دوره 82، شماره 10 - ( دی 1403 )                   جلد 82 شماره 10 صفحات 748-741 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ghalehtaki R, Razmkhah M, Kazemian A, Farzin M, Salarvand S, Kolahdouzan K et al . An evaluation of treatment volume coverage and dose delivered to vital organs in the management of low-grade brain gliomas using three-dimensional conformal radiotherapy (3DCRT) compared to intensity-modulated radiation therapy (IMRT). Tehran Univ Med J 2025; 82 (10) :741-748
URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-13373-fa.html
قلعه تکی رضا، رزمخواه مهدیه، کاظمیان علی، فرزین مصطفی، سالاروند سمانه، کلاهدوزان کسری و همکاران.. بررسی پوشش حجم درمان و دوز رسیده به ارگان‌های حیاتی در درمان تومورهای گلیوم مغزی با گرید پایین در تکنیک رادیوتراپی سه بعدی تطبیق‌یافته در مقایسه با تکنیک پرتودرمانی با شدت بهینه شده. مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. 1403; 82 (10) :741-748

URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-13373-fa.html


1- مرکز تحقیقات پرتودرمانی، انستیتو کانسر، بیمارستان امام خمینی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
2- گروه رادیوانکولوژی، انستیتو کانسر، بیمارستان امام‌خمینی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
3- مرکز تحقیقات پرتودرمانی، انستیتو کانسر، بیمارستان امام خمینی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. ، esaraee@razi.tums.ac.ir
چکیده:   (942 مشاهده)
زمینه و هدف: گلیوم‌ها شایعترین تومورهای مغزی در بالغین هستند و انتخاب روش درمانی باید با توجه به تأثیر آن بر کیفیت زندگی بیمار انجام شود. پرتودرمانی با شدت بهینه شده با کاهش دوز تابیده ‌شده به بافت‌‌های سالم، می‌تواند عوارض را کاهش دهد. این مطالعه می‌‌تواند تعیین کند که کدام تومورها با توجه به محل و اندازه‌شان از این تکنیک سود بیشتری خواهند برد.
روش بررسی: بیماران مبتلا به گلیوم مغزی گرید پایین که جهت درمان به انسیتو کانسر بیمارستان امام‌خمینی (ره) شهر تهران، از مهر ۱۳۹۶ الی مهر ۱۳۹۹ مراجعه کرده‌اند، مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. بیماران تحت سی‌‌تی ‌اسکن شبیه‌سازی قرار گرفته براساس ام‌آر‌آی، حجم تومور و ارگان‌‌های حساس کانتور شده و طراحی درمان با دو تکنیک سه‌ بعدی و پرتودرمانی با شدت بهینه شده انجام شد. پوشش حجم درمان و دوز رسیده به ارگان ‌های حیاتی در هر دو تکنیک مقایسه شد.
یافته‌ها: در مطالعه ۲۵ بیمار، ۱۴ بیمار دارای درگیری یک لوب مغزی، هفت بیمار دو لوب و چهار بیمار بیش از دو لوب بودند. دوز متوسط و حداکثر کوکلئا در سمت درمان در پرتودرمانی با شدت بهینه شده به میزان معناداری کمتر بود به‌ترتیب 02/0 و 051/0). در بیماران با درگیری دو لوب، دوز متوسط کیاسما و در بیماران با درگیری لوب فرونتال، دوز کوکلئا در سمت مقابل به نفع پرتودرمانی با شدت بهینه شده بود. در درگیری چندین لوب، تفاوتی میان دو گروه مشاهده نشد.
نتیجه‌گیری: در مطالعه انجام شده بین دو تکنیک رادیوتراپی تفاوت معناداری وجود ندارد. لازم به ذکر است تنها در بیمارانی که حفظ شنوایی دارای اهمیت است، استفاده از روش پرتودرمانی با شدت بهینه شده بهتر به‌نظر می‌رسد.

 
متن کامل [PDF 399 kb]   (245 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله اصیل |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 , Tehran University of Medical Sciences, CC BY-NC 4.0

Designed & Developed by : Yektaweb