<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Tehran University Medical Journal</title>
<title_fa>مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران</title_fa>
<short_title>Tehran Univ Med J</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://tumj.tums.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>1683-1764</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>1735-7322</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.18869/acadpub.tumj</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid>000</journal_id_sid>
<journal_id_nlai>000</journal_id_nlai>
<journal_id_science>000</journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1391</year>
	<month>8</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2012</year>
	<month>11</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>70</volume>
<number>8</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>تأثیر دوزهای مختلف ایبوپروفن در درمان مجرای شریانی باز در نوزادان نارس</title_fa>
	<title>Different doses of ibuprofen in the treatment of patent ductus arteriosus: a randomized clinical trial</title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa></content_type_fa>
	<content_type></content_type>
	<abstract_fa>&lt;strong&gt;زمینه و هدف:&lt;/strong&gt; در حال حاضر به‌طور عمده از ایبوپروفن برای بستن مجرای شریانی باز (PDA) استفاده می‌‌شود ولی، مطالعات اندکی در پیدا کردن دوزهای مؤثرتری از ایبوپروفن انجام شده است. به همین دلیل بر آن شدیم تا با انجام یک مطالعه مداخله‌ای با مقایسه ‌دوز معمول ایبوپروفن با دوز جدیدی از آن، به دوز موثرتری دست پیدا کنیم. &lt;br&gt;&lt;strong&gt;روش بررسی:&lt;/strong&gt; در این مطالعه کارآزمایی شاهددار تصادفی شده، 60 نوزاد مبتلا به PDA تأیید شده با اکوکاردیوگرافی از طریق تصادفی‌سازی در دو گروه 30 نفری تقسیم و بررسی شدند. به یک گروهmg/kg 10 ایبوپروفن به عنوان دوز اولیه در روز اول و دو دوز mg/kg5 در دو روز متوالی و به گروه دیگر دوزmg/kg 15 به عنوان دوز اولیه در روز اول و دو دوزmg/kg 5/7 در دو روز متوالی تجویز گردید و میزان بسته شدن PDA و عوارض درمانی در دو گروه مقایسه شد.&lt;br&gt;&lt;strong&gt;یافته‌ها:&lt;/strong&gt; 30 نفر (100 درصد) از نوزادان در گروه 15 میلی‌گرم و 23 نفر (7/76 درصد) در گروه 10 میلی‌گرم دارای پاسخ درمانی بودند و نیاز به انجام مداخله جراحی پیدا ننمودند که اختلاف آماری معنی‌داری را بین دو گروه نشان می‌داد (011/0P=) و بیش‌ترین پاسخ به درمان در دو گروه مورد بررسی بعد از 24 ساعت از تجویز دوز اول دارو بود.&lt;br&gt;&lt;strong&gt;نتیجه‌گیری:&lt;/strong&gt; استفاده از دوز بالاتر ایبوپروفن اثربخشی موثرتری در درمان باز ماندن مجرای شریانی در نوزادان دارد و سبب کاهش معنی‌داری در میزان فراوانی موارد نیازمند جراحی می‌شود، ولی عوارض دارویی چندانی را در قیاس با دوز معمول این دارو ایجاد نمی‌نماید.&lt;/p&gt;                                                                  &lt;/span&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p style=&quot;text-align: justify&quot;&gt;&lt;strong&gt;Background&lt;/strong&gt;: Patent ductus arteriosus (PDA) is a common finding among premature or low-birth-weight infants and it often does not close. Nowadays, drugs used for its treatment include indomethacin and more commonly ibuprofen. Oral ibuprofen was recently shown to be as effective and have several important advantages in preterm infants. Studies performed to find the best dose of ibuprofen for PDA treatment are limited hence, we compared the effects of two different doses of ibuprofen in this interventional study.&lt;br&gt;&lt;strong&gt;Methods&lt;/strong&gt;: In this randomized controlled clinical trial, we randomly divided 60 patients with echocardiographically confirmed PDA into two groups of 30. This study was done in NICU of Valiasr hospital in 1387-89 years. In the first group, we administered a loading dose of 10 mg/kg ibuprofen on the first day, followed by two doses of 5 mg/kg in the next two days. In the second group, we administered a loading dose of 15 mg/kg ibuprofen on the first day followed by two doses of 7.5 mg/kg in next two days. Eventually, we compared PDA closure rates and complications of therapy between the two groups. &lt;br&gt;&lt;strong&gt;Results&lt;/strong&gt;: Thirty (100%) patients in 15-mg/kg group and 23 (76.7%) patients in 10 mg/kg group had successful PDA closure with no need for surgery. The two groups had a statistically significant difference (P=0.011) and the highest response to treatment was seen within the first 24 hours of treatment.&lt;br&gt;&lt;strong&gt;Conclusion&lt;/strong&gt;: We may conclude that higher doses of ibuprofen (15 and 2×7.5 mg/kg) would offer better outcomes for PDA closure without gastrointestinal or renal complications and less need for surgery.&lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>نوزاد نارس,مجرای شریانی باز,ایبوپروفن</keyword_fa>
	<keyword>ibuprofen,patent ductus arteriosus,premature</keyword>
	<start_page>488</start_page>
	<end_page>493</end_page>
	<web_url>http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-85&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Jafari Fesharaki</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>H</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حجت ا...</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>جعفری فشارکی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>گروه کودکان دانشگاه  علوم پزشکی  تهران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Nayeri</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>FS</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>فاطمه‌السادات</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نیری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>fnayeri@tums.ac.ir</email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات مادر، جنین و نوزاد    دانشگاه  علوم پزشکی  تهران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Akbari asbaq</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>P</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>پروین</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>اکبری اسبق</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات مادر، جنین و نوزاد  دانشگاه  علوم پزشکی  تهران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Amini</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>E</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>الهه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>امینی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات مادر، جنین و نوزاد   دانشگاه  علوم پزشکی  تهران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Sedaqat</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>M</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مجتبی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>صداقت</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات مادر، جنین و نوزاد   دانشگاه  علوم پزشکی  تهران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
