Saadatnia M, Sharifi F, Khoroush F. The Efficacy of pregabalin and gabapentin in managing headache following subarachnoid hemorrhage: a systematic review. Tehran Univ Med J 2025; 83 (8) :567-575
URL:
http://tumj.tums.ac.ir/article-1-13795-fa.html
سعادتنیا محمد، شریفی فائزه، خوروش فریبرز. بررسی اثربخشی پرهگابالین و گاباپنتین در مدیریت سردردهای ناشی از
خونریزی زیرعنکبوتیه: یک مرور نظاممند. مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. 1404; 83 (8) :567-575
URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-13795-fa.html
1- گروه داخلی اعصاب، بیمارستان الزهرا، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
2- گروه داخلی اعصاب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
چکیده: (118 مشاهده)
زمینه و هدف: خونریزی زیرعنکبوتیه (SAH) یک وضعیت اورژانسی و تهدیدکننده حیات است که اغلب با سردرد شدید و ناگهانی همراه است. مدیریت درد در این بیماران چالشبرانگیز بوده و معمولاً نیاز به مصرف داروهای اپیوئیدی دارد که عوارض جانبی قابلتوجهی بههمراه دارند. گاباپنتین و پرهگابالین بهعنوان داروهای ضدنوروپاتیک میتوانند جایگزین مناسبی برای اپیوئیدها باشند. این مطالعه مروری نظاممند با هدف ارزیابی اثربخشی و ایمنی گاباپنتین و پرهگابالین در مدیریت سردرد ناشی از SAH انجام شد.
روش بررسی: جستجو در پایگاههای PubMed، SCOPUS، Web of Science و EMBASE تا می ۲۰۲۵ انجام شد. کلیدواژههای اصلی شامل "Gabapentin"، "Pregabalin"، "Subarachnoid Hemorrhage" و "Headache" بودند. پس از غربالگری، مقالاتی که به زبان انگلیسی یا فارسی بودند و به بررسی تأثیر این داروها بر سردرد SAH پرداخته بودند، انتخاب شدند. در نهایت، چهار مطالعه وارد مطالعه شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد که پرهگابالین بهصورت معناداری شدت درد را در مقایسه با دارونما کاهش داد (004/0P≤). همچنین، نیاز به مسکنهای نجاتبخش در گروه دریافتکننده پرهگابالین کمتر بود (005/0P≤) در مقابل، گاباپنتین کاهش آماری معناداری در شدت درد ایجاد نکرد، اما تمایل به کاهش درد و مصرف مورفین مشاهده شد. هر دو دارو عوارض جانبی جدی نداشتند و بهخوبی تحمل شدند.
نتیجهگیری: پرهگابالین میتواند بهعنوان یک گزینه مؤثر و ایمن در مدیریت سردرد ناشی از SAH مورد توجه قرار گیرد، در حالیکه شواهد موجود برای گاباپنتین محدود و غیرقطعی است. انجام مطالعات کارآزمایی بالینی با حجم نمونه بزرگتر برای تأیید این یافتهها ضروری است.
نوع مطالعه:
مقاله مروري |