fa درمان چسبندگی لابیا با استروژن موضعی و ارتباط آن با سطح سرمی استرادیول <strong>زمینه و هدف</strong>: سطح استرادیول سرم از عوامل مورد بحث در پیش‌آگهی مبتلایان به چسبندگی لابیا می‌باشد. هدف از این مطالعه بررسی سطح سرمی استرادیول و پاسخ‌دهی به استروژن موضعی در مبتلایان به چسبندگی لابیا می‌باشد.<br><strong>روش بررسی</strong>: مطالعه به صورت مداخله‌ای و آینده‌نگر انجام گردید. 100 کودک از میان دختران مراجعه‌کننده به درمانگاه کودکان بیمارستان طالقانی شهر گرگان در سال 1390 انتخاب شدند. تشخیص بیماری با معاینه بالینی ناحیه وستیبول انجام گردید. معیارهای ورود به مطالعه شامل سن سه ماه تا هشت سال، عدم وجود علایم بلوغ، عدم ابهام تناسلی، عدم وجود علایم وولوواژنیت، وجود چسبندگی لابیا بیش‌تر از 25%، عدم سابقه درمان قبلی با استروژن موضعی به فاصله کم‌تر از دو هفته و عدم سابقه درمان ناکامل قبلی بود. در صورت عدم مصرف مناسب دارو از نظر زمان و مقدار آن، عدم مراجعه برای معاینات بعدی و بروز عوارض مربوط به درمان طی دوره درمانی هفت روزه بیمار از مطالعه خارج گردید. <br><strong>یافته‌ها</strong>: بیش‌ترین فراوانی چسبندگی لابیا در کودکان زیر یک‌سال و کم‌ترین آن در کودکان 8-7 سال وجود داشت. 86 بیمار بهبودی کامل یا نسبی داشتند. در 14 کودک هیچ‌گونه‌ای شواهدی از بهبودی مشاهده نگردید. در هیچ‌کدام از بیماران شدت چسبندگی بدتر نگردیده بود. در افرادی که پاسخ مثبت به درمان داشتند، استرادیول خون در سطح پایین‌تری قرار داشت. اختلاف آماری معنی‌داری میان سطح استرادیول خون در موارد پیشرفت کامل یا نسبی در مقایسه با موارد بدون پیشرفت وجود داشت (044/0=P).<br><strong>نتیجه‌گیری</strong>: در نهایت به نظر می‌رسد اثربخشی استفاده از کرم استروژن موضعی در بهبود چسبندگی لابیا در کودکانی که سطح استروژن پایین‌تری دارند بیش‌تر است.</p> </span> <p style="text-align: justify"><strong>Background</strong>: Serum estradiol level is a controversial prognostic factor in the outcome of labial adhesion. The aim of this study was to evaluate serum estradiol levels and topical estrogen response in patients with labial adhesion.<br><strong>Methods</strong>: A prospective interventional study was conducted among girls with labial adhesion that referred to Pediatrics clinic in Taleghani University Hospital, Gorgan city, Iran in 2011. One hundred patients entered the study. The diagnosis was conducted by clinical examination of vestibule area. Inclusion criteria were, three months to eight years old prepuberty girls, no ambiguous genitalia, lack of vulvovaginitis symptoms, labial adhesion more than twenty five percent, no history of previous topical estrogen treatment since two weeks ago and previous incomplete treatment. The patients who did not use proper amount and duration of drug and also with adverse drug reactions during treatment period were excluded from the study. <br><strong>Results</strong>: The maximum frequency of labial adhesion was in the group of less than one year old. The minimum frequency of labial adhesion was in the 7-8 years old group. Eighty six patients had complete or partial remission. No evidence of an improvement was observed in fourteen children. Severity of adhesions did not worsen in our patients. Serum estradiol levels were lower in patients who had a positive response to treatment. There were significant differences in serum estradiol levels between full or relative improvement with no improvement groups (P=0.044).<br><strong>Conclusion</strong>: Findings of this study showed that the labial adhesion patients with low serum estradiol level had better treatment response after using topical estrogen.</p> چسبندگی لابیا,کرم استروژن,استرادیول سرم Estrogen cream,labia adhesion,serum estradiol 96 101 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-24&slc_lang=fa&sid=1 B Safaian بارانک صفائیان No گروه اطفال دانشگاه علوم پزشکی گرگان S Shokri سیما شکری dr.shokri.83@gmail.com Yes گروه اطفال دانشگاه علوم پزشکی گرگان S Mohamadian سکینه محمدیان No گروه اطفال دانشگاه علوم پزشکی گرگان F Cheraghali فاطمه چراغعلی No گروه اطفال دانشگاه علوم پزشکی گرگان L Joibari لیلا جویباری No گروه اطفال دانشگاه علوم پزشکی گرگان S Aryan Nejad صفا آریان نژاد No گروه اطفال دانشگاه علوم پزشکی گرگان T Ramim طیّب رمیم No مرکز تحقیقات تروما و جراحی بیمارستان سینا دانشگاه علوم پزشکی تهران