دوره 71، شماره 5 - ( مردادماه 1392 )                   جلد 71 شماره 5 صفحات 277-284 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Khaniki M, Azizian S, Alizadeh A M, Hemmati H, Emamipour N, Mohagheghi M A. The antiproliferative and anticancerogenic effects of nano-curcumin in rat colon cancer. Tehran Univ Med J. 2013; 71 (5) :277-284
URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-5367-fa.html
خانیکی محمود، عزیزیان صالح، علیزاده علی‌محمد، همتی حمیدرضا، امامی‌پور نبی، محققی محمدعلی. اثرات آنتی‌پرولیفراتیو و ضد‌سرطانی نانوکورکومین بر سرطان کولون در موش صحرایی. مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. 1392; 71 (5) :277-284

URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-5367-fa.html


1- دانشکده‌ی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران
2- مرکز تحقیقات سرطان دانشگاه علوم پزشکی تهران ، aalizadeh@razi.tums.ac.ir
3- مرکز تحقیقات سرطان دانشگاه علوم پزشکی تهران
4- دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی تهران
چکیده:   (7715 مشاهده)
زمینه و هدف: کورکومین، ماده موثره زردچوبه، به‌طور ذاتی توانایی تعدیل مسیرهای سرطان‌زای و در نتیجه تاخیر یا درمان فرایند سرطان‌زایی را در گونه‌های مختلف حیوانی دارا می‌باشد. زمان احتباس کورکومین درنتیجه دفع سریع آن در بدن کوتاه بوده و بنابراین اثرات درمانی آن محدود می‌گردد. روش‌های مختلفی برای افزایش میزان کورکومین در بافت و یا پلاسما و در نتیجه کارایی آن استفاده می‌گردد.
روش بررسی: جهت بررسی اثرات آنتی‌پرولیفراتیو و ضد‌سرطانی نانوکورکومین، 30 سر موش صحرایی به گروه‌های کنترل، کورکومین و نانوکورکومین تقسیم شدند. کلیه حیوانات داروی سرطان‌زای آزوکسی‌متان را هفته‌ای یک‌بار و به مدت دو هفته متوالی دریافت کردند. حیوانات در گروه‌های کورکومین و نانوکورکومین تا هفته 22 به‌ترتیب کورکومین 2/0% و نانوکورکومین را دریافت نمودند. در پایان، کولون حیوانات تحت مطالعه هیستوپاتولوژی و ایمونوهیستوشیمی قرار گرفت.
یافته‌ها: تغییرات سیتولوژیک و مورفولوژیک در گروه نانوکورکومین به‌لحاظ آماری با گروه کنترل و کورکومین دارای تفاوت معنی‌دار بوده و شدت تغییرات در گروه نانوکورکومین کم‌تر بود (05/0P<). در مطالعه ایمونوهیستوشیمی، میزان بیان مارکر Ki-67 در گروه نانوکورکومین نسبت به گروه‌های کنترل و کورکومین کاهش پیدا کرد (05/0P<). هم‌چنین بروز مارکر COX-2 در سلول‌های اپیتلیالی کولون در گروه نانوکورکومین نسبت به دو گروه دیگر کاهش قابل‌توجهی داشت (05/0P<).
نتیجه‌گیری: نتایج نشان می‌دهد که استفاده از نانوحامل‌ها همراه با کورکومین، اثربخشی کورکومین را در پیش‌گیری از سرطان کولون در موش‌صحرایی افزایش می‌دهد و این‌عمل می‌تواند راه‌کار مهم و مطمئن در مصرف این فرآورده طبیعی و ارزان‌قیمت در پیش‌گیری و یا درمان سرطان باشد.
واژه‌های کلیدی: کورکومین، سرطان کولون، موش صحرایی، COX-2
متن کامل [PDF 2235 kb]   (2253 دریافت)    

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Tehran University Medical Journal TUMS Publications

Designed & Developed by : Yektaweb