Tehran University Medical Journal

fa یافته‌های اختلال حرکت دیواره‌ای قلب در اکوکاردیوگرافی و ارزش لیدهای خلفی در تشخیص انفارکتوس میوکارد Echocardiographic wall motion abnormality in posterior myocardial infarction: the diagnostic value of posterior leads حساسیت الکتروکاردیوگرافی دوازده لیدی اولیه برای تشخیص انفارکتوس و ایسکمی میوکارد بسیار پایین است. تشخیص انفارکتوس خلفی حاد تنها بر اساس تغییرات آینه‌ای لیدهای جلوی قفسه سینه با ریسک همراه است. الکترودهای جلوی قلبی ممکن است مطلوب‌ترین قرارگیری را برای تشخیص تغییرات الکتروکاردیوگرافیک نداشته باشند. در این مطالعه رابطه تغییرات نواری لیدهای خلفی با اختلال حرکتی دیواره قلب در بیماران دچار انفارکتوس میوکارد خلفی، برای یافتن راهی جهت تشخیص بهتر و سریع‌تر انفارکتوس حاد میوکارد خلفی ارزیابی شده است. روش بررسی: در این مطالعه مقطعی، بیمارانی‌که با اولین اپیزود درد حاد قفسه سینه به بیمارستان شریعتی مراجعه نمودند مورد بررسی قرار گرفتند. از کلیه بیماران الکتروکاردیوگرافی 12 لید و لیدهای خلفی (9V-7V) به‌عمل آمد. سپس برای بیمارانی‌که بالا رفتن قطعه ST (بیشتر از 05/0 میلی‌ولت) یا موج Q پاتولوژیک در لیدهای خلفی داشتند، و یا دارای تغییرات اختصاصی انفارکتوس خلفی در لیدهای 2V-1V بودند اکوکاردیوگرافی انجام و اختلال عملکرد جداری در آنها بررسی شد. یافته‌ها: کلیه بیماران دارای اختلال حرکت در بطن چپ و 19 بیمار (1/24%) دارای اختلال حرکت جداری در بطن راست بودند. بیشترین سگمان درگیر در این بیماران سگمان میانی- خلفی بود. ارزش پیشگویی‌کننده لیدهای خلفی نسبت به لیدهای قدامی برای اختلال حرکت جداری در جدار خلفی بیشتر بود. نتیجه‌گیری: انجام الکتروکاردیوگرام در لیدهای خلفی در بیماران دچار درد حاد قفسه سینه می‌تواند به تشخیص زود هنگام و درمان به موقع انفارکتوس خلفی قلب کمک نماید. Background: For the purpose of ascertaining myocardial infarction (MI) and ischemia, the sensitivity of the initial 12-lead ECG is inadequate. It is risky to diagnose posterior MI using only precordial reciprocal changes, since the other leads may be more optimally positioned for the identification of electrocardiographic changes. In this study, we evaluated the relationship between electrocardiography changes and wall motion abnormalities in patients with posterior MI for earlier and better diagnosis of posterior MI. Methods: In this prospective cross-sectional study, we enrolled patients with posterior MI who had come to the Emergency Department of Shariati Hospital with their first episode of chest pain. A 12-lead surface electrocardiogram using posterior leads (V7-V9) was performed for all participants. Patients with ST elevation >0.05 mV or pathologic Q wave in the posterior leads, as well as those with specific changes indicating posterior MI in V1-V2, were evaluated by echocardiography in terms of wall motion abnormalities. All data were analyzed using SPSS and p<0.05 were considered statistically significant. Results: Of a total 79 patients enrolled, 48 (60.8%) were men, and the mean age was 57.35±8.22 years. Smoking (54.4%) and diabetes (48%) were the most prevalent risk factors. In the echocardiographic evaluation, all patients had wall motion abnormalities in the left ventricle and 19 patients (24.1%) had wall motion abnormalities in the right ventricle. The most frequent segment with motion abnormality among the all patients was the mid-posterior. The posterior leads showed better positive predictive value than the anterior leads for posterior wall motion abnormality. Conclusion: Electrocardiography of the posterior leads in patients with acute chest pain can help in earlier diagnosis and in time treatment of posterior MI. انفارکتوس خلفی قلب،اختلال حرکت جداری،سگمان،اکوکاردیوگرافی posterior,abnormality,segment 176 181 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-620&slc_lang=fa&sid=1 Mohammadzadeh R ربابه محمدزاده No Kamal Hedayat D داریوش کمال هدایت No Mohagheghi A عباس محققی No Tabatabaie A H سیدعبدالحسین طباطبائی No Darehzereshki A علی دره زرشکی Yes