عابدینی معصومه، قطبی ناهید، هادوی نوید، چاوشی دلنیا، اصغریان ناهید. مقایسه بین دو روش پایش عفونتهای بیمارستانی در یک بخش نوزادان . مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. 1392; 71 (10) :652-659
URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-5734-fa.html
1- گروه کودکان دانشگاه علوم پزشکی کردستان
2- بیمارستان بعثت دانشگاه علوم پزشکی کردستان ، drnhadavi@gmail.com
3- بیمارستان بعثت دانشگاه علوم پزشکی کردستان
چکیده: (10821 مشاهده)
زمینه و هدف: این مطالعه با هدف تعیین شیوع و بروز عفونت بیمارستانی در بخش نوزادان بیمارستان بعثت سنندج، با یک روش فعال و آیندهنگر بر پایه تعاریف مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریها Centers for Disease Control and Prevention (CDC) و مقایسه آن با روش رایج نظام کشوری کنترل عفونتهای بیمارستانی National Nosocomial Infection Surveillance (NNIS)، انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه به صورت مقطعی و مستقل از کمیته پایش عفونت بیمارستانی، با مراجعه حضوری و روزانه پزشک مجری طرح، نوزادان از نظر علایم عفونت به مدت شش ماه معاینه شدند. در پایان نتایج این مطالعه با نتایج کمیته پایش عفونت بیمارستانی، مقایسه گردید. دادههای طرح پس از جمعآوری توسط نرمافزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.
یافتهها: از کل نوزادان بستری، تعداد 369 نوزاد (1292 بیمار/ روز) وارد مطالعه شدند. میزان کلی عفونت بیمارستانی برابر با 71/2 درصد و میزان کلی بروز برابر با 73/7 مورد در هر 1000 بیمار/ روز بود. شایعترین عفونت بیمارستانی، عفونت پوست و بافت نرم در مجموع 50 درصد را شامل میشد. میزان بروز عفونت سپسیس مرتبط با کاتتر مرکزی (CLA-BSI) برای شش ماه مورد مطالعه برابر با 2/14 در 1000 کاتتر مرکزی/ روز بود. میزان عفونت بیمارستانی بر پایه معیارهای NNIS کشوری برابر 1/0 درصد و میزان کلی بروز برابر با 3/0 به ازای 1000 بیمار/ روز در این شش ماه مورد مطالعه بود.
نتیجهگیری: با توجه به تفاوت قابل ملاحظه نتایج در این مطالعه با پروتکل NNIS به نظر میرسد که جهت پایش عفونت بیمارستانی بهخصوص در حوزه نوزادان نیاز به پزشک متخصص آشنا به علایم و نشانههای عفونت بیمارستانی بهعنوان فرد مجری و پایشگر میباشد.