fa تکنیک های مختلف جراحی کوارکتاسیون آئورت و موارد عمل شده آن در بیمارستان دکتر شریعتی <p dir="rtl" align="right"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">این مطالعه به منظور بررسی روشهای مختلف جراحی کوارکتاسیون آئورت و مقایسه نتایج آنها در کاهش یا افزایش فشارخون و نبض و همچنین مقایسه عوارض آنها صورت گرفته است. بعلاوه خصوصیات بالینی و پاراکلینیکی بیماران نیز توصیف شده است. طی سالهای 1377-1370، 50 بیمار در بیمارستان شریعتی تحت عمل جراحی ترمیم کوارکتاسیون آئورت قرار گرفته اند که از این تعداد 30 نفر مرد با میانگین سنی 19/4 و 20 نفر زن با میانگین سنی 16/6 بوده اند. علاوه بر سن بالای بیماران به هنگام عمل که خود موجب افزایش سکل (sequel) بیماریست، فاصله بین زمان تشخیص یا علامتدار شدن بیمار تا زمان عمل هم به طور غیرقابل توجیهی بالا بوده است (در کل 4/36 سال). بطور کلی 62% موارد دارای کوارکتاسیون آئورت جاکستاداکتال (Juxtaductal) و بقیه به اشکال غیرکلاسیک بوده اند. 52% بیماران بیماری همراه قلبی نیز داشته اند که این میزان در مقایسه با آمار منابع (12%) بسیار بالاست و علت آن سن بالای بیماران و ایجاد بیماریهای ثانویه دریچه ای است. 71/9% موارد کوارکتاسیون آئورت complicated در مردان و 28/1% آن در زنان دیده شد، که علت آن در مردان، شیوع بالای دریچه آئورت دولتی (33%) بود که در طول زمان دچار عارضه گردیده بود. میانگین گرادیان آنژیوگرافی در بیماران 57.5 mmHg بود که با افزایش سن افزایش مختصری را نشان می دهد. در 91/7% بیماران عکس سینه (CXR) و در 74/2% آنها نوار قلب (EKG) غیرطبیعی بود. روشهای مختلف جراحی به ترتیب شامل e-e-A=26% و TIG=40% و TBG=18% و DPR=14% و FSCR=2% بوده اند که از نظر فراوانی عوارض، فشارخون و افزایش قدرت نبض پا پس از عمل تفاوت چندانی نداشتند. فقط در گروهی که به روش TBG درمان شدند، میزان پرفشاری خون پس از عمل بیشتر از بقیه بود و تنها 2 مورد مرگ زودرس بیمارستانی هم در روش DPR رخ داد. </font></p> This study is on different surgical techniques for repair of Co-arctation of aort and their effect for correction of systemic hypertension and lower extremity hypotension. In addition to these, the clinical and paraclinical data were noticed. 50 pt were operated in "SHARIATI" hospital during 1370-1377 with diagnosis of Co-arctation of aorta (30 men, mean age 19.4 years, 20 women, mean age 16.6 years). In addition to older age of our patients which results in more post-op sequela, there was suprrisingly a long-lag between onset of symptoms, diagnosis and operation (mean 4.36 years). 62% of Co-arctation were juxtaductal and the remainder were non-classical forms. 52% of our patients had co-existing cardiac disease which were very high in comparison with other studies (12%). This is due to older age of our patients and more valvular heart diseases. Among complicated cases of co-arctation, 71.9% were in men and 28.1% in women and this difference is due to high incidence of bicuspid aortic valve in men. The mean angiographic gradient were 57.5 mmHg which increases with age. CXR was abnormal in 91.7% and ECG in 74.2% of patients. The different applied surgical techniques include ee-A=26%, TIG=40%, TBG=18%, DPR=14%, FSCR=2%. There is no significant difference regarding post-op complications, BP in post-op period, and increase in pedal pulses, except in TBG group which HTN was more common. Two early deaths occurred which were in DRP group. آئورت، کوارکتاسیون، ترمیم Coarctation 77 81 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-1526&slc_lang=fa&sid=1 AA Karimi عباسعلی کریمی Yes