دوره 71، شماره 10 - ( دی ماه 1392 )                   جلد 71 شماره 10 صفحات 635-642 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Izadi-Mood N, Sarmadi S, Rajabian B, Yarandi F, Rajabiani A. A new grading system “two-tier” in clasification of ovarian serous carcinoma and evaluation of P53 gene expression by immunohistochemical staining. Tehran Univ Med J. 2014; 71 (10) :635-642
URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-5729-fa.html
ایزدی مود نرگس، سرمدی سهیلا، رجبیان بنفشه، یارندی فریبا، رجبیانی افسانه. طبقه‌بندی مجدد کارسینوماهای سروز تخمدان با روش جدید تقسیم‌بندی دو‌گانه (two-tier) و بررسی بروز ژن P53 با رنگ‌آمیزی ایمونوهیستوشیمی. مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. 1392; 71 (10) :635-642

URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-5729-fa.html


1- بیمارستان زنان دانشگاه علوم پزشکی تهران ، nizadimood@yahoo.com
2- بیمارستان زنان دانشگاه علوم پزشکی تهران
3- بیمارستان شریعتی دانشگاه علوم پزشکی تهران
4- گروه انکولوژی زنان دانشگاه علوم پزشکی تهران
5- بیمارستان شریعتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران
چکیده:   (2681 مشاهده)
زمینه و هدف: در حال حاضر در تشخیص هیستولوژیک کارسینوماهای سروز تخمدان سیستم درجه‌بندی دوگانه (two tier grading) مورد قبول بسیاری از محققان می‌باشد. این روش تقسیم بر مبنای اصول بیولوژی مولکولی و ژنتیک استوار است. با توجه به توافق بین فردی بالای این سیستم درجه‌بندی ما نیز سعی در بازنگری کارسینوماهای سروز نموده، تا با در نظر گرفتن نمای مورفولوژیک و استفاده از مطالعه ایمونوهیستوشیمیایی P53 به بررسی آن‌ها بپردازیم. روش بررسی: پس از بازنگری 32 مورد (هشت مورد تومور با تمایز خوب و 24 مورد با تمایز ضعیف تا متوسط) با در نظر گرفتن معیارهای تعریف شده بر اساس سیستم درجه‌بندی دوگانه، در دو گروه با درجه پایین (Low grade) و درجه بالا (High grade) بار دیگر طبقه‌بندی شده و بروز ایمنوهیستوشیمیایی P53 در آن‌ها بررسی گردید. یافته‌ها: بر اساس طبقه‌بندی گذشته کارسینوماهای سروز با تمایز متوسط و ضعیف، به‌طور عمده در گروه با درجه بالا قرار گرفتند در حالی‌که کارسینوم‌های با تمایز خوب در گروه با درجه پایین جای داده شدند که ارتباط معناداری در هر گروه پیدا گردید (005/0P<). هم‌چنین رنگ‌پذیری P53 در کارسینوم‌های با درجه بالا در 12 مورد (54%) دیده شد، در حالی‌که در هیچ‌کدام از کارسینوم‌های با درجه پایین واکنش مثبت مشاهده نگردید. نتیجه‌گیری: علی‌رغم این‌که بروز P53 در کلیه موارد کارسینوم با درجه پایین منفی بود ولی به دلیل تعداد اندک این دسته از کارسینوم‌های تخمدان و هم‌چنین پایین بودن تعداد نمونه‌های ما تفاوت آشکاری بین میزان بقا و بروز P53 به روش ایمنوهیستوشیمی در دو گروه کارسینوم با درجه بالا و پایین در این تعداد از بیماران دیده نشد.
متن کامل [PDF 314 kb]   (932 دریافت)    

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2017 All Rights Reserved | Tehran University Medical Journal TUMS Publications

Designed & Developed by : Yektaweb