fa علل، درمان و پیامد تشنج در بیماران مسموم با داروها و سموم تشنج‌زا: مطالعه در 66 بیمار <p align="right" dir="rtl"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">تشنج از مهمترین علایم مسمومیت‌ها می‌باشد. با توجه به‌تفاوت در میزان دسترسی افراد به سموم و مواد در مناطق مختلف، مقدار ماده موثره داروهای ساخت کارخانجات مختلف و نیز عدم کنترل در خرید و فروش مواد خطرناک مثل سموم کشاورزی، در این مطالعه به بررسی علل، درمان و پیامد تشنج در بیماران مسموم با مواد تشنج‌زا پرداخته شد. <br></font></p><p align="right" dir="rtl"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><b>روش بررسی:</b> مطالعه توصیفی بر روی 2220پرونده بیمار مسموم با سموم تشنج‌زا در سال‌های 82-1380 بستری در بخش مسمومین بیمارستان نور انجام و موارد منجر به تشنج مشخص گردید. اطلاعات شامل سن، جنس، نوع ماده مصرف‌شده، نوع تشنج تونیک کلونیک ژنرالیزه (ایزوله یا پایدار)، داروی کنترل‌کننده تشنج و پیامد مسمومیت در پرسشنامه ثبت و با آزمون‌های 2 واریانس یک‌طرفه آنالیز گردید. یافته‌ها: از میان 63 بیمار مسموم دارای تشنج، 33 نفر مرد و 30 مورد زن بودند. اکثریت بیماران مسموم دچار تشنج در گروه سنی 40-15 سال قرار داشتند (28 بیمار). شایع‌ترین مسمومیت‌های ایجادکننده تشنج مسمومیت با داروهای ضد افسردگی سه‌حلقه‌ای (7/39%) سموم ارگانوفسفره (5/17%)، کاربامازپین (9/7%) و سموم ارگانوکلره (3/6%) بودند، اما از نظر میزان تشنج‌زایی این مواد، بیشترین میزان تشنج پایدار در مسمومین با سموم ارگانوکلره (25%)، ارگانو فسفره (75/18%)، TCA (75/18%)، و کاربامازپین (5/12%)، مشاهده گردید. با افزایش سن، تشنج کاهش پیدا می‌کرد. نوع تشنج با نوع ماده ارتباط داشت. بهترین داروی کنترل‌کننده تشنجات میدازولام (25%) بود. مرگ و میر در شش بیمار با و یا بدون عارضه ‌کلیوی مشاهده گردید. <br></font></p><p align="right" dir="rtl"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><b>نتیجه‌گیری:</b> تفاوت در نوع مسمومیت‌ها می‌تواند به‌دلیل تفاوت در دسترسی باشد. میدازولام با عوارض کمتر و عدم داشتن منع مصرف در مسمومیت‌ها انتخاب مناسبی جهت کنترل تشنج پایدار است.</font></p> <p><b>Background: </b>Poisoning is one of the major causes of seizure in emergency medicine. Because of the varying availability of drugs in different areas and insufficient control of the sale of some dangerous industrial substances, the causes of seizure in poisoned patients may be differ in our society. In this study, we examine the causes of seizures in poisoned patients in Iran, and their outcomes.<br><b>Methods: </b>This retrospective and analytical-descriptive study investigated the sex, age, type of poison, presence and type of seizure, seizure treatment and outcome from the records of 2,220 hospitalized poison victims from 2001 to 2003 in poison emergency departments in Noor Hospital. Data was analyzed by one-way analysis of variance and chi square tests using SPSS.<br><b>Results: </b>Of the 2,220 patient records examined, 66 patients developed seizure. Seizure was more common in men (33 patients), and most common in the 15-40 year age group (28 patients). The most common causes of seizure were tricyclic antidepressants (TCA) (39.7%), organophosphates (17.5%), carbamazepine (7.9%) and organochlorines (6.3%). However, status epilepticus was more common in organochlorine (25%), organophosphate, TCA (18.75%), and carbamazepine (12.5%) poisoning. There was a negative relationship between age and type of seizures. Seizure was not related to previous history of seizure. Midazolam alone (25%) was the most effective drug for controlling seizures. Death occurred in six patients with or without renal complication. The mortality rate among poisoned patients with seizure was 37.5%.<br><b>Conclusion: </b>The incidence of seizure in our study reflects the availability of certain drugs and toxins that require more steadfast control. Midazolam, with its low side effects, may be the drug of choice for the treatment of status epilepticus in poisoning.</p> تشنج پایدار status epilepticus 214 220 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-627&slc_lang=fa&sid=1 Eizadi-Mood N نسترن ایزدی‌مود No Yaraghi A احمد یراقی Yes Gheshlaghi F فرزاد قشلاقی No Mogiri R راحله مجیری No