دوره 83، شماره 1 - ( فروردین 1404 )
جلد 83 شماره 1 صفحات 17-12 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Vahedian Ardakani Z, Zarei-Ghanavati M, Riazi-Esfahani H, Tabatabaei S M, Mehrabi Bahar M R, Ghafarian S et al . The role of artificial intelligence in glaucoma: a review article. Tehran Univ Med J 2025; 83 (1) :12-17
URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-13473-fa.html
URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-13473-fa.html
واحدیان اردکانی زکیه، زارعی قنواتی مهران، ریاضی اصفهانی حمید، طباطبائی سید مهدی، مهرابی بهار محمد رضا، غفاریان صادق و همکاران.. نقش هوش مصنوعی در بیماری گلوکوم: یک مقاله مروری. مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. 1404; 83 (1) :12-17
زکیه واحدیان اردکانی1 
، مهران زارعی قنواتی1 ، حمید ریاضی اصفهانی1 ، سید مهدی طباطبائی1 ، محمد رضا مهرابی بهار*1 ، صادق غفاریان1 ، احمد معصومی1
، مهران زارعی قنواتی1 ، حمید ریاضی اصفهانی1 ، سید مهدی طباطبائی1 ، محمد رضا مهرابی بهار*1 ، صادق غفاریان1 ، احمد معصومی1
1- مرکز تحقیقات چشم پزشکی، بیمارستان فارابی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران.
چکیده: (1123 مشاهده)
هوش مصنوعی بهعنوان ابزاری تحولآفرین در حوزه مراقبتهای بهداشتی شناخته شده است و چشمپزشکی به دلیل وجود تصویربرداریهای متنوع یکی از پیشروترین رشتهها در بهرهگیری از این فناوری محسوب میشود. در میان بیماریهای چشمی، گلوکوم بهدلیل ماهیت مزمن و پیشرونده و نیز نیاز به ارزیابیهای ساختاری و عملکردی پیچیده، بستری مناسب برای توسعه و بهکارگیری ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی فراهم کرده است. در این مقاله مروری، جدیدترین کاربردهای هوش مصنوعی در حوزه گلوکوم با تمرکز بر جنبههای تشخیص، پایش روند پیشرفت بیماری، و کمک به تصمیمگیریهای بالینی بررسی شده است. الگوریتمهای مبتنی بر یادگیری ماشین و یادگیری عمیق توانستهاند با دقت بالایی دادههای حاصل از تصویربرداری فوندوس، Optical Coherence و آزمونهای میدان بینایی را تحلیل کرده و تغییرات مرتبط با گلوکوم را تشخیص دهند. این فناوریها علاوهبر افزایش دقت تشخیص، میتوانند ابزارهایی موثر برای غربالگری در مقیاس وسیع، بهویژه در مناطق با دسترسی محدود به متخصصان چشمپزشکی باشند. همچنین، استفاده از مدلهای هوش مصنوعی در ردیابی تغییرات تدریجی ساختاری یا عملکردی چشم، امکان پیشبینی خطر پیشرفت بیماری و شخصیسازی برنامه درمانی را فراهم میسازد. با وجود این پیشرفتها، چالشهایی همچون عدمتعمیمپذیری مدلها به جمعیتها و دستگاههای مختلف، کمبود دادههای با کیفیت و قابلاعتماد و عدمشفافیت در فرآیند تصمیمگیری الگوریتمها (پدیده جعبه سیاه) همچنان مانع از پذیرش گسترده این فناوری در عمل بالینی شدهاند. این مقاله با مرور انتقادی بر دستاوردها و محدودیتهای فعلی، مسیرهایی برای تحقیقات آینده و اجرای موثر و اخلاقمدار هوش مصنوعی در مراقبت از بیماران مبتلابه گلوکوم پیشنهاد میدهد.
نوع مطالعه: مقاله مروري |
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
