fa فراوانی آلوپسی آندروژنیک در دیابت نوع 2 در مقایسه با افراد سالم شهر اصفهان: گزارش کوتاه گزارش كوتاه Brief Report زمینه و هدف: مقاومت به انسولین از جمله ریسک فاکتورهای مهم دیابت می‌باشد. مقاومت به انسولین می‌تواند با آلوپسی آندروژنیک نیز مرتبط باشد. مطالعه حاضر جهت بررسی رابطه بین آلوپسی آندروژنیک و دیابت نوع 2 انجام گردید. روش بررسی: در یک مطالعه تحلیلی از نوع مورد- شاهدی، گروه مورد از زنان مبتلا به دیابت نوع 2 و گروه شاهد از زنان غیردیابتی مراجعه‌کننده به درمانگاه‌های بیمارستان‌های الزهرا، نور و امین اصفهان در سال 1390 انتخاب شدند. حجم نمونه در گروه مورد و شاهد 141 نفر برآورد شد. یافته‌ها: میانگین سنی و نمایه توده بدنی در افراد شرکت کننده در مطالعه به ترتیب 8/12±96/58 سال و kg/m2 25/6±4/15 بود. ارتباط معناداری بین دیابت ملیتوس نوع 2 و آلوپسی آندروژنیک دیده نشد (05/0<P). مقایسه توزیع فراوانی شدت آلوپسی بر اساس معیار بالینی لودویش به‌طور جداگانه نیز نتایج مشابهی را نشان داد. نتیجه‌گیری: ارتباط معناداری بین دیابت نوع 2 و آلوپسی آندروژنیک در بین زنان دیابتی و سالم دیده نشد. Background: Insulin resistant is important risk factors of diabetes and leads to development of chronic diseases such as diabetes and cardiovascular disease. Recent studies showed association between androgenic alopecia and insulin resistant. However, findings are controversial. Alopecia in women is a common heritable hair loss in central part of head. Aim of this study was investigation of androgenic alopecia distribution in type II diabetes and healthy women and hypothesis testing of relationship between diabetes and androgenic alopecia. Methods: This is a case-control study. Case and control groups were selected from type II diabetes and healthy women respectively that were refered to clinics of Alzahra, Noor and Amin Hospitals in Isfahan City, Iran in 2011. Participants were selected based on random sampling. Sample size was estimated 141 subjects in each group. Participants were visited by doctor and severity of androgenic alopecia was determined based on Ludwish criteria. Data were analyzed with SPSS software and 2 test. P<0.05 was considered as significant. Results: Mean age and body mass index were 58.96±12.8 year and 25.6±4.15 kg/m2 respectively in whole population. Findings not show any significant association between type II diabetes and androgenic alopecia (P<0.05). Comparison of distribution of alopecia severity according to Ludwish criteria separately showed similar result. In addition to, there was not any significant relationship between diabetes and alopecia after adjusting with body mass index as confounding factor (P<0.05). Conclusion: In the present study, there was not any significant relationship between type II diabetes and androgenic alopecia among diabetes and healthy women. However, more researches need to investigate this relationship in both gender and assess insulin resistant indices as homeostasis model assessment-estimated insulin resistance and androgenic alopecia. دیابت ملیتوس, آلوپسی آندروژنیک, زنان, مقاومت به انسولین androgenic alopecia, diabetes mellitus, insulin resistant, women 412 416 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-5246&slc_lang=fa&sid=1 Fariba Jafari فریبا جعفری Jaffary@pharm.mui.ac.ir Yes Skin and Leishmania Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. مرکز تحقیقات بیماری‌های پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان Mohammad-Ali Nilforooshzade محمد علی نیلفروش‌زاده No Skin and Leishmania Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. Skin and Stem Cell Research Center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. Skin and Leishmania Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. مرکز تحقیقات بیماری‌های پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان Samane Porajam سمانه پورعجم No Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. پزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان Motahar Heidari-Beni مطهر حیدری بنی No Food Security Research Center, Department of Community nutri-tion, School of Nutrition & Food Sciences, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. Skin and Leishmania Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. مرکز تحقیقات امنیت غذایی، گروه تغذیه جامعه، دانشکده تغذیه و علوم غذایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان