دوره 83، شماره 8 - ( آبان 1404 )
جلد 83 شماره 8 صفحات 620-614 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Nabiouni M, Ghorbanpour Barforoshi A, Tavakoli Pirzaman A. Correction of severe kyphosis in a patient with
high pelvic incidence: a case report. Tehran Univ Med J 2025; 83 (8) :614-620
URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-13804-fa.html
URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-13804-fa.html
نبیونی محسن، قربانپور بارفروشی احمد، توکلی پیرزمان علی. اصلاح کیفوز شدید در بیمار با اندکس پلویک بالا: گزارش یک مورد. مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. 1404; 83 (8) :614-620
1- گروه جراحی مغز و اعصاب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
چکیده: (32 مشاهده)
زمینه و هدف: کیفوز شدید ستون فقرات، بهویژه در بیماران با اختلال تعادل ساجیتال و اندکس پلوییک بالا، یکی از دشوارترین چالشهای جراحی ستون فقرات است. این وضعیت با درد مزمن، محدودیت عملکرد و افت کیفیت زندگی همراه است.
معرفی بیمار: بیمار خانم ۶۶ ساله با سابقه جراحی تثبیت کمری ناموفق و ابتلا به کیفوز شدید و Positive sagittal balance قابلتوجه معرفی شد. وی دچار درد رادیکولار پیشرونده و ناتوانی در راه رفتن بود. بررسیهای تصویربرداری نشاندهنده PI بسیار بالا (۸۸°)، LL ناکافی (۳۰°) و SVA برابر cm ۲۵ بود. با توجه به دفرمیتی شدید و کوموربیدیتیها، در تاریخ مرداد 1404 لغایت شهریور 1404، Smith-Petersen Osteotomy در سطح L5-S1 انجام و تثبیت از T11 تا S2 با پیچهای ایلیاک صورت گرفت، همچنین دیسککتومی L2-L3 جهت درمان بیماری سطح مجاور انجام شد.
نتیجهگیری: پس از عمل، بهبود قابلتوجهی در تعادل ساجیتال با افزایش LL به ۴۵° و کاهش PI به ۶۵° مشاهده شد. این گزارش مورد با تبیین ارتباط PI بالا و شکست در جراحیهای پیشین، موجب گسترش دانش در درک مکانیزمهای بیومکانیکی دفرمیتیهای ساجیتال و بهینهسازی انتخاب تکنیکهای اصلاحی ایمنتر در بیماران پرخطر میشود.
معرفی بیمار: بیمار خانم ۶۶ ساله با سابقه جراحی تثبیت کمری ناموفق و ابتلا به کیفوز شدید و Positive sagittal balance قابلتوجه معرفی شد. وی دچار درد رادیکولار پیشرونده و ناتوانی در راه رفتن بود. بررسیهای تصویربرداری نشاندهنده PI بسیار بالا (۸۸°)، LL ناکافی (۳۰°) و SVA برابر cm ۲۵ بود. با توجه به دفرمیتی شدید و کوموربیدیتیها، در تاریخ مرداد 1404 لغایت شهریور 1404، Smith-Petersen Osteotomy در سطح L5-S1 انجام و تثبیت از T11 تا S2 با پیچهای ایلیاک صورت گرفت، همچنین دیسککتومی L2-L3 جهت درمان بیماری سطح مجاور انجام شد.
نتیجهگیری: پس از عمل، بهبود قابلتوجهی در تعادل ساجیتال با افزایش LL به ۴۵° و کاهش PI به ۶۵° مشاهده شد. این گزارش مورد با تبیین ارتباط PI بالا و شکست در جراحیهای پیشین، موجب گسترش دانش در درک مکانیزمهای بیومکانیکی دفرمیتیهای ساجیتال و بهینهسازی انتخاب تکنیکهای اصلاحی ایمنتر در بیماران پرخطر میشود.
نوع مطالعه: گزارش موردي |
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
