دوره 83، شماره 11 - ( بهمن 1404 )
جلد 83 شماره 11 صفحات 770-765 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Nazemroaya B, Honarmand A, Aslani P. Ultrasound assessment of right internal jugular vein diameter: effects of the trendelenburg position, passive leg raising, and the valsalva maneuver. Tehran Univ Med J. 2026; 83 (11) :765-770
URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-13916-fa.html
URL: http://tumj.tums.ac.ir/article-1-13916-fa.html
ناظمرعایا بهزاد، هنرمند عظیم، اصلانی پارسا. بررسی تاثیر وضعیت‌های ترندلنبرگ، بالا بردن پاها و مانور والسالوا بر قطر ورید ژوگولار داخلی راست بر اساس سونوگرافی جهت تعبیه کاتتر ورید مرکزی. مجله دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. 1404; 83 (11) :765-770
1- گروه بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
2- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
2- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
چکیده: (524 مشاهده)
زمینه و هدف: تعبیه کاتتر ورید مرکزی در بیهوشی و مراقبتهای ویژه رایج است و افزایش قطر ورید ژوگولار داخلی راست میتواند دسترسی ایمنتر را تسهیل کند. این مطالعه اثر ترندلنبرگ، بالا بردن پاها و مانور والسالوا را بر قطر این ورید مقایسه کرد.
روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی، ۹۰ بیمار ۱۸ تا ۶۵ ساله با وضعیت فیزیکی ASA I، کاندید جراحی الکتیو، بررسی شدند. قطر ورید در سطح غضروف کریکوئید با پروب خطی ۱۲ مگاهرتز، در حالت پایه و سه وضعیت تصادفی شده اندازه‌گیری شد. داده‌ها با آزمون‌های فریدمن، ویلکاکسون و رگرسیون خطی تحلیل شدند.
یافته‌ها: میانگین قطر ورید از 33/0±13/1 سانتی‌متر در حالت پایه به 39/0±32/1 در ترندلنبرگ، 37/0±27/1 در بالا بردن پاها و 36/0 ± 46/1 در والسالوا رسید. اختلاف کلی معنادار بود و والسالوا بیشترین افزایش را ایجاد کرد.
نتیجه‌گیری: والسالوا موثرترین مانور برای افزایش قطر ورید بود. بالا بردن پاها اثری مشابه ترندلنبرگ داشت و میتواند در موارد منع ترندلنبرگ جایگزین شود.
روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی، ۹۰ بیمار ۱۸ تا ۶۵ ساله با وضعیت فیزیکی ASA I، کاندید جراحی الکتیو، بررسی شدند. قطر ورید در سطح غضروف کریکوئید با پروب خطی ۱۲ مگاهرتز، در حالت پایه و سه وضعیت تصادفی شده اندازه‌گیری شد. داده‌ها با آزمون‌های فریدمن، ویلکاکسون و رگرسیون خطی تحلیل شدند.
یافته‌ها: میانگین قطر ورید از 33/0±13/1 سانتی‌متر در حالت پایه به 39/0±32/1 در ترندلنبرگ، 37/0±27/1 در بالا بردن پاها و 36/0 ± 46/1 در والسالوا رسید. اختلاف کلی معنادار بود و والسالوا بیشترین افزایش را ایجاد کرد.
نتیجه‌گیری: والسالوا موثرترین مانور برای افزایش قطر ورید بود. بالا بردن پاها اثری مشابه ترندلنبرگ داشت و میتواند در موارد منع ترندلنبرگ جایگزین شود.
واژه‌های کلیدی: کاتتریزاسیون ورید مرکزی، ورید ژوگولار داخلی، بالا بردن غیر فعال پاها، ترندلنبرگ، سونوگرافی، مانور والسالوا.
نوع مطالعه: مقاله اصیل |
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
