fa بررسی تاثیر پریکاردیوتومی خلفی بر بروز فیبریلاسیون دهلیزی پس از عمل جراحی الکتیو بای‌پس کرونری <strong>زمینه و هدف: </strong>فیبریلاسیون دهلیزی شایع‌ترین آریتمی پس از عمل جراحی قلب باز است. گرچه این ریتم پس از عمل جراحی قلب خوش‌خیم بوده و در اکثر موارد به‌خودی خود پس از 24 ساعت برطرف می‌شود. اما می‌تواند در همین مدت نیز عوارض خطرناک به‌دنبال داشته باشد. جهت کاهش این عارضه تمهیداتی اندیشه شده است یکی از این اقدامات انجام پریکاردیوتومی خلفی است که تاثیر آن در کاهش فیبریلاسیون دهلیزی پس از عمل مورد اختلاف نظر است.<p></p> <p dir="rtl"><strong>روش بررسی: </strong>در یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده یک سو کور، پس از تایید مطالعه در کمیته اخلاق دانشگاه و اخذ رضایت کتبی آگاهانه، 174 نفر از بیماران کاندیدای بای‌پس کرونر الکتیو (87 نفر در هر گروه) پس از اعمال معیارهای ورود و خروج و پس از همسان‌سازی متغیرهای مداخله‌گر عمده در سال‌های     89-1388 وارد مطالعه شدند. هم‌زمان با انجام جراحی بای‌پس کرونر، در یک گروه پریکاردیوتومی خلفی و در گروه دیگر، بدون پریکاردیوتومی خلفی عمل جراحی انجام شد. بیماران از لحاظ پیامدهای مهم مطالعه، به‌خصوص بروز آریتمی در طی یک هفته اول پس از عمل، مورد بررسی قرار گرفتند.</p> <p dir="rtl"><strong>یافته‌ها:</strong> شیوع فیبریلاسیون دهلیزی پس از عمل در گروهی که تحت بای‌پس کرونر با پریکاردیوتومی خلفی قرار گرفتند کمتر از گروه دیگر بود (004/0P<).<strong> </strong></p> <p dir="rtl"><strong>نتیجه‌گیری: </strong>این مطالعه نشان داد انجام پریکاردیوتومی خلفی همراه با بای‌پس کرونر الکتیو می‌تواند باعث کاهش شیوع میزان فیبریلاسیون دهلیزی پس از عمل الکتیو در این بیماران شود.</p> Background: Atrial fibrillation is the most common but benign arrhythmia following cardiac surgery. Although this arrhythmia is often self-limited and vanishes in about 24 hours upon surgery a number of arrhythmias might ensue among which some might be really life-threatening. A multitude of therapeutic modalities have been proposed for the prevention of this arrhythmia and one of them is posterior pericardiotomy. This method has not been fully accepted by the peers yet and more studies are needed to prove its efficacy and benefits to the patients. Methods: In this single-blind randomized clinical trial, done over a 2-year period from February 2009 to January 2011, the effects of posterior pericardiotomy were evaluated in 174 patients (87 the case and 87 the control groups) undergoing elective coronary artery bypass grafting (CABG). The case group underwent CABG with posterior pericardiotomy while the control group underwent CABG-only operation. The postoperative incidence of arrhythmia, especially atrial fibrillation, was assessed for a week using statistical methods. Results: The prevalence of postoperative atrial fibrillations were fewer in the group undergoing CABG with posterior pericardiotomy compared with the CABG-only group (P<0.004). Conclusion: Posterior pericardiotomy seems to reduce the incidence of atrial fibrillation following elective CABG therefore, its application is suggested for elective CABGs پریکاردیوتومی خلفی,بای‌پس کرونر,فیبریلاسیون دهلیزی Atrial fibrillation,coronary artery bypass grafting,posterior pericardiotomy 29 35 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-273&slc_lang=fa&sid=1 Bolourian AA علی اصغر بلوریان No گروه جراحی قلب دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Beheshti Monfared M محمود بهشتی منفرد No گروه جراحی قلب دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Gachkar L لطیف گچکار No گروه بیمار یهای عفونی مرکز تحقیقات بیمار یهای عفونی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Ghomeisi M محمد قمیسی No گروه جراحی قلب دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Shahzamani M مهران شاهزمانی No گروه جراحی قلب دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Foroughi M مهنوش فروغی No گروه جراحی قلب دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Kazem Arabnia MK محمد کاظم عرب‌نیا No گروه جراحی قلب دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Ghods K کامران قدس No گروه جراحی قلب دانشگاه علوم پزشکی سمنان Dabbagh A علی دباغ alidabbagh@yahoo.com Yes مرکز تحقیقات بیهوشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی