fa بررسی اثرات سطح پلاسمایی ویتامین دی3 بر مقاومت به انسولین و اصلاح فاکتورهای بیوشیمیایی پلاسما در بیماران دیابتی نوع دو مقاله اصیل Original Article <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">شیوع بیماری دیابت به‌دلیل عوامل مختلف به‌شدت در حال افزایش است. پدیده مقاومت به انسولین یکی از علل اصلی بروز این بیماری است که به دلایل مختلفی همچون کاهش سطح سرمی ویتامین دی‌۳ رخ می‌دهد. در این مطالعه رابطه بین سطح پلاسمایی ویتامین دی‌۳ با مقاومت به انسولین و فاکتورهای لیپیدی پلاسما ارزیابی گردید.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی:</span></strong><span style="font-size:10.0pt;"> این مطالعه کارآزمایی بالینی بر روی بیماران دیابتی نوع دو مراجعه‌کننده به کلینیک دیابت درمانگاه بقیه‌اله تهران از تیر تا شهریور ۱۳۹۴ انجام گرفت. ابتدا داده‌های دموگرافیک گردآوری و سپس مقادیر سرمی ناشتای ویتامین دی۳، گلوکز و لیپیدهای پلاسمایی اندازه‌گیری شد. بیماران به دو گروه نرمال و دچار کمبود ویتامین دی۳ تقسیم شده و میزان لیپیدهای پلاسما و فشارخون بین آن‌ها مقایسه گردید. سپس افراد هایپوویتامینوز تحت درمان با ویتامین دی۳ به‌مدت هشت هفته قرار گرفتند تا سطح آن به بالای </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ng/ml</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۳۰ برسد. سپس روی درمان نگه‌دارنده ۵۰۰۰۰ واحد ویتامین دی۳ ماهیانه و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">g</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۱/۵ کربنات کلسیم روزانه قرار گرفتند. پس از دو ماه دوباره بررسی شدند.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته‌ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">۱۸۷ نفر (۹۹ مرد و ۸۸ زن) وارد مطالعه شدند. شیوع هایپوویتامینوز در افراد چاق بیشتر بود. درمان با ویتامین دی۳ موجب تغییر معنادار </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">HbA۱c</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">HDL</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، تری‌گلیسرید، قندخون ناشتا و ویتامین دی۳ گردید، اما در سایر شاخصه‌ها تغییرات معنادار ایجاد نشد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه‌گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">به‌نظر می‌رسد کمبود ویتامین دی۳ یکی از علل افزایش گلوکز پلاسما و دیس‌لیپیدمی باشد. همچنین اصلاح سطح پلاسمایی ویتامین دی۳ می‌تواند منجر به کاهش مقاومت به انسولین و نیز اصلاح الگوی لیپیدی پلاسما در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو گردد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><strong>Background</strong>: The prevalence of diabetes mellitus due to existence of various factors is growing rapidly. The insulin resistance phenomenon is one of the main underlying causes of this disease, due to various reasons such as a decrease in serum levels of vitamin D3. In this study, we evaluated the relationship between plasma level of vitamin D3 and some other main plasma factors.<br> <strong>Methods</strong>: This clinical trial study carried out on type 2 diabetes mellitus subjects who referred to diabetes clinic of Baqiyatallah Hospital in Tehran city during June to September 2016. First demographic data of all patients were collected. Then the blood samples for evaluation of blood glucose, HbA1c, triglyceride, cholesterol, HDL, LDL and vitamin D3 were obtained. Based on plasma level of vitamin D3, diabetic subjects were divided into two separate treatment groups (with and without vitamin D3 deficiency) and then above-mentioned factors were compared between these two groups. Afterward, in group with vitamin D3 deficiency, treatment by vitamin D3 triggered (50000 unit per week for eight weeks orally) until plasma level of vitamin D3 reached above 30 ng/mL. Then, treatment continued by vitamin D3 (50000 Unit per week orally) and calcium (1.5 g/day PO) until 60 days. Finally, the patients were evaluated about fasting blood glucose, HbA1c, HDL, LDL and blood pressure.<br> <strong>Results</strong>: In total, 187 subjects (99 men and 88 women) were evaluated in this study. Total hypovitaminose incidence was 0.65% which was higher in subjects with higher body mass index (BMI). Serum content of vitamin D3 and calcium, significantly changed the values of fasting blood sugar (FBS), HbA1c, HDL and TG, but has no significant effects on other factors.<br> <strong>Conclusion</strong>: Our results clearly revealed that hypovitaminose vitamin D3 is one of the main factors that can leading to rise in plasma glucose and dyslipidemia occurrence. Also, our data are demonstrated that treatment by vitamin D3 and calcium can modify fasting blood glucose and dyslipidemia in type 2 diabetes mellitus subjects.</div> دیابت نوع دو, دیس‌لیپیدمی, قند خون ناشتا, ویتامین دی3. diabetes type 2, dyslipidemia, fasting blood sugar, vitamin D3 797 804 http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3666-4&slc_lang=fa&sid=1 Mahboobeh Sadat Hosseini محبوبه سادات حسینی No Clinical Research Development Unit, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran. واحد توسعه تحقیقات بالینی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌اله، تهران، ایران. Mohammad Javad Bahoosh محمد جواد باهوش No Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran. دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌اله، تهران، ایران. Gholamhossein Alishiri غلامحسین علیشیری No Department of Rheumatology, Faculty of Medicine, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه روماتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌اله، تهران، ایران. Nahid Khalili ناهید خلیلی No Department of Endocrinology, Faculty of Medicine, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه داخلی غدد، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌اله، تهران، ایران. Habib Yaribeygi حبیب یاری بیگی habib.yari@yahoo.com Yes Health Research Center, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran. مرکز تحقیقات بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌اله، تهران، ایران.