fa بررسی نتایج بالینی و رادیوگرافی عمل جراحی استئوتومی به‌روش پمبرتون در کودکان مبتلا به دیسپلازی تکاملی مفصل هیپ مقاله اصیل Original Article <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong>زمینه و هدف:</strong> دیسپلازی تکاملی مفصل هیپ <span dir="LTR">(Developmental dysplasia of the hip, DDH)</span> طیفی از اختلالات وابسته به تکامل غیرطبیعی هیپ را در برمی‌گیرد که ممکن است در هر زمانی (دوره جنینی، شیرخوارگی و یا کودکی) نمایان گردد. هدف از این مطالعه بررسی نتایج بالینی و رادیوگرافی بیماران مبتلا به دیسپلازی تکاملی هیپ پس از درمان با جااندازی باز، کپسولورافی و استئوتومی به‌روش پمبرتون می‌باشد.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong>روش بررسی: </strong>مطالعه به‌صورت آینده‌نگر بر روی 13 کودک مبتلا به دیسپلازی تکاملی هیپ در بیمارستان رازی اهواز در سال‌های 93-1391 انجام شد. معیارهای ورود شامل محدوده سنی 18 ماه تا هشت سال و شاخص استابولار بالاتر یا مساوی 40 درجه بودند. معیارهای خروج شامل بیماری‌های بافت همبند، دررفتگی ثانویه به‌علت عفونت پیشین و دیسپلازی استابولوم در زمینه سندرم خاص بودند. بیماران پیش از جراحی و حداقل یک سال پس از عمل به لحاظ بالینی، میزان <span dir="LTR">Dislocation</span> یا <span dir="LTR">Subluxation</span> مفصل هیپ، <span dir="LTR">Congruity</span> مفصل هیپ و یافته‌های رادیوگرافی به‌ترتیب بر اساس معیارهای <span dir="LTR">McKay</span>، <span dir="LTR">Tonnis grading</span>، <span dir="LTR">Severin</span> و شاخص استابولار مورد ارزیابی قرار گرفتند.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong>یافته‌ها:</strong> شاخص استابولار پس از عمل کاهش معناداری در مقایسه با پیش از عمل داشت (002/0<span dir="LTR">P=</span>). بر اساس تقسیم‌بندی <span dir="LTR">Tonnis grading</span>، پس از عمل 6/91% بیماران در کلاس <span dir="LTR">I-II</span> قرار داشتند. بر اساس معیار ارزیابی <span dir="LTR">McKay</span>، 6/%66 بیماران نتایج عالی و خوب را پس از عمل نشان دادند. در بررسی یافته‌های رادیوگرافی پس از عمل بر اساس معیار <span dir="LTR">Severin</span>، 2/%83 بیماران در کلاس <span dir="LTR">I-III</span> قرار گرفتند. معیارهای ارزیابی <span dir="LTR">Tonnis grading</span>، <span dir="LTR">McKay</span> و <span dir="LTR">Severin</span> بهبود چشمگیری از نظر آماری را در بیماران نسبت به پیش از عمل نشان دادند.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong>نتیجه‌گیری: </strong>استئوتومی پمبرتون می‌تواند یک روش موثر در درمان بیماران مبتلا به دیسپلازی تکاملی هیپ باشد که در سنین بالا و با تاخیر مراجعه می‌کنند و می‌تواند همراه با سایر روش‌های جراحی انجام شود.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Background</strong>: Acetabular dysplasia is a well-known cause of early osteoarthritis of hip which may appear at any time (perinatal, breast-feeding and childhood). The aim of this study was to evaluate the clinical and radiographic outcomes of children with de-velopmental dysplasia of hip (DDH) after undergoing open reduction, capsulorrhaphy and Pemberton osteotomy procedures.<br> <br> <strong>Methods</strong>: This study prospectively conducted on 13 patients with DDH who attended to Razi Hospital at Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences at Ahvaz, Iran, from April 2012 to March 2015. Inclusion criteria were children with age range of 18 months to 8 years and acetabular index&ge; 40 degree. Exclusion criteria were the age less than 18 months or above 8 years, connective tissue diseases, secondary dislocation due to previous infection, and acetabular dysplasia with specific syndrome. All patients were evaluated before surgery and at least one year after surgery in terms of clinical evaluations, dislocation or subluxation of hip, congruity of hip and radiological out-comes according to grading systems of McKay, Tonnis grading system, Severin classi-fication and acetabular index, respectively. All patients underwent open reduction, capsulorrhaphy, and Pemberton&rsquo;s osteotomy in single-stage surgery and if necessary femoral shortening was performed.<br> <br> <strong>Results</strong>: Ten patients (12 hips) were evaluated. Of those, 4 patients (40%) had right hip involvement. The mean age score was 38.92&plusmn;12.37 months (range: 24-65 months). Acetabular index showed significant reduction after surgery in compare to before sur-gery (P= 0.002). According to Tonnis grading, 91.6% of cases were in I-II classes. Moreover, 66.6% of cases at clinical examinations of McKay criteria had excellent and good results after surgery. According to Severin radiographic findings criteria, 83.2% of cases were in I-III classes after surgery. There was statistically significant improvement in patients according to different grading systems.<br> <br> <strong>Conclusion</strong>: In conclusion, Pemberton osteotomy could be an effective procedure and also in conjunction with other surgical procedures for the treatment of patients with DDH who presented in higher age and late.</p> مطالعات آینده‌نگر, دیسپلازی تکاملی هیپ, استئوتومی, کودک child, developmental dysplasia of hip, osteotomy, prospective studies 350 357 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2224-2&slc_lang=fa&sid=1 Saeid Tabatabai سید سعید طباطبایی drrazzaghi1@gmail.com Yes Department of Orthopedic, Razi Hospital, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran. گروه ارتوپدی، بیمارستان رازی، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز، اهواز، ایران. Abdossalam Razzaghi عبدالسلام رزاقی No Department of Orthopedic, Razi Hospital, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran. گروه ارتوپدی، بیمارستان رازی، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز، اهواز، ایران.