<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Tehran University Medical Journal</title>
<title_fa>مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران</title_fa>
<short_title>Tehran Univ Med J</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://tumj.tums.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>1683-1764</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>1735-7322</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.18869/acadpub.tumj</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid>000</journal_id_sid>
<journal_id_nlai>000</journal_id_nlai>
<journal_id_science>000</journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1396</year>
	<month>8</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2017</year>
	<month>11</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>75</volume>
<number>8</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>تاثیر وضعیت‌های بدنی بر بروز ریفلاکس گاستروازوفاژیال پس از تغذیه در نوزادان نارس: کارآزمایی بالینی متقاطع تصادفی</title_fa>
	<title>The effect of body status on gastroesophageal reflux after feeding among hospitalized premature infants: a randomized crossover clinical trial</title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa>مقاله اصیل</content_type_fa>
	<content_type>Original Article</content_type>
	<abstract_fa>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:yekanyw;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt;&quot;&gt;زمینه و هدف:&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;span style=&quot;font-size: 10pt;&quot;&gt;ریفلاکس گاستروازوفاژیال امری شایع در بین نوزادان نارس هست که افزایش آن باعث مشکلاتی مانند کاهش میزان وزن&#8204;گیری و افزایش طول مدت بستری می&#8204;گردد. وضعیت&#8204;دهی بدنی روش مناسبی برای کاهش ریفلاکس می&#8204;باشد. اما در این زمینه مطالعات کافی در دسترس نیست. هدف از پژوهش حاضر بررسی و مقایسه تاثیر وضعیت&#8204;های بدنی بر میزان بروز ریفلاکس پس از تغذیه در نوزادان نارس بستری می&#8204;باشد.&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt;&quot;&gt;روش بررسی: &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt;&quot;&gt;در این مطالعه کارآزمایی بالینی که از دی تا اسفند ماه سال ۱۳۹۳ در بیمارستان الزهرای تبریز انجام پذیرفت ۳۲ نوزاد نارس بستری در بخش نوزادان با سن ۳۶-۳۳ هفته حاملگی انتخاب شدند. هر نوزاد به مدت چهار روز در مطالعه حضور داشت که در هر روز پس از هر دوره تغذیه و حدود دو ساعت تا شروع دوره تغذیه بعدی در طی یک دوره ۱۲ ساعته (هشت صبح تا هشت عصر) به&#8204;صورت تصادفی و غیرتکرار شونده و با استفاده از بلوک&#8204;های تصادفی در یکی از وضعیت&#8204;های لترال جنینی، لترال آزاد، سوپاین جنینی و سوپاین آزاد قرار &#8204;گرفت و سپس میزان بروز ریفلاکس اندازه&#8204;گیری &#8204;شد.&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt;&quot;&gt;یافته&#8204;ها:&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;span data-select-link-text=&quot;1&quot; style=&quot;font-size: 10pt;&quot;&gt;با توجه به نتایج آماری، وضعیت لترال جنینی از نظر بروز ریفلاکس اختلاف معناداری با سایر وضعیت&#8204;ها داشت (۰/۰۰۱&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt;&quot;&gt;&gt;P&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt;&quot;&gt;). تعداد دفعات ریفلاکس در وضعیت&#8204;هایی که حالت جنینی داشت کمتر از وضعیت&#8204;های بود که حالت آزاد داشت ولی در این رابطه اختلاف آماری معناداری مشاهده نگردید، همچنین تعداد دفعات ریفلاکس در وضعیت&#8204;هایی که پوزیشن لترال داشتند به&#8204;طور معناداری کمتر از وضعیت&#8204;هایی با پوزیشن سوپاین بود (۰/۰۴&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 8pt;&quot;&gt;=P&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt;&quot;&gt;). &lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt;&quot;&gt;نتیجه&#8204;گیری: &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt;&quot;&gt;بر اساس نتایج به&#8204;دست آمده حالت بدنی جنینی و پوزیشن لترال باعث کاهش تعداد دفعات بروز ریفلاکس در نوزادان نارس بستری می&#8204;گردد.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;strong&gt;Background: &lt;/strong&gt;Gastroesophageal reflux is a common condition among premature infants, which causes problems such as reduced weight gain and prolonged length of hospital stay. Body status is an appropriate way to reduce this condition. However, there have been few studies conducted in this regard. The objective of this study was therefore to investigate the effect of body status on gastroesophageal reflux in premature infants.&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;Methods: &lt;/strong&gt;The present research was a crossover study conducted on premature infants with a gestational age of 33-36 weeks in Al-Zahra Hospital in Tabriz, Iran, from January to March 2015. In this clinical trial, thirty-two premature infants hospitalized in this center were selected as the sample. The initial selection of the participants was based on the simple random sampling. Then the participants were allocated to groups using randomized block procedure. Each infant was under study for 4 days. After each feeding and about two hours before the beginning of next feeding, the infants were randomly and not repeatedly put in one of the following four status for 12 hours (8 am -8 pm) every day: facilitated fetal tucking posture in lateral position, free body posture in lateral position, facilitated fetal tucking posture in supine position, and free body posture in supine position. Then, the incidence of gastroesophageal reflux was measured in each of these statuses. SPSS software, version 21 (SPSS Inc., Chicago, IL, USA) was used to analyze the data at significant level of P&lt;0.05.&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;Results: &lt;/strong&gt;The results showed that there was a significant difference between facilitated fetal tucking posture in lateral position and other status (P&lt;0.001). The incidence of gastroesophageal reflux in facilitated fetal tucking posture was lower than free body posture, but there was no statistically significant difference in this regard. Moreover, the incidence of reflux in lateral position was significantly less than those in supine position (P=0.04).&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;Conclusion: &lt;/strong&gt;The findings of this study revealed that facilitated fetal tucking posture and lateral positioning reduced the incidence of gastroesophageal reflux in hospitalized premature infants.&lt;br&gt;
&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
</abstract>
	<keyword_fa>حالت بدنی جنینی, ریفلاکس گاستروازوفاژیال, نوزاد نارس, وضعیت بدنی</keyword_fa>
	<keyword>facilitated tucking, gastroesophageal reflux, posture, premature infants</keyword>
	<start_page>577</start_page>
	<end_page>584</end_page>
	<web_url>http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3040-2&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Leila</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Valizadeh </last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>لیلا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ولی‌زاده</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Pediatric Nursing, Faculty of Nursing &amp; Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه پرستاری کودکان، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Golnar </first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Ghahremani </last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>گلنار</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>قهرمانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>golnar.gahramani@yahoo.com</email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Department of Pediatric Nursing, Faculty of Nursing &amp; Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه پرستاری کودکان، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Manizheh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mostafa Gharehbaghi </last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>منیژه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مصطفی قره‌باغی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Pediatrics, Faculty of Medicine, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه نوزادان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mohammad Asghari Jafarabadi Asghari </first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Jafarabadi </last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>اصغری جعفرآبادی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Road Traffic Injury Research Center, Health Faculty, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات پیشگیری از مصدومیت‌ها‌ی ترافیکی جاده‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
