<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Tehran University Medical Journal</title>
<title_fa>مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران</title_fa>
<short_title>Tehran Univ Med J</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://tumj.tums.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>1683-1764</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>1735-7322</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.18869/acadpub.tumj</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid>000</journal_id_sid>
<journal_id_nlai>000</journal_id_nlai>
<journal_id_science>000</journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1387</year>
	<month>12</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2009</year>
	<month>3</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>66</volume>
<number>12</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>بررسی پلی‌مورفیسم ژنی ایزوآنزیم‌های GSTM1 و GSTP1 و فعالیت آنزیم گلوتاتیون S-ترانسفراز: مردان نابارور ایرانی</title_fa>
	<title>GSTM1 and GSTP1 polymorphisms and glutathione S-transferase activity: Iranian infertile men</title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa></content_type_fa>
	<content_type></content_type>
	<abstract_fa>
&lt;p dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;margin: 0in 0in 0pt direction: rtl unicode-bidi: embed text-align: justify&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;زمینه و هدف&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;:&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;ایزوآنزیم &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;GSTM&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt; و &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;GSTP&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt; آنزیم گلوتاتیون &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;S&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;-ترانسفراز در سطح اسپرم انسان وجود دارند که در محافظت علیه استرس اکسیداتیو نقش دارد. هدف این مطالعه بررسی پلی‌مورفیسم ژن &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;GSTP1&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt; &lt;span lang=&quot;AR-SA&quot;&gt;و &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;GSTM1&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt; &lt;span lang=&quot;AR-SA&quot;&gt;و ارتباط آن با فعالیت آنزیم گلوتاتیون &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;S&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;-ترانسفراز و پارامترهای اسپرمی می‌باشد. &lt;/span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;&lt;br&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;margin: 0in 0in 0pt direction: rtl unicode-bidi: embed text-align: justify&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;روش بررسی&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;: این مطالعه روی 95 مرد مبتلا به الیگوآستنو تراتواسپرمی و 26 مرد نورمواسپرمی انجام گردید. آنالیز مایع منی بر اساس روش استاندارد &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;WHO&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;برای هر دو گروه انجام گرفت.پس از استخراج &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;DNA&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt; ژنومی خون با استفاده از روش &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;Salting out&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;، پلی‌مورفیسم ژن &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;GSTM1&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt; &lt;span lang=&quot;AR-SA&quot;&gt;با استفاده از &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;Multiplex-PCR&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt; &lt;span lang=&quot;AR-SA&quot;&gt;و پلی‌مورفیسم ژن &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;GSTP1&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt; &lt;span&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;AR-SA&quot;&gt;به کمک روش &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;PCR-RFLP&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt; بررسی گردید. سپس فعالیت آنزیم گلوتاتیون &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;S&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;-ترانسفراز در سطح اسپرم اندازه گیری شد. &lt;br&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;margin: 0in 0in 0pt direction: rtl unicode-bidi: embed text-align: justify&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;یافته‌ها&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;: فراوانی ژنوتیپ نول &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;GSTM1&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt; &lt;span lang=&quot;AR-SA&quot;&gt;در گروه مورد و کنترل به ترتیب 1/52% و 8/53% بود. اختلاف فعالیت آنزیم گلوتاتیون &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;S&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;-ترانسفراز بین دو ژنوتیپ مثبت و نول &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;GSTM1&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;در دو گروه &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;معنی‌دار نبود&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;. نتایج پلی‌مورفیسم ژن &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;&lt;span&gt; &lt;/span&gt;GSTP1&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt; نشان داد همه نمونه‌های مورد بررسی دارای ژنوتیپ &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;Ile/Ile&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt; در کدون 105 می‌باشند. فراوانی ژنوتیپ هموزیگوت &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;Ala/Ala)&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt; 114 &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;(&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;،&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;هتروزیگوت (&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;Ala/Val&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt; 114)، هموزیگوت (&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;Val/Val&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;114) ژن &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;GSTP1&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt; در گروه الیگوآستنوتراتواسپرمی به ترتیب 1/81% و 9/17% و 1/1% و در گروه نورمو اسپرمی به ترتیب 5/88% و 5/11% و صفر بود.