دوره 57، شماره 2 - ( 2-1378 )                   جلد 57 شماره 2 صفحات 15-23 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Kadivar M, Salmanzadeh S. Survey of cases with sepsis & septic shock in the pediatric intensive care unit of Children's Hospital Medical Centre. Tehran Univ Med J. 1999; 57 (2) :15-23
URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-1469-fa.html
کدیور ملیحه، سلمان زاده سعیده. بررسی موارد سپسیس و شوک سپتیک در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان مرکز طبی کودکان . مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. 1378; 57 (2) :15-23

URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-1469-fa.html


چکیده:   (4890 مشاهده)

سپسیس که پاسخ التهابی منتشر به عفونت شدید می باشد، از علل مهم مرگ و میر در شیرخواران و کودکان نوپا است. در پی استقرار عفونت، مراحل سپسیس، سپسیس شدید یا سندرم سپسیس و در نهایت شوک سپتیک ممکن است دیده شود. توجه و رسیدگی بیمار در مراحل اولیه می تواند نقش مهمی در سرنوشت نهایی بیمار داشته باشد. جهت بررسی موارد سپسیس و شوک سپتیک و عوامل موثر و نحوه بروز آنها، این مطالعه به صورت گذشته نگر بر روی بیماران بستری در بخش مراقبتهای ویژه مرکز طبی کودکان در طی 5 سال (فروردین 71 الی اسفند 1375) در گروههای سنی 3 ماه تا 12 سال صورت گرفته است. از میان 4018 بیمار بستری در طی 5 سال در این بخش، 138 بیمار (3/4%) با تشخیص سپسیس و شوک سپتیک در بدو بستری مشخص گردیدند. میانگین سنی این بیماران 23/5 ماه و نسبت پسر به دختر 2.1:1 بود. از 138 بیمار یاد شده، (11/6%) دارای علائم سپسیس و 122 مورد (88/4%)، معیارهای سپسیس شدید و شوک سپتیک را دارا بودند. اختلال در عملکرد چند عضو در 96 مورد (69/3%) یافته شد. شایعترین بیماری منجر به سپسیس یا شوک سپتیک در گروه مورد مطالعه، اسهال (66/7%) و از نظر ارگانیسم یافت شده در کشت اشریشیاکلای (8/7%) بود. در کل، موارد مرگ و میر 92 مورد (66/7%) می باشد که میزان مرگ و میر در مبتلایان به شوک سپتیک و اختلال در عملکرد چند عضو بیشتر از سایر موارد بود (P<0.0005). نظر به اهمیت این بیماری در کودکان و بالاتر بودن میزان مرگ و میر بیماران در این بررسی نسبت به مطالعات مشابه، توجه و پیگیری دقیقتر در مراجعات سرپایی به همراه رسیدگی و درمان فوری در بیماران بستری بعلاوه تجهیز بخشهای مراقبت ویژه و آموزش کارکنان این واحدها می تواند در کاهش میزان مرگ و میر آنان موثر باشد.

متن کامل [PDF 1590 kb]   (796 دریافت)    

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2017 All Rights Reserved | Tehran University Medical Journal TUMS Publications

Designed & Developed by : Yektaweb