fa گرانولوم ائوزینوفیلیک پوستی در کودک شش ماهه ارجاع شده به بخش رادیوتراپی بیمارستان شفا- کرمان: گزارش موردی <strong>زمینه و هدف: </strong>بیماری هیستیوسیتوزیس لانگرهانس یک گروه از اختلال پرولیفراسیون سلول‌های لانگرهانس منتقل شده از مغز استخوان و ائوزینوفیل‌های بالغ است و شیوع آن 2-5/0 در 100000 بچه در سال است و بروز آن بستگی به سن دارد. در بچه‌های زیر دو سال بیماری بیشتر از نوع سیستمیک است و همچنین می‌تواند به‌صورت ضایعات منفرد استخوانی یا ضایعات لوکال پوستی به‌صورت ماکول، پاپول و وزیکول بروز کند. پاتوژنز آن نامشخص است و میزان بقاء کلی در کودکان زیر دو سال و افرادی که اختلال عملکرد ارگان‌ها دارند نسبت به سایرین پائین‌تر است. <p dir="rtl"><strong>معرفی بیمار: </strong>این گزارش یک مورد از بیماری منفرد پوستی در ناحیه پوست تمپورال در یک کودک شش ماهه است که دو نوبت تحت عمل جراحی قرار گرفته است و به‌دلیل عود در فاصله کوتاه، بیمار کاندید درمان رادیوتراپی موضعی گردید.</p> <p dir="rtl"><strong>نتیجه‌گیری: </strong>در پی‌گیری انجام‌شده در این بیمار پاسخ مطلوب به رادیوتراپی مشهود است و با توجه به دوز پائین رادیوتراپی و عدم وجود عوارض با این دوز در موارد عود موضعی، رادیوتراپی موثر است.</p> <p style="text-align: justify"><strong>Background:</strong><strong> </strong>Langerhans cell histiocytosis (LCH) is a group of idiopathic disorders characterized by the proliferation of specialized bone marrow-derived Langerhans cells and mature eosinophils. The estimated annual incidence ranges from 0.5-2 cases per 100,000 persons per year. The pathogenesis of LCH is unknown. The prevalence of LCH seems to be higher among whites and males. The most common complaints at presentation are those related to bone lesions. Treatment consists of surgery, chemotherapy and radiotherapy alone or in combination. The age of onset varies according to the variety of LCH. Solitary lesions may occur in bones or skin. Cutaneous lesions present with firm, painless papulonodules or vesicles.</p> <p style="text-align: justify"><strong>Case report:</strong><strong> </strong>This six-month-old baby presented with firm papulonodules on her temporal skin, but fortunately her other organs were healthy. She underwent two surgeries, separated by a one-month interval. Due to local recurrence after a short period of time, she underwent a 10-Gy dose of radiation. Her response proved good during follow-up.</p> <p style="text-align: justify"><strong>Conclusion: </strong>Radiotherapy is good for controlling local recurrence in LCH, with few sequelae related to treatment.</p> رادیوتراپی،عود،بیماری هیستیوسیتوزیس لانگرهانس Rdiation,recurrence,langerhans cell histiocytosis (LCH) 688 691 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-551&slc_lang=fa&sid=1 Bahador M مریم بهادر Yes Esmaeilpoor S صفا اسماعیل پوربزنجانی No Bahador M مژگان بهادر No Ebrahimi nezhad A علی ابراهیمی نژاد No