Halabchi F, Kiumarsi A, Mohammadi S, Harati E. Analytical assessment of the research-related needs and barriers among faculty members at Imam Khomeini Hospital Complex: phase i of a project to design, implement, and evaluate a research capacity-building program for clinical faculty members of the school of medicine. Tehran Univ Med J. 2026; 84 (1) :61-74
URL:
http://tumj.tums.ac.ir/article-1-13973-fa.html
حلب چی فرزین، کیومرثی آزاده، محمدی سعید، هراتی الهام. بررسی تحلیلی نیازها و موانع انجام پژوهش توسط اعضای هیأت علمی مجتمع بیمارستانی امام خمینی: فاز نخست پروژه طراحی، اجرا و ارزشیابی دوره توانمندسازی پژوهشی اعضای هیأت علمی بالینی دانشکده پزشکی. مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. 1405; 84 (1) :61-74
URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-13973-fa.html
1- گروه پزشکی ورزشی، مجتمع بیمارستانی امام خمینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران.
2- گروه بیماریهای کودکان، مرکز طبی کودکان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران.
3- مرکز توسعه تحقیقات بالینی مجتمع بیمارستانی امام خمینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران.
چکیده: (88 مشاهده)
زمینه و هدف: ارتقای توانمندی پژوهشی اعضای هیأت علمی بالینی دارای اهمیت کلیدی است. موانع ساختاری، فردی و سازمانی متعددی در پژوهش وجود دارند. طراحی و اجرای برنامههای آموزشی میتواند در ارتقای تولید علم و رشد شاخصهای دانشگاهی موثر باشد. لذا در این مطالعه به نیازسنجی و بررسی موانع پژوهش اعضای هیأت علمی بالینی در دانشکده پزشکی پرداختیم.
روش بررسی: از شهریور تا بهمن ماه 1404 یک پرسشنامه محقق ساخته شامل سه بخش (مشخصات دموگرافیک، نیازسنجی آموزشهای پژوهشمحور و موانع پژوهش اثرگذار) میان اعضای هیأت علمی مجتمع بیمارستانی امام خمینی به صورت سرشماری توزیع و بهعنوان معرف جامعه هیأت علمی بالینی دانشکده پزشکی در این طرح بررسی شدند.
یافتهها: در مجموع 135 نفر در مطالعه مشارکت کردند. پایایی درونی پرسشنامه در بخش نیازسنجی معادل 943/0 (عالی) و در بخش موانع معادل 836/0 (خوب) بود. براساس اولویتبندی، انتخاب ژورنال مناسب و استراتژیهای موفقیت در ارسال مقاله، طراحی و اجرای کارآزمایی بالینی و اصول نگارش علمی و انتشار مقاله در صدر اولویتها قرار گرفتند. اعضای جدیدالورود تاکید بیشتری بر مهارتهای پایهایتر ولی خروجیمحور داشتند، ولی اعضای باسابقهتر گرایش بیشتری به ارتقای مهارتهای تحلیلی و پژوهشهای چندمرکزی نشان دادند. در میان موانع، کمبود منابع مالی و نبود نیروی کمکی با اهمیت ارزیابی شدند.
نتیجهگیری: اعضای هیأت علمی بالینی (بهویژه جدیدالورود) نیازمند آموزشهای هدفمند در زمینه پژوهش هستند، هرچند که موانع ساختاری مرتبط با زمان، بار کاری و منابع مالی چالشهای جدی محسوب میشوند. برنامه توانمندسازی باید با رویکردی چندسطحی، مرحلهمحور و مبتنی بر شواهد طراحی شود.