<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Tehran University Medical Journal</title>
<title_fa>مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران</title_fa>
<short_title>Tehran Univ Med J</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://tumj.tums.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>1683-1764</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>1735-7322</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.18869/acadpub.tumj</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid>000</journal_id_sid>
<journal_id_nlai>000</journal_id_nlai>
<journal_id_science>000</journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1395</year>
	<month>3</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2016</year>
	<month>6</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>74</volume>
<number>3</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>ارزیابی تاثیر ضد باکتریایی نانو دندریمر پلی‌آمیدوآمینG7- در محیط آبی</title_fa>
	<title>Assessment of nanopolyamidoamine-G7 dendrimer antibacterial effect in aqueous solution</title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa>مقاله اصیل</content_type_fa>
	<content_type>Original Article</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p dir=&quot;RTL&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;زمینه و هدف:&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; نانو دندریمرها درشت مولکول&#8204;های مصنوعی هستند که در شاخه پزشکی و بهداشت کاربرد فراوانی دارند. هدف از انجام این پژوهش، سنتز و بررسی کارایی دندریمر پلی&#8204;آمیدوآمین&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;G7-&lt;/span&gt; &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;(PAMAM-G7)&lt;/span&gt; در حذف باکتری&#8204;های &lt;em&gt;اشریشیاکلی&lt;/em&gt;، &lt;em&gt;کلبسیلا اوکسی توکا&lt;/em&gt;، &lt;em&gt;سودوموناس آئروژینوزا&lt;/em&gt;، &lt;em&gt;پروتئوس میرابیلیس&lt;/em&gt; و &lt;em&gt;استافیلوکوکوس اورئوس&lt;/em&gt; از محلول آبی بود.&lt;/p&gt;

&lt;p dir=&quot;RTL&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;روش بررسی: &lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;مطالعه به&#8204;صورت تجربی از مرداد تا آذر 1394 در آزمایشگاه میکروبیولوژی دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام گردید. ابتدا از هر سویه باکتری رقت 10&lt;sup&gt;3&lt;/sup&gt; واحد تشکیل&#8204;دهنده کلونی بر میلی&#8204;لیتر تهیه شد. سپس غلظت&#8204;های مختلفی (025/0، 25/0، 5/2 و &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&amp;micro;&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;g/ml&lt;/span&gt; 25) از دندریمر در دمای آزمایشگاه (&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&amp;deg;&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;C&lt;/span&gt; 23-25) به نمونه آب اضافه شد. به&#8204;منظور تعیین کارایی دندریمر در حذف باکتری&#8204;ها، در زمان&#8204;های مختلف (0، 10، 20، 30، 50 و 60 دقیقه) نمونه&#8204;برداری انجام گردید و بر روی محیط نوترینت آگار کشت داده شد.&lt;/p&gt;

&lt;p dir=&quot;RTL&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;یافته&#8204;ها:&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; خاصیت ضد باکتریایی دندریمر در محیط آبی با افزایش غلظت دندریمر و زمان تماس، رابطه مستقیم دارد. در غلظت &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;m&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;g/l&lt;/span&gt; 25 و در زمان تماس 60 دقیقه تمامی باکتری&#8204;ها به&#8204;جز &lt;em&gt;استافیلوکوکوس اورئوس&lt;/em&gt; و در زمان 30 دقیقه باکتری&#8204;های &lt;em&gt;اشریشیاکلی&lt;/em&gt; و &lt;em&gt;کلبسیلا اوکسی توکا&lt;/em&gt; به&#8204;صورت 100% حذف شدند. همچنین در غلظت &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;m&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;g/l&lt;/span&gt; 5/2 و در زمان 60 دقیقه باکتری&#8204;های &lt;em&gt;اشریشیاکلی&lt;/em&gt;، &lt;em&gt;کلبسیلا اوکسی توکا&lt;/em&gt; و &lt;em&gt;پروتئوس میرابیلیس&lt;/em&gt; به&#8204;طور 100% حذف شدند.&lt;/p&gt;

