure (P=0.003) and esophageal basal pressures were significantly dropped one month after pneumatic dilation (P=0.01). Normal contraction wave did not appeare in any of treated cases. آشالازی، مانومتری، دیسفاژی، تشخیص، ایران 70 75 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-1445&slc_lang=fa&sid=1 Q Montazeri قدرت اله منتظری Yes