دوره 52، شماره 1 و 2 - ( 1-1373 )                   جلد 52 شماره 1 و 2 صفحات 11-15 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Farzan M. Congenital clasped thumb and the report of 8 cases. Tehran Univ Med J. 1994; 52 (1 and 2) :11-15
URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-1722-fa.html
فرزان محمود. Congenital clasped thumb و گزارش 8 مورد آن در ظرف مدت سه سال از بخش اورتوپدی مجتمع بیمارستانی امام خمینی. مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. 1373; 52 (1 و 2) :11-15

URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-1722-fa.html


چکیده:   (4256 مشاهده)

Congenital Clasped Thumb یک دفرمیتی مادرزادی شست است که در آن شست از محل مفصل متاکارپوفالانژین دچار فلکشن شده و نیز متاکارپ اول اداکشن پیدا کرده است. علت این دفرمیتی مادرزادی، عدم وجود بالانس بین تاندونهای فلکسور و اکستانسور شست می باشد و بیشتر در جنس مرد دیده می شود و در بیشتر موارد دو طرفه است و شایعترین تاندونی که در اینگونه موارد وجود ندارد، تاندون اکستانسور پولیسیس برویس است. این بیماری گاهی بصورن یک دفرمیتی منفرد در دست دیده می شود و گاهی نیز همراه با سایر دفرمیتی های مادرزادی موسکولواسکلتال میباشد و بهمین دلیل بهتر است، بعنوان یک سندرم تلقی شود. گاهی همراه با فرم خفیف آرتروگریپوزیس دست دیده میشود. از نظر تشخیص افتراقی، نبایستی با Congenital Trigger Thumb اشتباه گرفته شود، چون در این دفرمیتی مادرزادی، شست از محل مفصل اینترفالانکس دچار فلکشن می باشد نه از محل مفصل متاکارپوفالانژین. درمان: بطور کلی در زیر سن یکسالگی، درمان کنسرواتیو شامل کاربرد اسپلینت که وضعیت دفرمیتی شست را اصلاح کند یعنی آنرا در ابداکشن و اکستنشن قرار دهد، میباشد. درمان در بالای سن یکسال، در صورتی که به درمان کنسرواتیو جواب ندهد عمل جراحی است که شامل اصلاح دو جز اداکشن دفرمیتی و فلکشن دفرمیتی شست میباشد. برای اصلاح جز اول دفرمیتی، یعنی اداکشن دفرمیتی، بایستی اقدام به Web سازی Web اول شود مثلا از طریق Four Flap Z Plasty و برای اصلاح جز فلکشن دفرمیتی بایستی اقدام به تاندون تراسفر کرد و بهترین تاندون تراسفر، عبارت استفاده از تاندون اکستانسوراندیسیس پروپریوس برای تامین اکستنشن مفصل متاکارپوفالانژین می باشد. و بطور کلی، بهترین سن عمل جراحی بعد از یکسالگی و قبل از سن مدرسه می باشد. ما در بخش ارتوپدی بیمارستان امام خمینی در ظرف مدت سه سال جمعا و کلا 8 مورد از این بیماری مادرزادی نادر دست داشته ایم (از نوزاد 5 روزه تا بیمار مرد 48 ساله) که در صفحات بعد بدینوسیله با اسلاید بخوبی قبل و بعد از عمل دیده می شوند.

متن کامل [PDF 801 kb]   (761 دریافت)    

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Tehran University Medical Journal TUMS Publications

Designed & Developed by : Yektaweb