fa نارسایی دریچه پولمونر پس از ترمیم با بالون در کودکان مبتلا به تنگی این دریچه مقاله اصیل Original Article زمینه و هدف: یکی از بیمارهای قلبی مادرزادی تنگی دریچه پولمونر می‌باشد. درمان انتخابی این بیماران ترمیم دریچه با بالون می‌باشد. هدف این مطالعه بررسی موارد ابتلا به نارسایی دریچه پولمونر در پیگیری طولانی‌مدت در این بیماران پس از انجام عمل ترمیم دریچه بود. روش بررسی: در این مطالعه که در مرکز قلب شهید رجایی بین مهر سال‌های 1381 تا 1391 انجام شده است، کودکان مبتلا به تنگی پولمونر که مورد ترمیم با بالون برای برطرف کردن تنگی قرار گرفته‌اند جهت بروز نارسایی پولمونر بررسی شدند. زمان متوسط پیگیری بیماران 5/2±7 سال بود. یافته‌ها: 458 بیمار با سن 6/8±3/10 ماه، تعداد پسران 255 و تعداد دختران 235 مورد بررسی شدند. در 180 بیمار (1/37%) در اکوی انجام شده روز پس از ترمیم نارسایی دریچه پولمونر مشاهده نشد. در 175 (08/36%) بیمار نارسایی خفیف و 118 (3/24%) بیمار نارسایی متوسط پولمونر دیده شد که در پیگیری‌های بعدی هفت مورد (14/0%) به‌سمت نارسایی شدید پیشرفت کردند. دوازده بیمار (4/2%) نیز بلافاصله پس از والولوپلاستی دچار نارسایی شدید پولمونر بودند. در پیگیری‌های طولانی‌مدت (5/2±7 سال) تعداد سه بیمار مورد تعویض دریچه پولمونر قرار گرفتند. نسبت اندازه بالون به دریچه بر حسب شدت بیماری (خفیف، متوسط و شدید) اختلاف معناداری داشت (012/0P=). نتیجه‌گیری: در تعدادی از بیماران مبتلا به تنگی پولمونر که تحت ترمیم با بالون قرار می‌گیرند به‌دنبال این کار نارسایی دریچه دیده می‌شود که در اکثر موارد بدون علامت است و در پیگیری طولانی‌مدت باید مد‌نظر باشد. Background: Pulmonary valve stenosis (PS) is one of the most common congenital heart disease in children. Isolated pulmonary stenosis is the most common form of pulmonary stenosis. Isolated Pulmonary stenosis is responsible for 8 to 10 percent of congenital heart disease. Balloon valvuloplasty is the choice of treatment for this cardiac disease. One of the most important complications of this disease is pulmonary regurgitation in follow-up. The purpose of this study was to characterize the status of pulmonary regurgitation on follow-up after pulmonary valvuloplasty by balloon. Methods: We studied pulmonary regurgitation after balloon valvuloplasty retrospectively in children less than 14 years old age and isolated pulmonary stenosis. These patients had not complex congenital heart disease and admitted for balloon valvuloplasty during period of September 2001 to September 2011 in Shahid Rajaee Cardiovascular Research Center. The mean time of follow-up was 7±2.5 years. Results: Four hundred and fifty-eight patients with mean age of 10.3±8.6 months were studied. Two hundred and fifty-five patients were male and 230 were female. Right ventricular pressure was decreased from 82.3±42.2 mmHg before procedure to 45.2±22.4 mmHg after procedure (P= 0.043). Pressure gradient between right ventricle and pulmonary artery was decreased from 75.4±18.2 mmHg to 25.7±15.13 mmHg during procedure (P= 0.032). The day after procedure, 180 (37.1%) patients had no pulmonary regurgitation echocardiographic evaluation, 175 (36.08%) had mild, and 118 (24.3%) had moderate pulmonary regurgitation. In patients with moderate pulmonary regurgitation, 7 (0.14%) of those improve to severe pulmonary regurgitation. In echocardiographic exam, 12 (2.4%) patients had severe regurgitation the day after balloon valvuloplasty. During long-term follow-up (7±2.5 years) for 3 patient pulmonary valve replacement were performed. In our study, balloon to annulus ratio in three groups of pulmonary regurgitation (mild, moderate and sever) had significant correlation (P=0.012). Conclusion: Pulmonary regurgitation was seen after balloon valvuloplasty in some patients.In most patients it had no symptoms and long-term follow-up is necessary بیماری‌های مادرزادی قلبی, نارسایی پولمونر, تنگی شریان پولمونر balloon valvuloplasty, pulmonary valve insufficiency, pulmonary valve stenosis. 307 313 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-5230&slc_lang=fa&sid=1 Mehdi Ghaderian مهدی قادریان ghader_45@yahoo.co.uk Yes Department of Pediatric Cardiology, Medical School, Shahid Rajaee Cardiovascular Research Center, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه قلب کودکان، دانشکده پزشکی، بیمارستان قلب شهید رجایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران Mahmood Meraji محمود معراجی No Department of Pediatric Cardiology, Medical School, Shahid Rajaee Cardiovascular Research Center, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه قلب کودکان، دانشکده پزشکی، بیمارستان قلب شهید رجایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران Mohammad-Yoosef Arabi Moghadam محمد یوسف اعرابی مقدم No Department of Pediatric Cardiology, Medical School, Shahid Rajaee Cardiovascular Research Center, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه قلب کودکان، دانشکده پزشکی، بیمارستان قلب شهید رجایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران Mojtaba Keikha مجتبی کیخا No M.Sc. in Epidemiology, Medical School, Emam Hosein Hospital, Esfahan University of Medical Sciences, Child Growth and Development Research Center, Esfahan, Iran. گروه اپیدمیولوژی، دانشکده پزشکی، بیمارستان امام حسین، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، مرکز تحقیقات رشد و نمو کودکان اصفهان