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;margin: 0in 0in 0pt direction: rtl unicode-bidi: embed text-align: justify&quot; class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;نتیجه‌گیری&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;:&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt; فقدان فعالیت آنزیمی مربوط به ژنوتیپ نول &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;GSTM1&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt; &lt;span lang=&quot;AR-SA&quot;&gt;تاثیری بر پارامترهای اسپرمی و میزان فعالیت آنزیمی ندارد&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;که ممکن است به دلیل فعالیت جبرانی سایر ایزوزیم‌های موجود در سطح اسپرم از جمله &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;GSTP1&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt; &lt;span lang=&quot;AR-SA&quot;&gt;باشد که خود می&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;‌&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;تواند مربوط به افزایش بیان ژن &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt;GSTP1&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt font-family: &#039;Tahoma&#039;,&#039;sans-serif&#039;&quot;&gt; در مواجهه با استرس اکسیداتیو باشد. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
</abstract_fa>
	<abstract>
&lt;p style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;strong&gt;Background&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;:&lt;/strong&gt; Pi-GST and Mu-GST are subclasses of glutathione S-transferase that present on human sperm surface and play an important role against oxidative stress. Therefore, any defects in the enzyme activity may be associated with male infertility.In this study the polymorphisms of GSTM1 and GSTP1 in association with enzyme activity and sperm parameters were studied.&lt;/p&gt;
&lt;p style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;strong&gt;Methods&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;:&lt;/strong&gt; This case-control study involved 95 men with oligoastenoteratozoospermia and 26 controls with normozoospermia. Semen analyses were carried out according to WHO guidelines. Blood DNA was extracted using salting out procedures. GSTM1 and GSTP1 polymorphisms gene were determined through PCR-RFLP and multiplex PCR, respectively. Finally, Glutathione S-transferase activity was measured.&lt;/p&gt;
&lt;p style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;strong&gt;Results&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;:&lt;/strong&gt; Frequencies of GSTM1 null genotype in oligoastenoteratospermic and normospermic groups were 52.1% and 53.8% respectively. There were no statistically significant differences in sperm parameters and enzyme activity between GSTM1 null and positive genotypes in two groups. There were no statistically significant differences in glutathione S-transferase activity between oligoastenoteratospermia and normospermic groups (p&gt;0.05). All the 121 men in this study had Ile/Ile genotypes at 105 codon of GSTP1. Frequency of normal homozygote (114Ala/Ala), heterozygote (114Ala/Val) and mutant homozygote (114Val/Val) genotypes in oligoastenoteratospermic group were 81.1%, 17.9% and 1.1% respectively but in the control group they were 88.5%, 11.5% and null.&lt;/p&gt;
&lt;p style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;strong&gt;Conclusions:&lt;/strong&gt; Total glutathione S-transferase activity and sperm parameters were not affected by deficient Glutathione S-transferase activity in GSTM1 null genotype. Compensate activity of other sperm surface glutathione S-transferase isozymes, like GSTP1, may justify the cause.&lt;/p&gt;
</abstract>
	<keyword_fa>گلوتاتیون S،ترانسفراز،پلی‌مورفیسم GSTM1،پلی‌مورفیسم GSTP1،ناباروری مردان</keyword_fa>
	<keyword>Genetic polymorphism,glutathione S-transferase,GSTM1,polymorphism,GSTP1 polymorphism,male infertility,sperm</keyword>
	<start_page>878</start_page>
	<end_page>887</end_page>
	<web_url>http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-503&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Mirfeizollahi</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>A</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>آزاده</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>میرفیض‌‌اللهی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Farivar</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Sh</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>شیرین</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>فریور</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Akhondi</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>MM</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمد مهدی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>آخوندی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Modarresi</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>MH</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمد حسین</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مدرسی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Hodjat</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>M</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مهشید</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حجت</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Sadeghi</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>MR</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمدرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>صادقی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
