fa اثرات کوتاه‌مدت هم‌زمان‌سازی قلبی بر شدت نارسایی میترال در نارسایی پیشرفته قلبی <p dir="rtl" style="text-align: justify"><!--stripped--> Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4 <!--stripped--><!--stripped--> <!--stripped--><!--stripped--> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal" mso-tstyle-rowband-size:0 mso-tstyle-colband-size:0 mso-style-noshow:yes mso-style-priority:99 mso-style-qformat:yes mso-style-parent:"" mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt mso-para-margin:0cm mso-para-margin-bottom:.0001pt mso-pagination:widow-orphan font-size:11.0pt font-family:"Calibri","sans-serif" mso-ascii-font-family:Calibri mso-ascii-theme-font:minor-latin mso-fareast-font-family:"Times New Roman" mso-fareast-theme-font:minor-fareast mso-hansi-font-family:Calibri mso-hansi-theme-font:minor-latin mso-bidi-font-family:Arial mso-bidi-theme-font:minor-bidi} </style> <!--stripped--> <strong>زمینه و هدف: </strong>هم‌زمان‌سازی قلبی Cardiac Resynchronization Therapy (CRT) درمانی ثابت شده در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی است. هدف از این مطالعه بررسی اثرات کوتاه‌مدت هم‌زمان‌سازی قلبی بر شدت نارسایی میترال Mitral Regurgitation (MR) بود.</p> <p dir="rtl" style="text-align: justify"><strong>روش بررسی: </strong>در این مطالعه به‌طور مقطعی در یک شیوه دوسوکور (Double-blind) از بیماران کاندیدای ضربان‌ساز سه حفره‌ای طی سال‌های 88-1387 بیمارستان امام‌خمینی (ره) با ms120QRS>، 35EF< و ریتم سینوسی اکوکاردیوگرافی انجام گرفت و یافته‌های اکوکاردیوگرافی و شدت MR قبل و در فاز حاد بعد از نصب ضربان‌ساز مقایسه شد.<strong> </strong></p> <p dir="rtl" style="text-align: justify"><strong>یافته‌ها:</strong> از مجموع 26 بیمار (17 مرد و 9 زن) با میانگین 57 سال سن قبل از CRT از لحاظ شدت MR 14% شدید بوده که بعد از CRT به 11% رسید. کسر جهشی بطن چپ (LVEF) بیماران از 04/18 در قبل از CRT به 42/24 بعد از CRT افزایش و دیامتر پایان سیستولیک بطن چپ (LVESD) در قبل از CRT از 14/6 به 98/5 کاهش و دیامتر پایان دیاستولیک بطن چپ (LVEDD) از هفت به 8/6 کاهش پیدا کرد (05/0P<).</p> <p dir="rtl" style="text-align: justify"><strong> نتیجه‌گیری:</strong> شدت MR بعد از CRT به‌طور معنی‌داری بهتر شد و LVESD و LVEDD بعد از CRT کاهش و کسر جهشی بطن چپ به‌طور معنی‌داری افزایش پیدا نمود. هم‌زمانی در انقباض عضلات پاپیلری بطن، افزایش فشار ترانس میترال با قدرت بسته شدن دریچه، کاهش حجم رگورژیتاسیون با کم کردن MR در فاز اولیه سیستول و کاهش حجم پایان دیاستولی همگی از عواملی هستند که می‌توانند توجیه‌کننده کاهش MR باشند.</p> <p style="text-align: justify"><strong>Background: </strong>Cardiac resynchronization therapy (CRT) has proved as an efficient treatment in patients with end stage Heart failure. Previous studies showed the beneficial long term effects of CRT on the severity of mitral regurgitation (MR). The aim of this study was to evaluate acute effects of CRT on severity of MR.<br><strong></strong></p> <p style="text-align: justify"><strong>Methods:</strong> This study was a double blind randomized trial performed from 1387 to 1388 in Imam Khomeini Hospital. Echocardiographic parameters including severity of MR were measured before and after CRT implantation with different echocardiographic methods.<br><strong></strong></p> <p style="text-align: justify"><strong>Results:</strong> Patients had a significant improvement in severity of MR (14% Vs. 11% P<0/05), in increasing ejection fraction (18/04 Vs. 24/42 P<0/05) and in decreasing end systolic diameters (6/14 Vs. 5/98 P<0/05) and end diastolic diameters (7 Vs. 6/8 P<0/05) after CRT implantation. The reduction of MR was significantly correlated with the improvement of ejection fraction (P=0.07).<br><strong></strong></p> <p style="text-align: justify"><strong>Conclusion:</strong> The mechanism of decreasing severity of MR is not yet truly understood and may be different in acute and chronic phases. Correction of left ventricular dyssynchrony might influence the improvement of MR severity. Also, synchronization of papillary muscle and increased transmitral pressure with more forceful mitral valve closure, decreases regurgitation fraction and volumes is proposed for these beneficial effects. If posterior papillary muscle is involved in dyssynchrony, the acute reduction of MR following CRT is expected but if the dyssynchrony is mainly at the lateral parts of left ventricle MR might be improved in longer durations.</p> نارسایی میترال،ضربان‌ساز سه حفره‌ای،هم‌زمان‌سازی قلبی Biventricular pacing,cardiac resynchronization therapy,mitral regurgitation 279 282 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-230&slc_lang=fa&sid=1 Bagherzadeh AA عطاءاله باقرزاده Yes Tavakoli T تاج بانو توکلی No Moshkani Farahani M مریم مشکانی فراهانی No