&lt;p dir=&quot;RTL&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;نتیجه&#8204;گیری: &lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;دندریمر &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;PAMAM-G7&lt;/span&gt; در حذف باکتری&#8204;های گرم منفی و گرم مثبت موثر است. در این بین تاثیر آن در باکتری&#8204;های گرم منفی بهتر از باکتری گرم مثبت بود.&lt;/p&gt;
</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Background: Poly(amidoamine) (PAMAM) dendrimer derivatives have been investigated for their biological applications, especially for delivery of drugs, including antimicrobial drugs to eukaryotic cells, but their effects on bacterial cells are largely unexplored. Nanotechnology and its application is one of the rapidly developing sciences. As demand of fresh drinking water is increasing, nanotechnology can contribute noticeable development and improvement to water treatment process. This study was aimed to examine synthesis and the antibacterial effect of Nanopolyamidoamine-G7 (NPAMAM-G7) dendrimer on Escherichia Coli (E. Coli), Klebsiella Oxytoca (K. Oxytoca), Pseudomonas Aeruginosa (P. Aeruginosa), Proteus Mirabilis (P. Mirabilis) and Staphylococcus Aureus (S. Aureus) from aqueous solution.&lt;br&gt;
Methods: In this experimental study that has been conducted in August to December 2015 in the laboratory of microbiology of Iran University of Medical Sciences, initially dilution of 103 CFU/ml were prepared from each strain of bacteria. Then different concentrations of dendrimer (0.025, 0.25, 2.5 and 25 &amp;micro;g/ml) in the laboratory temperature (23-25 &amp;deg;C) was added to water. In order to determine the efficiency of dendrimers in removal of bacteria, samples were taken at different times (0, 10, 20, 30, 40, 50 and 60 min) and were cultured on nutrient agar medium. Samples were incubated for 24 hours at 37 &amp;deg;C and then number of colonies were counted.&lt;br&gt;
Results: Antibacterial properties of dendrimers in aqueous solution by increasing the dendrimer concentration and contact time is directly related. At a concentration of 25 &amp;mu;g/ml at 60 minutes all bacteria except S. Aureus, and at 30 minutes, E. Coli and K. Oxytoca bacteria for 100% excluded. The concentration of 2.5 &amp;mu;g/ml at 60 minutes of bacteria, E. Coli, K. Oxytoca and P. Mirabilis are 100% excluded. All concentrations of dendrimers at different times were reduced bacteria in the PAMAM- G7 dendrimer effect on gram-negative bacteria, gram-positive bacteria was better.&lt;br&gt;
Conclusion: The NPAMAM-G7 dendrimer with end amine groups exhibited a positive impact on the removal of standard strains, gram-positive and gram-negative bacteria. Therefore, it is possible to use these nanodendrimers as antibacterial in the future.&lt;/p&gt;
&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>باکتری‌های گرم منفی و گرم مثبت, عامل ضد باکتریایی, سنتز, دندریمر پلی‌آمیدوآمین</keyword_fa>
	<keyword>anti-bacterial agents, gram-negative bacteria, gram-positive bacteria, PAMAM dendrimer</keyword>
	<start_page>159</start_page>
	<end_page>167</end_page>
	<web_url>http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2143-5&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Mitra </first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Gholami </last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>میترا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>غلامی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Environmental Health Engineering, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Shahram </first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Nazari </last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>شهرام</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نظری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>shahramnazari73@yahoo.com</email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health, Student Research Committee, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه مهندسی بهداشت محیط، عضو کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mahdi </first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Farzadkia </last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مهدی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>فرزادکیا</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Environmental Health Engineering, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Gharib </first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Majidi </last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>غریب</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مجیدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health, Qom University of Medical Sciences, Qom, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Soudabeh </first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Alizadeh Matboo </last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>سودابه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>علیزاده متبوع</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health, Ardabil University of Medical Sciences, Ardabil, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
