دوره 83، شماره 11 - ( بهمن 1404 )
جلد 83 شماره 11 صفحات 812-805 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Jahanara A, Brij N, Nezamabadipour N, Jafari M, Mohamadzadeh Jahani P. Evaluation of serum vitamin D levels in infants under six
months of age with sepsis. Tehran Univ Med J. 2026; 83 (11) :805-812
URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-13921-fa.html
URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-13921-fa.html
جهان‌آرا عباس، بریچ نسترن، نظام‌آبادی‌پور نجمه، جعفری مائده، محمدزاده جهانی پیمان. بررسی سطح سرمی ویتامین D در شیرخواران زیر شش ماه مبتلا به سپسیس بستری در بیمارستان. مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. 1404; 83 (11) :805-812
1- گروه اطفال، دانشکده پزشکی، بیمارستان پاستور، دانشگاه علوم پزشکی بم، بم، ایران.
2- گروه اطفال، دانشکده پزشکی، بیمارستان پاستور، دانشگاه علوم پزشکی بم، بم، ایران.| واحد توسعه تحقیقات بالینی، بیمارستان افضلی‌پور، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران.
3- مرکز تحقیقات بیماری هیداتید، بیمارستان افضلی‌پور، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران.
4- گروه علوم پایه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بم، بم، ایران.
2- گروه اطفال، دانشکده پزشکی، بیمارستان پاستور، دانشگاه علوم پزشکی بم، بم، ایران.| واحد توسعه تحقیقات بالینی، بیمارستان افضلی‌پور، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران.
3- مرکز تحقیقات بیماری هیداتید، بیمارستان افضلی‌پور، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران.
4- گروه علوم پایه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بم، بم، ایران.
چکیده: (349 مشاهده)
زمینه و هدف: سپسیس شیرخوارگی یک سندرم بالینی در شیرخواران است که با علائم سیستمیک عفونت و جداسازی یک میکروب از خون مشخص می‌شود. هدف این مطالعه، اندازه‌گیری سطح سرمی ویتامین D در شیرخواران مبتلا به سپسیس بستری در بیمارستان بود.
روش بررسی: این مطالعه مقطعی در سال 1402، روی 50 شیرخوار زیر شش ماه مبتلا به سپسیس در بیمارستان افضلی‌پور کرمان و پاستور بم انجام شد. ورود به مطالعه براساس معیارهای بالینی سپسیس و افزایش نسبت I/T (2/0>) بود و بیماران با سابقه بیماری‌های مادرزادی قلبی، ریوی، نورولوژیک، ریکتز و مصرف دارو خارج شدند. نمونه خون جهت ارزیابی CBC، CRP، کشت خون و سنجش سطح سرمی ویتامین D (25-OH-D) به روش HPLC طی ۷۲ ساعت اول پس از بروز علائم اخذ گردید. سطوح ویتامین D به سه دسته کافی (nmol/L 50 >)، ناکافی (nmol/L 50-30) و کمبود (nmol/L 30<) طبقه‌بندی شدند. داده‌ها با آزمون‌های تی مستقل، آنووا، ضریب همبستگی پیرسون و کای‌اسکوئر در نرم‌افزار SPSS22 تحلیل شدند (05/0P<).
یافته‌ها: بیشترین تعداد شیرخواران دختر (52%) و میانگین سن آنها، 72/1±38/2 ماه بود. میانگین سطح سرمی ویتامین D به روش بالینی و کروماتوگرافی، به‌ترتیب، 66/14±0/36 و 90/14±71/35 بود. شیوع کمبود، سطح ناکافی و کافی ویتامین D در شیرخواران، به‌ترتیب، 34%، 52% و 14% بود. میانگین سطح سرمی ویتامین D در بیمارانی که انتوباسیون شده و فوت کرده بودند به‌طور معناداری کمتر بود (006/0=P). افزایش سطح نوتروفیل و ESR و کاهش سطح ویتامین D باعث افزایش مدت زمان بستری بیماران در ICU شد (01/0P<). افزایش متوسط سطح ویتامین D با کاهش معناداری WBC، مدت زمان بستری در ICU، ESR و CRP همبستگی داشت (05/0P<).
نتیجه‌گیری: کمبود ویتامین D در شیرخواران مبتلا به سپسیس شایع بوده و با مرگ‌ومیر بالاتر، افزایش شاخص‌های التهابی و طولانی‌تر شدن مدت بستری در ICU همراه است. افزایش سطح ویتامین D با بهبود شاخص‌های التهابی و کاهش مدت بستری همراه بود و این امر اهمیت پایش و اصلاح آن را در بیماران سپتیک نشان می‌دهد.
روش بررسی: این مطالعه مقطعی در سال 1402، روی 50 شیرخوار زیر شش ماه مبتلا به سپسیس در بیمارستان افضلی‌پور کرمان و پاستور بم انجام شد. ورود به مطالعه براساس معیارهای بالینی سپسیس و افزایش نسبت I/T (2/0>) بود و بیماران با سابقه بیماری‌های مادرزادی قلبی، ریوی، نورولوژیک، ریکتز و مصرف دارو خارج شدند. نمونه خون جهت ارزیابی CBC، CRP، کشت خون و سنجش سطح سرمی ویتامین D (25-OH-D) به روش HPLC طی ۷۲ ساعت اول پس از بروز علائم اخذ گردید. سطوح ویتامین D به سه دسته کافی (nmol/L 50 >)، ناکافی (nmol/L 50-30) و کمبود (nmol/L 30<) طبقه‌بندی شدند. داده‌ها با آزمون‌های تی مستقل، آنووا، ضریب همبستگی پیرسون و کای‌اسکوئر در نرم‌افزار SPSS22 تحلیل شدند (05/0P<).
یافته‌ها: بیشترین تعداد شیرخواران دختر (52%) و میانگین سن آنها، 72/1±38/2 ماه بود. میانگین سطح سرمی ویتامین D به روش بالینی و کروماتوگرافی، به‌ترتیب، 66/14±0/36 و 90/14±71/35 بود. شیوع کمبود، سطح ناکافی و کافی ویتامین D در شیرخواران، به‌ترتیب، 34%، 52% و 14% بود. میانگین سطح سرمی ویتامین D در بیمارانی که انتوباسیون شده و فوت کرده بودند به‌طور معناداری کمتر بود (006/0=P). افزایش سطح نوتروفیل و ESR و کاهش سطح ویتامین D باعث افزایش مدت زمان بستری بیماران در ICU شد (01/0P<). افزایش متوسط سطح ویتامین D با کاهش معناداری WBC، مدت زمان بستری در ICU، ESR و CRP همبستگی داشت (05/0P<).
نتیجه‌گیری: کمبود ویتامین D در شیرخواران مبتلا به سپسیس شایع بوده و با مرگ‌ومیر بالاتر، افزایش شاخص‌های التهابی و طولانی‌تر شدن مدت بستری در ICU همراه است. افزایش سطح ویتامین D با بهبود شاخص‌های التهابی و کاهش مدت بستری همراه بود و این امر اهمیت پایش و اصلاح آن را در بیماران سپتیک نشان می‌دهد.
نوع مطالعه: مقاله اصیل |
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
